tag:blogger.com,1999:blog-170144562012-01-31T17:11:48.970+02:00τρέχω,με πιάνεις,μ'αφήνεις να φύγω,φεύγω,σου λείπω,μου λείπεις,με ψάχνεις,με βρίσκεις,με κρατάς ,δεν μ'αφήνεις και μένω εδώ... όνειρο αλήθεια? ένα στο κεφάλι μου !Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.comBlogger1881100tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-78580357999545721942009-01-03T16:25:00.003+02:002011-11-01T18:17:38.608+02:00H alitheia einai pos ayti ti fora oute me ellinikous xaraktires tha grapso alla kai oute pos tha domiso to logo tha skefto.Xarti kai stulo den kanoun douleia gia olo ayto pou thelo na po..Pou na ftasei to xarti,i idia selida se aytous pou thelo na ftasei.Blog loipon meta apo apeiro kairo.<br />Mpike to 2009..kai ama kano mia sunopsi tou proigoumenou xronou exo arketa na skefto kai kala kai asxima...<br />gia ta kala de tha miliso..ma tha miliso gia ekeina pou me to kairo mallon eixa dimiourgisei kai telikws ethaba mesa mou gia na mporeso na ta apofugo.<br />exasa.<br />den ksero ti kai poso kai giati kai an ontws exasa.<br />exasa.<br />to blepo guro mou,ma de mporo na kano kati.<br />na paro tilefono? kOlOnO.kai nai etc niotho.ti na sou po apo ena tilefono?oti eheis dikio ma den to skeftomoun etc?i oti etuxan polla kai den ithela na ginoun etc...<br />esena se eida apo konta ma kai pali i amixania itan entoni kai to stoma toso kleisto,oso kai ta matia..kuriws ta dika mou.ithela na sou miliiso ma dne iksera pos.na sou po oti stenaxorieemai,oti lupamai pou o tetartos xronos sto panepistimio den tha einai opws oi proigoumenoi treis.me eixes anagki kai efuga.deiliasa.se eixa anagki kai den tolmousa na to paradexto.<br />egoismos/afeleia kai logia apo tous tritous oti den uparxei periptosi gia pareksigisi.eimai edo kai to ksereis..panta edo kai sto eixa pei mia fora arketa methusmeni.otan eniotha oti arxize olo auto.<br /><br />i malakia ksereis poia einai? oti dimiourgithikan pareksigiseis pou de mporesa na tis luso.de mporousa pragmatika na kano pragmata gia ontws kati sunebaine kai malista arketa sobaro.den itan dikaiologies oute einai.gia mena einai i alitheia pou pleon me ponaei giati eprepe na eixa prospathisei pio polu totte.xano-exasa 2-3 prosopa pragmatika agapimena kai ta xeria mou paramenoun demena.de mporo oute til na paro oute tpt.an de sas do apo konta niotho oti kamia mou leksi de tha labete os alithini.malakia kai ksana malakia.de thelo na nomizeis eidika esu oti ksexasa i oti antikatestisa. kapoia prosopa sti zoi mas den allazoun.kai prosopika den thelo na allazo tpt..akoma ki an pleon de ksanaginei kati opws prin ego tha kratiso ekeines tis stigmes ekeinous tous anthrwpous.<br />de ksero ti na po.<br />o xronos efuge ma ta gegonota pou me kratane piso bgainoun oloena stin epifaneia,isws giati antilambanomai pos ta perithoria steneuoun i kai stenepsan?!!<br />skata de ksero ti na po kai pos na to po.enthousiasmos kai trela gia kati omorfo neo kai epitelous alithino se enan allo tomea katafere kai espase enan allon,arxika xoris emena kai sti sunexeia xaris emena.<br />kleino.<br />teleutaio post kai allagi selidas ma sto idio biblio.<br />oi protagonistes einai kai sti sunexeia kai as fainontan(kai pragmati tous eixa telikws ego kanei kapos etc) komparsoi.den to apaito.den to zitao-den eho ta kotsia eksallou na to kano,oute to thrasos-.apla to anafero(toulaixston sti diki m *oneiropola*zoi..<br />kai kano ena vima parapano,bima pou toso kairo den eixa kanei.kai ego de ksero gia poio logo..<br />sto mualo m uparxei entona i leksi sugnwmi ma pragmatika auto tha to po apo konta.se kathenan ksexorista kai gia ksexoristous logous.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-7858035799954572194?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-16408820237226287962008-06-07T00:41:00.002+03:002011-11-01T18:17:38.608+02:00ο αγαπημένος μου χοπ χοπ με κάλεσε σε παιχνιδάκιιιι..και ναιιι...θα σας πω τέσσερα πράγματα για μένα,αλλά μονάχα το ένα θα ισχύει..χμμμ για να δούμε...<br /><br />1)όταν ήμουν μικρή είχα δείρει τον αδερφό μου με αποτέλεσμα να του μαυρίσω το μάτι<br /><br />2)τρελαίνομαι να τρωω μπάμιες με κοτόπουλο<br /><br />3)όταν πήγαινα δημοτικό αγαπημένο μου παιχνίδι στις εκδρομές ήταν να μαζεύω κουκουνάρια και πέτρες και να στήνω παράγκες και να τα πουλάω/ανταλάσσω<br /><br />4)μια φορά και ενώ δούλευα στο μαγαζί της θείας μου,μου έπεσαν απο τα χέρια,στα σκαλοπάτια γύρω στα 20 κουτιά με παπούτσια<br /><br />κάποια στιγμή η αληθινή μου ιστορία θα αποκαλυφθείιι...:)<br /><br />8ενξ ζορζ...:ρρρ<br /><br />καλώ τον sd54 και την pegasus<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-1640882023722628796?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-21919489954970763662008-06-06T00:21:00.003+03:002011-11-01T18:17:38.608+02:00<span style="font-style: italic;">Αν ξεκινήσω να γράφω νιώθω ότι δε θα τελειώσω..απλά σήμερα δεν είμαι στα καλύτερα μου,επέλεξα να μείνω σπίτι,να κλειστώ εδώ με τον εαυτό μου και να τα βρούμε γιατί τελευταία μου κάνει λαδιές...η καλή μου φίλη -α- μου παραπονιόταν ότι ξέχασα το μπλόγκι μου..δεν έχει και άδικο..βασικά δεν το ξέχασα..απλά το άφησα να ξεκουραστεί... πάνε 3 μήνες και κάτι μέρες από τότε που έγραψα τελευταία φορά.. συνέβησαν τόοσα πολλά,μπορώ να πώ ότι ήρθαν και τα πάνω κάτω...</span><br /><span style="font-style: italic;">έχει περάσει καιρός και έχω χαθεί από πολλά..είτε από επιλογή είτε πιο συχνά εξαιτίας των καταστάσεων και του χρόνου πιο πολύ που τρέχει απείρως γρήγορααα...</span><br /><span style="font-style: italic;">αρχίζω τα παράπονα ε?σσσ..σταματάω και πάω σε πιο ευχάριστα θέματα..</span><br /><span style="font-style: italic;">βασικά δε ξέρω τι να γράψω..εκεί που λέω θα αρχίσω και δε θσα τελειώσω τσουκ κάτι γίνεται και δε μπορώ...</span><br /><span style="font-style: italic;">δε ξέρωω...</span><br /><span style="font-style: italic;">τί έπαθα?θα περάασει..θα πάω για μπάνιο..θα με δει ο ήλιος,θα γεμίσω αλάτια και άμμο και θα τραγουδάω παρέα με την κιθάρα του τρελού,κοιτώντας τα αστέρια το βράδυ..</span><br /><span style="font-style: italic;">όλα είναι έντονα..οι παρέες,οι απουσίες φίλων που είναι μακρυά μου,ο έρωτας και η ζωή μου γενικά..θα πάω να ξαπλώσω και να ονειρευτώ...</span><br /><span style="font-size:78%;"><br /><span style="font-style: italic;">θα σιγοτραγουδήσω το τραγούδι που έχω βάλει στον τίτλο...</span><br /><span style="font-style: italic;">εσύ ανέλαβε να </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">μπερδέψεις</span><span style="font-style: italic;"> ακόμα μια φορά </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">τα όνειρα μας</span><span style="font-style: italic;">....</span></span><br /><br />όλα αυτά ξέρεις,γίνονται γιατί είμαι ερωτευμένη...να δούμε τώρα πότε θα ξαναγυρίσω στα παλιά,γεμάτα συνοχή(εεεεΕ?????) posts μου....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-2191948995497076366?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-78831789122837130552008-02-29T21:17:00.003+02:002011-11-01T18:17:38.609+02:00νιώθω συνεχώς τη σιωπή σου να μου μιλάει.<br />την εικόνα σου που μονάχα τη φαντάζομαι,την αισθάνομαι μπροστά στα μάτια μου με τα πιο φωτεινά χρώματα.<br />πράσινο πράσινο πράσινο<br />το ποτήρι μου πιο γεμάτο από ποτέ.<br />το γεμίζεις μέρα με τη μέρα.<br /><br />πλεον και για οσο νιώθω ότι οι λέξεις δεν έχουν νόημα.<br />νόημα έχει το βλέμμα και το χαμόγελο.<br />αν χαμογελάς όλα γύρω αποκτούν ουσία,σημασία,λόγο ύπαρξης.<br /><br />πίστευα αρκετά πως οι άνθρωποι γεννιούνται για να ζουν,να αγάπανε και να μαθαίνουν<br />πιστεύω απίστευτα πως οι άνθρωποι γεννιούνται για να δίνουν και να παίρνουν.<br />για να ζούν,να αγαπάνε,να μαθαίνουν αλλά όχι μόνοι τους.<br />έκρυβα τον εαυτό μου και υποκρινόμουν όσο μπορούσα.<br />ελευθέρωσα τον εαυτό μου και αποκαλύπτομαι οσο και όπου θέλω.<br /><br />σταματώ να κυνηγώ το εγώ και πλέον κυνηγώ το εμείς.<br />σταματώ να περιορίζομαι και πλέον αφήνομαι.<br />σταματώ να κλαίω συχνά και πλέον χαμογελώ ακόμα πιο συχνά.<br />σταματώ να συμπαθώ και πλέον αρχίζω να αγαπάω.<br /><br />οι λέξεις δεν ηχούν ποτέ με τα λόγια... τώρα ξεκινώ και το μαθαίνω.<br />το ξαναλέω.οι λέξεις ηχούν με το βλέμμα σου...<br /><br />αρχίζω και ταξιδεύω ξανά.ταξίδι με περίεργο και μέχρι τώρα άγνωστο προορισμό...<br />ταξίδι που λαχταρώ να ζήσω,να νιώσω και να κερδίσω από τη διαδρομή του...<br /><br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;">συνήθως γράφω εδώ πέρα για το οτιδήποτε έχω μέσα μου και θέλω να το εξωτερικεύσω με γράμματα,λέξεις,προτάσεις,παραγράφους κείμενα και τραγούδια.όποιος ΜΕ βαριέται δε ΜΕ διαβάζει.πατάει την υπέροχη επιλογή του υπέροχου παραθύρου,το υπέροχο,κατακόκκινο Χ .</span></span><br /><br />τίτλος από στίχο των στοίχημα..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-7883178912283713055?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-77429156469942096022008-02-21T14:32:00.003+02:002011-11-01T18:17:38.609+02:00πολύς πολύς καιρός και με έχουν καλέσει και για τα επτά κακά της μοίρας μουυ...<br /><br />δύσκολο παιχνίδι το ομολογώ...<br /><br />1)Βαριέμαι αφόρητα να βάζω σκούπα και να σφουγγαρίζω..το θεωρώ ότι πιο βαρετό μαζί με το σιδέρωμα..τελευταία όμως προσπαθώ και τα καταφέρνω..στα δύο πρώτα.στο σίδερο,ποτέ!<br /><br />2)τρώω νυχάκια..συνήθεια από το δημοτικό,που έκοψα ένα δάχτυλο μου και καθώς εκείνο το νύχι δε μεγάλωνε εγώ πίστευα οτι θα στεναχωριέται να είναι το μόνο μικρό ανάμεσα στα μεγάλα..τώρα? γελάω και χτυπάω και την κεφάλα μου στον τοίχο:ρ<br /><br />3)κολλάω απίστευτα με ανθρώπους και μέρη..δύναμη συνήθειας σοθ λεει μετάα..<br /><br />4)η ψυχολογία μου... συχνά με ρωτάνε αν παίρνω τίποτα γιατί χωρίς λόγο είμαι απίστευτα χαρούμενη,ενεργητική και σπάω γενικά στα γέλια...μπορεί όμως από τη μια να είμαι έτσι και μετά από λίγ να πέσω τόοσο πολύ,να φάω τισ φρίκες μου και να θέλω να κλειστώ σε μενα...αυτα τα σκαμπανεβάσματα τα μισώ...<br /><br />5)δεν αντέχω τους μίζερους ανθρώπους! τους θεωρώ απλά ελεινούς..ρε φίλε έχεις πρόβλημαα? όλοι έχουμεε..μη το διατυμπανίζεις,μη το χρησιμοποιείς για να εκμεταλλεύεσαι καταστάσεις..έεελεοςςς δηλαδή,ξεκόλλα!!!<br /><br />6)μισώ τους τύπους,στυλ κάγκουρα που βγαίνουν με το αυτοκίνητο βόλτα,βγάζουν το χέρι απέξω,βάζουν τέρμα μουσική και κοζάρουν.μισώ τους ίδιους δήθεν τύπους όταν προσπαθούν να το παίξουν ψαγμένοι και τέλος μισώ όλα τα δήθεν μαγαζια στη χαλκίδααα!!!!!<br /><br />7)αγαπώ αμέσως όσους ανθρώπους χαμογελούν και δε διστάζουν να δείξουν τα αληθινά τους συναισθήματαα..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-7742915646994209602?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-34888133408493130392008-02-12T21:53:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.609+02:0012-02-03...<br /><br /><br />έφυγες μα στην ουσία πάντα εδώ.και τελευταία μου το έδειξες με το πιο δυνατό τρόπο.κι εγώ εδώ είμαι.και δε ξεχνώ,πονάω,σε θυμάμαι και ζώ..θα ζεις από μενα.το ξέρεις.το υποσχέθηκα.<br /><br /><br />12-02-08...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-3488813340849313039?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-28052181645291734582008-02-10T20:41:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.609+02:00ώρα να απαντήσω στην πρόσκληση του χοπ χοπ και του Oth33r για το μπλογκοπαίχνιδο που έχει σχέση με το αγαπημένο ποιήμα.είμαι άσχετη με τα μπλογκς για να σας παραθέσω τα λινκ,αλλά σίγουρα ξέρετε γιατί μιλάω ακριβώς..<br /><br />μαρέσουν αρκετά τα ποιήματα αλλά συχνά δεν τα καταλαβαίνω..<br />θα έγραφα τη σονάτα του ρίτσου μιας και στο λύκειο την είχα αγαπήσε αφάνταστα..όμως νομίζω πως θα επιλέξω ως αγαπημένο το εξής..νίκος καββαδίας και γράμμα σεναν ποιητή...<br /><br />Ξέρω εγώ κάτι που μπορούσε Καίσαρ να σε σώσει<br />Κάτι που πάντα βρίσκεται σε αιώνια εναλλαγή<br />Κάτι που σκίζει τις θολές γραμμές των οριζόντων<br />Και ταξιδεύει αδιάκοπα την ατελείωτη γη<br /><br />Κάτι που θα ‘κανε γοργά να φύγει το κοράκι<br />Που του γραφείου σου πάντοτε σκεπάζει τα χαρτιά<br />Να φύγει κράζοντας βραχνά χτυπώντας τα φτερά του<br />Προς κάποια ακατοίκητη κοιλάδα του νοτιά<br /><br />Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε<br />κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει<br />Εσύ τσιγάρο CAMEL να καπνίζεις ναι<br />κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω Whiskey<br /><br />Οι πολιτείες ξένες να μας δέχονταν<br />οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένες<br />Κι εγώ σ΄ αυτές απλά να σε σύσταινα<br />σαν σε παλιές γλυκές μου αγαπημένες<br /><br />Κάτι που θα ΄κανε τα υγρά παράδοξα σου μάτια<br />Που αβρές μαθητριούλες τ ΄αγαπούν και σιωπηροί ποιητές<br />Χαρούμενα και προσδοκία γεμάτα να γελάσουνε<br />Με κάποιο τρόπο που όπως λεν δεν γέλασαν ποτέ<br /><br />Γνωρίζω κάτι που μπορούσε βέβαια να σε σώσει<br />Εγώ που δεν σε γνώρισα ποτέ για σκέψου εγώ<br />Ένα καράβι να σε πάρει Καίσαρ να μας πάρει<br />Ένα καράβι που πολύ μακριά θα τ οδηγώ<br /><br />Μακριά πολύ μακριά να ταξιδεύουμε<br />κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει<br />Εσύ τσιγάρο CAMEL να καπνίζεις ναι<br />κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω Whiskey<br /><br />Και μια βραδιά στην Μπούρμα ή στην Μπατάβια<br />Στα μάτια μιας Ινδής που θα χορέψει<br />Γυμνή στα 17 στιλέτα ανάμεσα<br />θα δείτε την Γκρέτα να επιστρέψει<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-2805218164529173458?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-88099173618930421212008-01-27T01:59:00.001+02:002011-11-01T18:17:38.609+02:00ολόχρυσος ήλιος πάνω από τον κόσμο της<br />απέραντο γαλάζιο στο δικό της καθρέφτη<br />με δυο μικρές αχνές σκιές σαν μικρά σύννεφα στον ουρανό.<br />δυο οι σκιές,δυο και τα όνειρα της...<br /><br />χωρισμένη σε δυο,καταβάθος ένα...<br />πονούσε,πονάει,πόνεσε.<br />το ένα αριθμός μοναχικός.<br /><br />ένα κερί καίει σε δωμάτιο σκοτεινό.<br />η σιωπή τρυπά τον τοίχο και η αντοχή εξαντλείται.<br />οι σκιές εμφανίζονται ξανά και το λευκό,αχνό χρώμα γινεται αχνό αλλά μαύρο.<br />μαύρο παντού λευκό πουθενά.<br /><br />χωρισμένη σε δυο,καταβάθος χίλια.<br />χίλια πρόσωπα στη ψυχή της,αγαπημένα και φωτεινά.<br />φωτεινός και ο κόσμος της,στη σκέψη τους.<br />χίλιες αχνες σκιές στο καθρέφτη της φέρνουν το φώς ξανά<br />το ένα αριθμός που κρύβει πίσω του πολλά ένα ακόμα...<br />το ένα αριθμός αγαπημένος,συνδυασμένος με πολλους πολλους αριθμούς..<br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-style: italic;font-size:85%;" >και εκεί που ήμουν έτοιμη να γράψω εντυπώσεις από τους δραμαμίνη και το δρογώση,το ρεύμα κόπηκε,άναψα ένα κερί και έκατσα στο ανοιχτό πισι..το παραπάνω γράφτηκε λόγω διακοπής..αν δεν ήταν σκοτάδι μπορεί και να μην υπήρχε..<br /></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:85%;" ><br />οι εντυπώσεις για τη συναυλία θα έρθουν άλλη στιγμή.<br />πάω να σβήσω το φώς..εγώ όχι η δεη..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-8809917361893042121?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-52809513326321129772008-01-21T06:34:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.610+02:00<span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);">Μια ανατολή σ' ένα κόσμο</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> που δεν έχει πάψει ποτέ</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> να γυρίζει στην ίδια τροχιά</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> όμως στην άλλη άκρη της γης</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> κάποιος βλέπει τον ήλιο</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> να πέφτει ξανά</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> όμως ξανά ανάβει</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> ο φάρος του κόσμου</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> χτυπάει ξαφνικά τα φτερά του</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> το φως απ΄τη χώρα των πάγων</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> βουτάει στην καρδιά σου</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> κι υψώνεται πάνω απ' τη Γη</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> του Πυρός. </span><br /> <br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> Πόσες φορές θα στρίψει αυτή η σφαίρα</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> ώσπου ν' αρχίσω πια να σ' εμπιστεύομαι</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> ώσπου να πάψω να φοβάμαι...</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> μου είχες πει πως θά 'ρθει κάποια μέρα</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> που ό,τι αντικρύζω θα το ερωτεύομαι</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> τώρα αρχίζω και θυμάμαι </span><br /> <br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> Η αγάπη πληρώνει κρυφά δολοφόνους</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> συχνάζει σε δρόμους χωρίς γυρισμό</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> σ' αγαπώ κι ας μην ξέρω ούτε καν τ' όνομά σου</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> ετοιμάσου σε λίγο θα πεις σε μισώ</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> είμαι το ένα μισό της σελήνης</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> μην κλείνεις σε λίγο γεμίζει</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> το άλλο μισό</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> η αγάπη γεμίζει ξανά τα ποτήρια</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> ρωτάει ποιος διψάει</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"> ψυθιρίζεις "εγώ..."<br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:78%;" >ΞΥΛΙΝΑ ΣΠΑΘΙΑ-ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟ ΚΑΙ ΘΥΜΑΜΑΙ</span><br /><br /></span><span style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">για μέρες φοβόμουν να αντικρύσω τα πάντα..αισθανόμαι ότι αυτό που γινόταν μέσα μου,σκότωνε ο,τι γύρω μου...τι κάθομαι και λέω τελικά? είμαι τυχερή.. :)</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">η αγάπη</span>,όπως λεει και το παραπάνω τραγούδι,<span style="font-style: italic; font-weight: bold;">γεμίζει ξανά τα άδεια μου ποτήρια</span>...και έτσι θα είμαι stnd by να τα γεμίζω συνεχώς,καθώς έχω μπόλικες λέξεις συνώνυμες της,μέσα μου...</span></span><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 204);"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-5280951332632112977?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-17395807660229576692008-01-17T19:03:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.610+02:00είμαι ανισόρροπη και είναι γνωστό σε όλους όσους με ξέρουν..<br />επίσης δεν είμαι και καθόλου αποφασιστική...δηλαδή μπορώ να πώ κάτι και μετά από κάποιο καιρό θα το ξε-πώ..:ΡΡ<br />έτσι έγινε και τώρα.. είχα αποφασίσει να διακόψω το μπλόγκ,επειδή φοβήθηκα ότι είχε φτάσει το τέλος..τελικά μετά από συζητήσεις και μια συγκεκριμένη πρόταση ενός πολύ κοντινού μου ανθρώπου,αποφάσισα να το συνεχίσω..<br />το αγαπάω.αυτό νιώθω.και επειδή ότι αγαπάμε δε πρέπει να το αφήνουμε(αν βέβαια δεν θέλουμε να το αφήσουμε) εγώ θα το βγάλω από το ντουλάπι,θα το ξεσκονίσω μιας και έμεινε εκεί θαμμένο δεκαεφτά μερούλες και θα αρχίσω ξανά να ζω μαζί του...<br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">μα εγώ κρατώ εκεί..τη μικρή σου συμβουλή...</span><br /><span style="font-weight: bold;">σ'ένα όνειρο να ζεις και ποτέ σου μη ντραπείς</span><br /><span style="font-weight: bold;">και αν καάποτε το χάσεις μάθε πάλι να το φτιάξεις...<br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"><br /></span></span></span></span><span style="font-style: italic;">Δεν ξέρω τι είναι, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Ούτε πώς φτάνει, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Ούτε τι χρώμα έχουν οι μέρες όταν έρχεται</span><br /><span style="font-style: italic;"> Δεν είμαι ο μόνος</span><br /><span style="font-style: italic;"> -το είδανε κι άλλοι-</span><br /><span style="font-style: italic;"> Να μπαίνει μέσα στα νερά και να μη βρέχεται. </span><br /><br /><span style="font-style: italic;"> Μην το μαλώσεις, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Μην το ζορίσεις, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Σήκω απ' το πιάνο, βγες μια βόλτα, αναστέναξε</span><br /><span style="font-style: italic;"> Σαν περιστέρι</span><br /><span style="font-style: italic;"> Είχε καθίσει</span><br /><span style="font-style: italic;"> Απάνω σου όταν σε βαφτίζαν, αλλά πέταξε. </span><br /><br /><span style="font-style: italic;"> Το πλήθος βλέπει</span><br /><span style="font-style: italic;"> Μόνο τον χρόνο</span><br /><span style="font-style: italic;"> Που τα μωρά του βγαίνουν βόλτα με τον διάβολο</span><br /><span style="font-style: italic;"> Με πιάνει ζάλη</span><br /><span style="font-style: italic;"> Μα βλέπω μόνο</span><br /><span style="font-style: italic;"> Να 'ρχεσαι απλά και να μου ξαναφεύγεις αύριο. </span><br /><br /><span style="font-style: italic;"> Δεν ξέρω τι είσαι, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Ούτε ως πού φτάνεις, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Ούτε τι χρώμα έχουν οι μέρες όταν έρχεσαι</span><br /><span style="font-style: italic;"> Δεν είμαι ο μόνος</span><br /><span style="font-style: italic;"> -σε είδανε κι άλλοι-</span><br /><span style="font-style: italic;"> Να μπαίνεις μέσα στα νερά και να μη βρέχεσαι.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;"><span><span><span>θα επιστρέψω σύντομα...</span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-1739580766022957669?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-86732525128286004662008-01-01T15:00:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.610+02:00κι ας με βρήκε ο χρόνος άρρωστη με πυρετό,βήχα και συνάχι,και ας γκρίνιαζα ατελείωτα,και ας δε κέρδισα το φλουρί για ακόμα μια φορά,και ας κοπάνησα τσιγκουδιές που με έστειλαν παρέα με τον παππού,και ας ένιωσα άσχημα πρωτοχρονιάτικα λόγω του "κακομαθημένου-καλομαθημένου" που κρύβω μέσα μου,φέτος ο χρόνος μπήκε με τις καλύτερες προοπτικές.ατελειωτο κλάμα και γέλιο στο νισαν της κολλητής και ασταμάτητος χορός με χαρτομάντηλα στο χέρι..<br />στην αρχή του 2008 εγώ έθεσα ενα τέλος.θα το τηρήσω?<br />τελευταίο ποστ στο βλογκ αυτό.δε ξέρω γιατί με αισθάνομαι πως πρέπει να το αφήσω να σκονιστεί μέσα στο ντουλάπι για να αποκτήσουν ξανά αξία αυτά που υπάρχουν μέσα.<br />η συνέχεια θα υπάρξει μα δε ξέρω πότε και πώς..<br />το μόνο σίγουρο είναι πως εγώ θα συνεχίζω να ζω μέσα στο όνειρο...και αν κάποτε το χάσω,θα κάνω τα πάντα να το φτιάξω ξανά...<br />καλό 2008 γεμάτο έντονες στιγμές,γεμάτο αλήθειες και ωραίους συνταξιδιώτες!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-8673252512828600466?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-77178364651193542182007-12-13T03:21:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.610+02:00ορκίσου μου πως ότι ένιωσα δεν ήταν ψέμα ... ούτε καν <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">όνειρο </span>...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-7717836465119354218?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-27047168287240316902007-11-30T13:19:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.610+02:00Κάποιοι το λένε προμόσιον εγώ το λέω πόρωση με το συγκρότημα,τα τραγούδια και τους στίχους τους....<br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">τι να σου πώ..πως πεθαίνω καθε μέρα για να μπορέσω να ζω</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">πως κλαίω με τους στίχους από ένα άθλιο σκοπό</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">τις μέρες μου περνώ,σενα κελί που με πνίγει </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">και μαζεύω τα κομμάτια που τις νύχτες σκορπώ</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">μα όσο σκέφτομαι,σε σκέφτομαι,σε σκέφτομαι κάποτε θα στο πώ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">τι να σου πώ...τι να σου πώ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">τα παράπονα μιλούν και για σένανε μου λένε</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">που με κάνεις να δακρύζω κάποια μέρα θα στο πώ</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">μα μόλις έρχεσαι ξεχνώ,ξεχνώ τι να πώ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">τι να σου πώ...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">πως ξεχάστηκα για χρόνια και μόνος περιμένω </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">γιατί στο πλάι μου ελπίζω να ακουμπήσεις τελικά να σωθώ...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">να σωθώ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">τα παράπονα μιλούν-να σωθώ....</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">τις μέρες μου περνώ,σενα κελί που με πνίγει </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;"> και μαζεύω τα κομμάτια </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">σε σκέφτομαι,σε σκέφτομαι,σε σκέφτομαι</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">τα παράπονα μιλούν και για σένανε μου λένε</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;"> που με κάνεις να δακρύζω κάποια μέρα θα στο πώ</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;"> μα μόλις έρχεσαι ξεχνώ,ξεχνώ τι να πώ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">τι να σου πώ...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;"> πως ξεχάστηκα για χρόνια και μόνος περιμένω </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;"> γιατί στο πλάι μου ελπίζω να ακουμπήσεις τελικά να σωθώ...</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;"> να σωθώ...</span><br /><br /> <span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">τις μέρες μου περνώ,σενα κελί που με πνίγει </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;"> και μαζεύω τα κομμάτια </span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;"> σε σκέφτομαι,σε σκέφτομαι,σε σκέφτομαι....</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">Τι Να σΟυ Πω ???</span><br /><br />λινκ για το νέο βιντεοκλιπ : http://youtube.com/watch?v=ZHk2EPYMgPM<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-2704716828724031690?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-74640667591963994182007-11-28T15:33:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.610+02:00<span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">8elo</span> na soy po polla...<br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">8elo</span> na se gnoriso...<br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">8elo</span> na se matho...<br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">8elo</span> na niosoun ta xeili mou ta dika soy ...<br /><br />pes moy oti kai esy ta <span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">8es</span> ola ayta ..<br /><br />kapote as ta <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">8es</span> kai esy ola ayta...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-7464066759196399418?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-89105396791828837262007-11-25T18:36:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.610+02:00Με αφορμή κάποιες τρίωρες εκπομπούλες σε σταθμό στις Σέρρες,βρέθηκα σάββατο πρωί να ετοιμάζω βαλιτσάκι..παρέα με τις 2 από τις τρεις τρελές μου εδώ πάνω,ταξιδέψαμε στας Σέρρας...μεσημεράκι έκανα εκπομπούλα με τις δυό μου φίλες να χτυπιούντε στο χορό έξω από το στούντιο και εγώ από μέσα να επιλέγω τραγούδια όμορφα,αληθινά και αγαπημένα..<br />τελειώσαμε και δε ξέραμε τι να κάνουμε.προσχεδιασμένο στο μυαλό μου πρόταση και για άλλο ταξίδι.η πρόταση έγινε και παρόλο το ξενύχτι της προηγούμενης ημέρας,γύρω στις 9 το βράδυ ήμασταν δράμα!<br />κουρασμένες δε λέω αλλά γεμάτες όρεξη για νέες εικόνες...περιττό να αναφέρω ότι έχουμε κολλημένο πάνω μας μαλακομαγνήτη :ΡΡ...το τι είδαμε στη διαδρομή,το τι περάσαμε είναι πολύ δύσκολο να το περιγράψω.φτάνοντας στη δράμα λιώσαμε από κρύο.χωθήκαμε κάπου για φαγητό και μετά ξεκινήσαμε να ψάχνουμε κάποια μαγαζάκια που μας είχαν προτείνει..το ένα το βρήκαμε εντελώς στο μπαμ αφού είχαμε χαθεί σε κάτι στενά.. τα άλλα δύο τα βρήαμε με τη βοήθεια ενός περαστικού δραμινού,υπέροχα τρελού,που με απίστευτη ευγένεια μας ξενάγησε στην πόλη.όοτι να ναι...μαγαζιά που πήγαμε? άβατον-αιγαίο-ανώι..<br />νομίζω όλα τα άλλα ήταν τρέντικα:ΡΡ...<br />φορτωμένες στιγμές από μια άλλη πόλη,που στα σίγουρα θα ξαναπάμε,την κάναμε ξημερώματα κυριακής πάλι με το τρένο.επιστροφή στις σέρρες,3ωρος ύπνος και μετά εκπομπή με απίστευτο γέλιο και αφιερώσεις στην ίτσα που δεν μπορούσε με τπτ να ξυπνήσει.<br /><br />τελικά πήραμε το δρόμο της επιστροφής στη θεσσαλονίκη,με συναισθήματα εντελώς υπερβολικά! σε όλη τη διαδρομή το πλεηρ κολλημένο στο δίσκο από τις δραμαμίνες και το μυαλό κολλημένο σε σεναα..<br /><br />συμπέρασμα?<br />η ζωή είναι πανέμορφη...κι επίσης...όταν ταξιδεύεις,όταν μοιράζεσαι στιγμές με συγκεκριμένα άτομα,όταν συντροφιά σου έχεις τη μουσική τότε είσαι ικανός να κάνεις τέλεια όνειρα που κάποια στιγμή,δε μπορεί...θα βγούν αληθινά...<br /><br />θέλω κι άλλα ταξίδιαααααα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-8910539679182883726?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-43342354748845198872007-11-21T05:08:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.611+02:00<div style="text-align: justify;">και περάσαν οι μέρες θα ήταν πιο σωστός τίτλος.μια βδομάδα από το τελευταίο ποστ και τα πράγματα κάπως αλλαγμένα μου φαίνονται.ακρβώς μια βδομάδα και μπορώ να πώ ότι τελικά δεν ήταν όνειρο..βέβαια όνειρο είναι και θα είναι και ίσως αυτό τώρα να κάνει τη διαφορά.. ο απλός ενεστώτας και ο όμορφος μέλλοντας...<br />το τελευταίο καιρό,η ζωή μου έχει κατακλυστεί από τη μουσική.όχι ότι τα πράγματα πριν δεν ήταν έτσι,απλά τελευταία έτρεχα από λαιβ σε λάιβ..πότε στην αίγλη στο δρογώση-φάμελλο-στρατή,πότε στο πρινσιπαλ στον υπέροχο μάλαμα,πότε δύο φορές στον σταυρό του νότου(εκτός συνόρων θεσσαλονίκης:Ρ) ξανά στο μανώλη-το στάθη- το μυρωνάκο και τις δραμαμίνες.έτσι μάλλον μαρέσει να τους λέω..οι δραμαμίνες :Ρ<br />(παρεπιπτόντως το πρόγραμμα στο σταυρό λεει λεει λεει πολύ πολύ πολύ)....<br /><br />τώρα σπίτι.μετά από μια βραδιά με μουσική ξανά.<br />τραγούδια στο μυαλό μου,στίχοι μπερδεμένοι στις σκέψεις μου και νότες ατελείωτες.τελικά αυτό χρειάζομαι.μουσική και αγάπη.πιστεύω ότι αυτά τα δύο πάνε μαζί.<br />μουσική και αγάπη...<br />αγάπη και μουσική...<br /><br />δεν ξέρω τι να πώ..το μυαλό παραδόξως(γιατί σήμερα δεν ήπιαα) κάπως θολωμένο.<br />όλα αυτά που ζω δε θέλω να είναι δανεικά.θέλω να είναι δικά μου και δικά σου.να μου τα χαρίζεις στιγμή με τη στιγμή...<br />και στη τελική ας είναι και δικά σου.φτάνει να μου δίνεις την ευκαιρία να μπαίνω που και που μέσα αυτά...<br /><br />θέλω και άλλα ταξίδια και άλλους ανθρώπους και άλλεσ στιγμές και άλλη αγάπη..<br />και επίσης θέλω πολλά χαμόγελα αληθινά..να γεμίζουν τις στιγμές μας και ας κρεμόμαστε από αυτά....<br /><br />θέλω να ζώ,να ζώ,να ζώ κάθε στιγμή,κάθε στιγμή...<br /><br />μαζί σου ....<br /></div><br /><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(51, 0, 153);">Είναι μήπως η τύχη που ορίζει τις ζωές αυτής της γειτονιάς;</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> Σε βρήκα και δεν ξέρω αν υπάρχει ένας θεός που νοιάστηκε για μας.</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> Καθόσουν σ’ένα πάρκο, γύρω κόσμος, μουσική, τραγούδια απ’τα παλιά.</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> Κι όλο κοιτούσες κάτω. Μαύρα, κόκκινα μαλλιά, παπούτσια αθλητικά</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> Έδειχνες τόσο μόνη</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"><br />Ήθελα να σου πω</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> Όλα είναι δανεικά εδώ, φωτιά, αγάπη, αέρας</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"><br />Αγκάλιασέ με, μια ζωή, ως το πρώτο φως της μέρας</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> Με κοίταξες και ξέρω τι φοβάσαι τι αγαπάς πώς ξορκίζεις το κακό</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> Με ρώτησες αν θέλω, αν μπορούμε, αν θα φύγουμε ποτέ μας από ‘δω</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> Έδειχνες τόσο μόνη</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"><br />Ήθελα να σου πω</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> Όλα είναι δανεικά εδώ, φωτιά, αγάπη, αέρας</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);"> Αγκάλιασέ με, μια ζωή, ως το πρώτο φως της μέρας</span><br /></div>(φώτα που σβήνουν-όλα είναι δανεικά..)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-4334235474884519887?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-84130388701705706012007-11-12T23:45:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.611+02:00θα ξεκινήσω το ποστ με μια αναφορά στον τίτλο του...Είναι το ομώνυμο τραγούδι του αλμπουμ των δραμαμίνη,ενός νέου συγκροτήματος που εμφανίζονται με το φάμελλο-δρογώση-στρατή..<br />δεν ξέρω τι πρέπει να πω για το γκρουπ αυτό..απλά δεν υπάρχει!<br />οι στίχοι του τραγουδιού είναι απίστευτοι..τόσο μα τόσο αληθινοί..<br /><br />την παρασκευή πήγα φάμελλο..με δρογώση και στρατή,χωρις τις δραμαμίνες όμως..ήταν όμορφα μα αν και ο χώρος για συναυλία τα σπάει,το κοινό ήταν ελεινό..τα τραγούδια ζωντανά μα όσο κι αν μπόρεσαν οι άνθρωποι να τραγουδήσουν το κοινό ήταν ότι να ναι...στη φωτιά στο λιμάνι χτυπούσαν παλαμάκια για να το κάνουν πιο γρήγορο..και έπαιζε ο καημένος ο στάθης πιο γρήγορα..όοοτι να ναιι...<br /><br />οι μέρες πέρασαν,ένα σάββατο μελαγχολικό,μια κυριακή ακόμα πιο μελαγχολική,προάγγελος μιας δευτέρας βλέπεις..μιας δευτέρας που φέρνει μια τρίτη,κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.. :)<br /><br />τυχαίνει πολλές φορές να πιάνω τον εαυτό μου στο παράθυρο του λεωφορείου,κολλημένη στο τζάμι να κοιτάζω έξω και να χαζέυω...να ψάχνω να σε βρώ και να αναρωτιέμαι αν κάνει και κάποιος άλλος το ίδιο πράγμα την ίδια στιγμή.άραγε να το κάνει...? αυτό θέλω να ελπίζω γιατί αλλιώς οι διπλανοί μου θα με περνάνε για τρελή..<br /><br />χειμώνιασε και ακόμα πιο εύκολα βάζω τα κλάματα.πες δικαιολογία το κρύο,ο αέρας που με βαράει στα μάτια,πες δικαιολογία οι ώρες που δε λένε να περάσουν...πες δικαιολογία οι στιγμές που κρατούν αυτό που θέλουμε μακρυά...<br /><br />κάνει κρύο και σκέφτομαι πολύ τους ανθρώπους που είναι μακρυά μου...να μπορούσα να τους κάνω έστω και μια αγκαλιά για να τους δείξω ότι είμαι δίπλα τους..απλά μόνο τη φαντάζομαι και κάνω τα πάντα να τους δείξω εκεί που είναι πόσο μεγάλη φαντασία,και συχνά χαζομάρα, έχω...<br /><br />απ'την άλλη μαρέσει που έχω δίπλα μου,εδώ,ανθρώπους που αγαπώ πραγματικά..που είναι δίπλα μου και ανέχονται τα χαζά που κάνω και ακόμα πιο πολύ που με ακολουθούν και σε αυτά τα χαζά και τα κάνουμε παρέα..<br /><br />πολύ περίεργο σημείωμα...ναι έτσι θα το ονομάσω αυτό το σημερινό ποστάκι..σημείωμα...<br /><br />έπιασα τον εαυτό μου ξανά σήμερα μετά από καιρό να γράφω στιχάκια στο τετράδιο των αγγλικών...ανάμεσα στα βαριέμαι,νυστάζω και ησυχία, έγραφα θέλω να σε δώ επιτέλους και άλλες ανόητες και αόριστες λεξούλες που έμοιαζαν καθρέφτης μου..<br /><br />έχω διάβασμα για τα αγγλικά που και για φέτος θα με βασανίζουν..σταματάω εδώ με ευχή να κάνω αύριο το ξημέρωμα ένα ποστ που να μη κλείνει με το τραγούδι <span style="font-weight: bold;">Όνειρο ήτανε</span> ...<br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:100%;" ><span style="font-style: italic;">ταξίδια,έκανα ταξίδια πλάι στο παράθυρο κοιμήθηκα..</span><br /><span style="font-style: italic;">αν μ'έχεις λίγο στο μυαλό σου τότε έχω βρεί το σπίτι που ονειρεύτηκα..</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">η αγάπη τι είναι η αγάπη την πόρτα όταν γύρισα που μου άνοιξες...</span><br /><span style="font-style: italic;">αλήθεια ποια είναι η αλήθεια,λουλούδι ένα βράδυ που ζωγράφισες..που ζωγράφισες..</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">και γράφω πάνω στο γυαλί που έχει θολώσει από ζεστή..αναπνοή..</span><br /><span style="font-style: italic;">το ονομά σου ... το όνομα σου...</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">ταξίδια,έκανα ταξίδια πλάι στην αγάπη μου κοιμήθηκα..</span><br /><span style="font-style: italic;"> αν μ'έχεις λίγο στο μυαλό σου τότε έχω βρεί το σπίτι που ονειρεύτηκα..</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">η αγάπη τι είναι η αγάπη την πόρτα όταν γύρισα που μου άνοιξες...</span><br /><span style="font-style: italic;"> αλήθεια ποια είναι η αλήθεια,λουλούδι ένα βράδυ που ζωγράφισες..που ζωγράφισες..<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:78%;"><br />μακάρι να το διάβαζες...</span></span><span style="font-style: italic;"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-8413038870170570601?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-32435828249178437212007-11-08T20:44:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.611+02:00<span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold; font-family: georgia; color: rgb(153, 51, 153);"> έλα κοντά μουυ ....</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: courier new;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-3243582824917843721?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-73154295816810379722007-11-07T13:01:00.000+02:002011-11-01T18:17:38.611+02:00θέλω τόσα πολλά να γράψω μα δε μπορεί να βγει τίποτα από μέσα μου κι ας νιώθω από χθες ότι εκατομμύρια συναισθήματα έχουν στριμωχτεί μέσα μου και ψάχνουν την έξοδο κινδύνου να το σκάσουν,μιας και πήραν χαμπάρι ότι δύσκολα θα τα αφήσω να βγούν προς τα έξω ...<br />τέσπα..χτες πέρασα πολύ ωραία σενα μικρό,πολύ γνωστό μαγαζί...ένα πρόγραμμα αποκλειστικά δεμένο με τις μουσικές μου προτιμήσεις..και τα παιδιά που τραγουδούσαν υπέροχα!(και δε το λέω μόνο εγώ..)<br />ένα τραγούδι για τη συνέχεια από coldplay με μαγικούς στίχους ...<br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Come up to meet you, Tell you I’m sorry, You don’t know how lovely you are </span><br /> <br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">I had to find you, Tell you I need you, Tell you I set you apart </span><br /> <br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Tell me your secrets, And ask me your questions, Aww let’s go back to the start </span><br /> <br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Runnin’ in circles, [sounds like] Comin’ our tails, Heads on the science apart </span><br /> <br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Nobody said it was easy </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">It’s such a shame for us to part </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Nobody said it was easy </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">No one ever said it would be this hard </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Aww take me back to the start </span><br /> <br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">I was just guessin’, At numbers and figures, Pullin’ the puzzles apart </span><br /> <br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Questions of science, Science and progress, Do not speak as loud as my heart </span><br /> <br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Tell me you love me, Come back to haunt me, Oh when I rush to the start </span><br /> <br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Runnin’ in circles, [sounds like] Chasin’ our tails, Comin’ back as we are </span><br /> <br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Nobody said it was easy </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Aww It’s such a shame for us to part </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">Nobody said it was easy </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">No one ever said it would be so hard </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">I’m goin’ back to the start </span><br /><br /><br />εκτέλεση από τους cox ή arloutale ,όπως τους συνάντησα στο myspace. :)<br />url:<span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> http://www.myspace.com/arloutale </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-7315429581681037972?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-89864428576640224402007-11-05T15:36:00.001+02:002011-11-01T18:17:38.611+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_80YQqNGznJ8/Ry8cmpj1eSI/AAAAAAAAAA0/uWc2FA1XHYE/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1004.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 488px; height: 315px;" src="http://bp0.blogger.com/_80YQqNGznJ8/Ry8cmpj1eSI/AAAAAAAAAA0/uWc2FA1XHYE/s400/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1004.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129349950915049762" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />... <span style="font-weight: bold;">σαν αγάπη μεγάλη</span> ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-8986442857664022440?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-11615886533121167822007-10-25T02:40:00.000+03:002011-11-01T18:17:38.612+02:00<a href="http://bp1.blogger.com/_80YQqNGznJ8/Rx_cW5j1eQI/AAAAAAAAAAk/R2q0-10r3EE/s1600-h/1300.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125057186937272578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_80YQqNGznJ8/Rx_cW5j1eQI/AAAAAAAAAAk/R2q0-10r3EE/s320/1300.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:85%;">αν δεν με καλούσε το καλό μου σουρωτήρι σε ένα παιχνιδάκι δε ξέρω κι εγώ πότε θα αποφάσιζα να γράψω κάτι εδώ.βέβαια,ούτε τώρα θα βάλω τις φωτογραφίες με τις κούπες μου,μιας και είμαι στη χαλκίδα,αλλά θα συνεχίζω να γράφω γιατί η νύχτα είναι μεγάλη και έμαθα πλέον να κοιμάμαι αφού βγει ο ήλιος...(μπανιστήρι δε ξέχασα το παιχνίδι,στο επόμενο ποστ απο τη σαλονικα:Ρ)...</span></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:85%;">η χαλκίδα άδεια και δεν μπορώ...</span></div><br /><div><strong><span style="font-family:trebuchet ms;"></span></strong></div><br /><div><span style="font-family:trebuchet ms;">Χάνομαι χωρίς ελπίδα μέρα-νύχτα στη Χαλκίδα<br />στο δικό σου το περίπου και στα ρεύματα του Ευρίπου<br /><br />Η ψυχή μου θα σαλπάρει στα νερά τα σκοτεινά<br />H παλίρροια θα με πάρει και δε θα με δεις ξανά<br />H παλίρροια θα με πάρει και δε θα με δεις ξανά<br /><br />Περπατώ στην παραλία, γίνομαι του κόσμου λεία<br />ναυαγός χωρίς σανίδα που κι απόψε δε σε είδα<br /><br />Η ψυχή μου θα σαλπάρει...<br /><br />Ξέρω πως δεν έχω ελπίδα εδώ πέρα στη Χαλκίδα<br /><strong>οι τρελοί μείναμε λίγοι</strong> κι ο Σκαρίμπας έχει φύγει</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-1161588653312116782?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-74801927410446628372007-10-11T03:49:00.001+03:002011-11-01T18:17:38.612+02:00<span style="font-family:trebuchet ms;">επηρεασμένη από πολλά..από τον καιρό που άλλαξε,από τις μέρες που συνεχίζουν να κυλούν όπως πάντα,από συζητήσεις αληθινές μα τρομαχτικές,μα πάνω απ'ολα από μια απουσία που καίει τον εαυτό μου,κάθομαι μπροστά από την οθόνη και προσπαθώ να βάλω κάτω τις σκέψεις μου.<br />διψάω να ζήσω στιγμές.<br />αυτό είναι το πρόβλημα μου τελικά.διψάω να νιώσω συναισθήματα,λαχταρώ να ζήσω αληθινά..όχι ότι δεν το κάνω,μα τελευταία νιώθω ότι όλα γίνονται γύρω μου μηχανικά..νιώθω ότι μιλάω για να μιλήσω,βγαίνω για να βγώ,ανοίγω την τηλεόραση απλά για να την ανοίξω,γκρινιάζω γιατί δεν έχω να κάνω κάτι άλλο.ίσως και τώρα αυτό να κάνω.να γράφω για να γράψω μα μεσα σαυτό κρύβεται στα σίγουρα η λέξη,ανακούφιση.<br />σήμερα έκανα μια βόλτα "κατω από τα κόκκινα φώτα" της πόλης,παρέα με έναν από τους πιο δικούς μου ανθρώπους και δυο επίσης άτομα που εκτιμώ αφάνταστα..περπατούσαμε και ένιωσα την καρδιά μου να παλεύει να ρουφήξει κάθε δευτερόλεπτο χαζομάρας,συμπάθειας και ευτυχίας.<br />δε μου λείπει η ευτύχια και θα ήμουν αχάριστη αν το έλεγα ποτέ.απλά νιώθω ότι μου έχει λείψει αρκετά αυτό το όμορφο συναίσθημα που έχεις όταν ζεις κάτι και δεν αγχώνεσαι ότι θα τελειώσει..και ότι μετά θα αργήσεις να το ξαναζήσεις και πάντα ΑΝ θα το ξαναζήσεις.Μιλάνε συχνά για τη μοναδικότητα της στιγμής,μα επιμένω να ζητώ τη μοναδικότητα χιλιάδων στιγμών.χιλιάδεσ μοναδικές στιγμές...<br />το κείμενο γεμάτο αρλούμπες.και το συμπέρασμα μου ακόμα ανύπαρκτο.<br />χάνομαι στη <span style="font-style: italic;">μουσική </span>και πιάνομαι από τους <span style="font-style: italic;">στίχους</span>.<br />χάνομαι στο <span style="font-style: italic;">όλα</span> και παλεύω να πιαστώ από την <span style="font-style: italic;">ουσία</span>.<br /><br />τα μάτια μου κλείνουν, συνεπώς θα κλείσω κι εγώ.απλά..<br />από αύριο όλα θα είναι πιο όμορφα..και αυτό θα γίνει επειδή το θέλω πραγματικά.<br /><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255);">Κατηφορίζαμε τις θάλασσες παρέα</span></span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > και τα νησιά μας χαιρετούσαν μεθυσμένα</span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Μας τραγουδούσανε πουλιά παραδεισένια</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" ><span style="font-style: italic;"> ήταν <span style="font-weight: bold;">ωραία η ζωή, ήταν ωραία.</span></span>..</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Μα ξεχαστήκαμε και βγήκαμε απ' το χάρτη</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > και άρχισε η νύχτα πάλι νύχτα να ζητάει</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Κάποιον να πάρει αγκαλιά, να του μιλάει</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > τον πιο μικρό, τον πιο αθώο ναύτη...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα ο τρελός, Μόχα ο σοφός, Μόχα ο πνιγμένος</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα, αυτός που όσο και αν πιεί πια δε μεθάει</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Μες το λιμάνι τριγυρνάει μαγεμένος</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα, αυτός που όλο τα κύματα κοιτάει...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα ο τρελός, ο σοφός, ο τελειωμένος</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα, αυτός που τον ξεχώρισε η Μοίρα</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Τρέχει απ' τα μάτια του η σκουριά και η αλμύρα</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα, <span style="font-weight: bold;">αυτός που τραγουδάει ευτυχισμένος...</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Ξέρω τα κύματα μια μέρα αυτά τα βράχια</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > θα τα διαλύσουν, θα τα κάνουν όλα σκόνη</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Θα 'ρχεται 'κείνο το κορίτσι να ξαπλώνει</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > πάνω στην άμμο και θα τραγουδάει τάχα...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Ότι θα έρθω από μακριά και 'γώ σε λίγο,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > ότι θα μείνουμε εκεί μαζί για πάντα</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Αντίο θάλασσες και κύματα σαράντα,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > θα λέω ψέματα πως δε θα ξαναφύγω...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Έρχεται ο Μόχα ο τρελός πάλι χαμένος,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > κοιτάει τις άγκυρες και όλο φωνάζει "βίρα!"</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Μέσ' στο λιμάνι τριγυρνάνει μαγεμένος</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-family:trebuchet ms;" > Μόχα, η σκουριά η σκουριά και η αλμύρα...</span><br /><br /><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:85%;">p.s.πολύ θα 'θελα να το ακούσω αυτό το τραγούδι εκτός από τον αγαπημένο μου χοπ,και από τον λευτέρη,στον Barωδο..</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-7480192741044662837?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-43001947347865431092007-10-10T16:18:00.000+03:002011-11-01T18:17:38.612+02:00Παύλος Παυλίδης.άπαιχτος.τέλεια εμφάνιση(εκτός ρεψίματος),υπέροχη ερμηνεία,τρομερά φωνητικά και τα καλύτερα τραγούδια.δεν ξέρω αν έφταιγε η μπύρα και το ντεπόν ή η όμορφη παρέα αλλά χτες στο καφωδείο ήταν το κάτι άλλο..και εις άλλα με υγεία<br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Μα πώς γίνεται αυτό, το μικρό πετραδάκι</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> να βαραίνει σαν βράχος την ανόητη καρδιά μου;</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> Να με κάνει να χάνω την πιο όμορφη νύχτα</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> τ' αστέρια να πέφτουν νεκρά εδώ μπροστά μου...</span><br /> <br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> Ενώ μπορώ ν' ανοίξω την πόρτα,</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> να τρέξω στους δρόμους που οδηγούνε σε σένα</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> Εγώ στέκομαι εδώ, κοιτάω στο κενό και</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> καπνίζω λουλούδια από καιρό πεθαμένα...</span><br /> <br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> Πώς μπορεί αυτό το ψέμα που ζω κάθε βράδι</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> να με σέρνει τη νύχτα να πίνω σκοτάδι;</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> Μ' αυτούς που χρόνια μπροστά στον καθρέφτη</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> περιμένουν -μα όχι- ούτε απόψε δε θα 'ρθει...</span><br /> <br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> Η πόρτα κλείνει, η γιορτή τελειώνει</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> έξω στο δρόμο το φως με τυφλώνει και</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> βγαίνω στο δρόμο που βγάζει απ' την πόλη</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> λίγο προτού να ξυπνήσουνε όλοι...</span><br /> <br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> Πώς μπορεί αυτό το ψέμα που καίει την καρδιά μου</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> να σε φέρνει κοντά στα όνειρά μου;</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> Απλώνω το χέρι, μα πώς να σε φτάσω;</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> Αφού δεν υπάρχεις, δε θα σε χάσω ποτέ...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-4300194734786543109?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-87475753529687197042007-10-02T16:08:00.000+03:002011-11-01T18:17:38.612+02:00Η σιωπή αιώνια και παντοτινή.<br />σαν εσένα. Σαν την καρδιά σου που εγώ συνεχίζω να επιμένω ότι την ακούω.<br />Κι ας έφυγες, κι ας ξέρω ότι δε μπορείς να γυρίσεις.<br />σε ζητάω σε ότι κι αν κάνω.<br /><br />Η σιωπή αιώνια και παντοτινή.<br />σαν εσενα. Σαν τη μορφή σου που εγώ συνεχίζω να επιμένω ότι την αισθάνομαι εδώ.<br />Κι ας έφυγες, κι ας ξέρω ότι δε μπορώ να σε δώ.<br /><br />Η σιωπή αιώνια και παντοτινή.<br />σαν εσένα. Σα τη δύναμη που εσύ συνεχίζεις να επιμένεις να μου δίνεις.<br />Κι ας έφυγες, κι ας ξέρω ότι ποτέ δε θα γυρίσεις.<br /><br />Η σιωπή αιώνια και παντοτινή.<br />σαν κι αυτή την αγάπη που εγώ συνεχίζω να επιμένω να νιώθω για σενα.<br />Κι ας έφυγες . . . κι ας ξέρω ότι ίσως δεν μπορείς να τη νιώσεις.<br /><br /><img src="file:///C:/DOCUME%7E1/AMATAS%7E1/LOCALS%7E1/Temp/moz-screenshot-1.jpg" alt="" />Η σιωπή αιώνια και παντοτινή.<br />Σαν εμάς τους δυό μαζί, που συνεχίζουμενα επιμένουμε και οι δύο ότι βρισκόμαστε κάπου.<br />Κι ας έφυγες <span style="font-weight: bold;">εγώ</span> ξέρω ότι είσαι εδώ ...<br />Αιώνια και παντοτινά.<br /><br /><br /><img src="file:///C:/DOCUME%7E1/AMATAS%7E1/LOCALS%7E1/Temp/moz-screenshot.jpg" alt="" />" η απουσία σου, έχει πλέον γίνει παρουσία "<br />και αυτό, όταν πονάω, όταν κλαίω, όταν γελάω κι όταν ζώ θα το νιώθω ...<br />... αιώνια και παντοτινά ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-8747575352968719704?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-17990647236170905192007-09-26T23:27:00.000+03:002011-11-01T18:17:38.612+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_80YQqNGznJ8/RvrEJ3nI2kI/AAAAAAAAAAc/c67pU7DP9RU/s1600-h/SwakopmundAtlanticFog.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_80YQqNGznJ8/RvrEJ3nI2kI/AAAAAAAAAAc/c67pU7DP9RU/s320/SwakopmundAtlanticFog.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5114616000658594370" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br />η απόσταση πονάει ,το εμείς τελειώνει και μένει μονάχα το εγώ...μόνο του...<br /><br /><br /><br />Σ’ αυτή τη γη, χωρίς εσένα πια<br />τραβώ στον άδειο λόφο,<br />εκεί κοιτάζω τα πουλιά, πετούν μακριά με φόβο<br />Τα σπίτια από ψηλά, πεσμένα φύλλα<br />κατάξερα, χλωμά, χωρίς ελπίδα<br /><br />Να υπήρχε μια άλλη γη μες τα όνειρά σου<br />να φώναζες εκεί να ‘ρθω κοντά σου<br /><br />Σ’ αυτή τη γη,<br />ρωτούσες να σου πω,<br />σ’ αυτόν τον ίδιο λόφο,<br />χωρίς εσένα αν ζω,<br />δε βρήκα ακόμη τρόπο<br /><br />Να υπήρχε μια άλλη γη μες τα όνειρά σου,<br />να φώναζες εκεί να ‘ρθω κοντά σου<br />Να ‘ταν αληθινή σαν την καρδιά σου<br />Να υπήρχε μια άλλη γη να ‘μουν κοντά σου<br /><br /><span style="font-style: italic;font-family:courier new;font-size:78%;" >φώτο από : http://home.yebo.co.za/~xenitis/ecology/SwakopmundAtlanticFog.jpg</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-1799064723617090519?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-80541676200266741252007-09-22T17:57:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.096+02:00μετά από μια εκδρομή στη λάρισα με υπέροχη παρέα,απίστευα γέλια και τέλειες στιγμές δίπλα στο ποτάμι,επιστροφή στο διάβασμα.ήταν όλα υπέροχα.μα πιο πολύ εσύ.εσύ που ξανά πρέπει να φύγεις και εγώ που ξανά μένω να σε περιμένω.έχω περισσότερη δύναμη από ποτέ.κι ας σε ζητάω περισσότερο από ποτέ,τίποτα δε θα αφήσουμε να χαθεί...<br /><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:85%;" ><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Summer moved on </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">And the way it goes </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">You can't tag along </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Honey moved out </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">And the way it went </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Leaves no doubt </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Moments will pass </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">In the morning light </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">I found out </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Seasons can't last </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">And there's one thing </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Left to ask </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Stay, don't just walk away </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">And leave me another day </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">A day just like today </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">With nobody else around </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Friendships move on </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Until the day </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">You can't get along </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Handshakes unfold </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">And the way it goes </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">No one knows </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Moments will pass </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">In the morning light </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">I found out </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Seasons can't last </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">So there's just one thing </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Left to ask </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Stay, don't just walk away </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">And leave me another day </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">A day just like today </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Stay, don't just walk away </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">With nobody else around </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Seasons can't last </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">And there's just one thing </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Left to ask </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Stay, don't just walk away </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">And leave me another day </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">A day just like today </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Stay, don't just walk away </span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">With nobody else around </span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;">Summer moved on<br /><br /></span></span><div style="text-align: left;"><span style=";font-family:georgia;font-size:85%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;">έβαλε κρύο και μαζί σου φόρεσα το πιο ζεστό μακρυμάνικο...</span></span><br /></div><span style=";font-family:georgia;font-size:85%;" ><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;"><br /><span style="font-weight: bold;">stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay </span><br /></span></span><span style=";font-family:georgia;font-size:85%;" ><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay </span></span></span><br /><span style=";font-family:georgia;font-size:85%;" ><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay<br /></span></span></span><span style=";font-family:georgia;font-size:85%;" ><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold; font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay stay </span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-8054167620026674125?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-62393525967575886152007-09-18T23:14:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.097+02:00φοβάμαι.φοβάμαι τον χρόνο που περνά,φοβάμαι τις αλλαγές που άθελα μας,τις περισσότερες φορές,συμβαίνουν....το μυαλό μπερδεμένο,η ψυχή αιωρείται και η εξεταστική δε λέει να τελειώσει...<br />το παρακάτω τραγούδι μου το έστειλε κάποιος,λες και ήξερε πόσο πολύ θα μου αρέσει ή πόσο μου ταιριάζει...σευχαριστώ ..<br /><br /><br /><span style="font-family: verdana; color: rgb(255, 102, 0);font-size:85%;" >Πρώτη αγάπη και πάντα τελευταίο θρανίο<br />μέρες όμορφες πέρασαν, μέρες για δυο<br />που τα χέρια σου χάριζες στ’ άδεια μου χέρια<br />και στα μάτια σου έβλεπα ήλιους κι αστέρια<br /><br />Στης ψυχής σου το άβατο ακόμα βαδίζω<br />το δωμάτιο με νότες και λέξεις γεμίζω<br />τραγουδάω με βραχνή φωνή όπως και τότε<br />τα τραγούδια με φέρνουν στα παλιά πότε-πότε<br /><br />Μην αλλάξεις ποτέ…<br /><br />Θα περάσω μία μέρα στις οκτώ να σε πάρω<br />για να πιω ένα ποτό να καπνίσεις τσιγάρο<br />Να τα πούμε λιγάκι σαν φωτιά να ροδίσεις<br />όταν πω σ’ αγαπώ και δεν θες να απαντήσεις<br /><br />στη βροχή να περπατήσουμε μέχρι το σπίτι<br />να βρεθούμε για λίγο στο δικό μας πλανήτη<br />και πριν φύγει η χαρά, πριν χαθείς μες στη νύχτα<br />μ ’αγκαλιές και φιλιά να σου πω, καληνύχτα…..<br /><br />Μην αλλάξεις ποτέ…<br /></span> <br /><br />κι εγώ άλλαξα... ; ! ; !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-6239352596757588615?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-80014752374617735242007-09-10T22:41:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.097+02:00κοιτάζει τον εαυτό της στον καθρέφτη και εκείνος σπάει χίλια κομμάτια.<br />χίλια κομμάτια και η ψυχή της εδώ και χρόνια.<br />να μην στεναχωρήσει κανέναν, να μπορέσει να δώσει τα πάντα σε όλους.<br />αγαπά και πονά.<br />αγαπά και δεν αντέχει.<br /><br />προσπαθεί να μαζέψει ένα ένα τα κομάτια από το πάτωμα,ξανά.<br />ξανά,να φτιάξει το εαυτό της που δεν άντεξε στη θέα του ίδιου του,του εγώ.<br />παλεύει να τα μαζέψει ένα ένα.να τα ενώσει και να ζήσει ξανά.<br />πάλι με τον ίδιο τρόπο.<br /><br />να συνεχίσει να δίνει . . .<br />να δίνει όσο πιο πολύ μπορεί, να μπορέσει να δώσει τα πάντα σε όλους.<br />να αγαπά και ας πονά.<br />να αγαπά και ας μην αντέχει.<br /><br />ο καθρέφτης γίνεται όμοιος με πριν ξανά.<br />μα λείπουν μικρά μικρά κομμάτια..<br />εκείνη γίνεται έτοιμη να δώσει ξανά.<br />μα λείπει κάποιος από τη ζωή της.<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:85%;" ><span style="font-family: lucida grande;">I am color...blind </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Coffee black and egg white </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Pull me out from inside </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am ready </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am ready </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am ready </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">taffy stuck, tongue tied </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Stuttered shook and uptight </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Pull me out from inside </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am ready </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am ready </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am ready </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am...fine </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am covered in skin </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">No one gets to come in </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Pull me out from inside </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am folded, and unfolded, and unfolding </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">colorblind </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Coffee black and egg white </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">Pull me out from inside </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am ready </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am ready </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am ready </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am...fine </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am.... fine </span><br /><span style="font-family: lucida grande;">I am fine ...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-8001475237461773524?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-46248984250854574412007-09-05T20:26:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.097+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_80YQqNGznJ8/Rt7ssReqOhI/AAAAAAAAAAU/h0xgBp1luXU/s1600-h/PICT0378.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 247px; height: 192px;" src="http://bp3.blogger.com/_80YQqNGznJ8/Rt7ssReqOhI/AAAAAAAAAAU/h0xgBp1luXU/s320/PICT0378.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106779272835119634" border="0" /></a><br />Το καλοκαίρι έφυγε.μάζι του έφυγαν και ύπεροχες μέρες που με έκαναν πραγματικά ευτυχισμενη.γυρνώ στην πραγματικότητα και αφήνω το παραμύθι πίσω μου.είχε απόλα...<br />έρωτα<br />φιλία<br />θάλασσα<br />φεγγάρι<br />φαγητό(δεν το κρύβω:ΡΡ)<br />αγκαλιές<br />κλάματα<br />γέλια<br />φωνές<br />δίαιτες<br />φωτιές<br />γκρίνιες<br />χαμόγελα<br />φωτογραφίες<br />καμπινγκ<br />πολιτικά<br />παράδεισο<br />σκύρο<br />συναυλίες<br />αλκίνοο-σωκράτη στη στενη<br />μαμά<br />μπαμπά<br />αδερφό φαντάρο<br />και<br />τρομερό σκύλοοοοοο(βλέπε παραπάνωω)<br /><br />το λάτρεψα το καλοκαίρι αυτό όπως και θέλω να λατρέψω τις μέρες που έρχονται...<br />χωρίς φωτιές,χωρίς πλημμύρες,χωρίς εκλογές,χωρις ΔΕΘ,χωρίςεξεταστική...:)<br /><br />το κρύο πλησίασε μαζί με τη βροχή.ένας ακόμη χρόνος εδώ...<br />το παραμύθι μπορεί να τελείωσε μα θα αρχίσει κάποιο άλλο...<br />καλά να περάσουμε...<br /><br />και για να είμαι εντός τίτλου το τραγούδι αυτό παίζει με τρελή επιθυμία να το ακούσουν όλοι αυτοί που πιτεύουν ότι κρεμόμαστε από τα χείλη τους...:ΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ (το ίδιο θα έλεγε και η φίλη μου kate winslet στο holiday..σωστά παιδιάα??:ΡΡΡ)<br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" >This is the end you know</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Lady, the plans we had went all wrong</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > We ain't nothing but fight and shout and tears </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > We got to a point I can't stand</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > I've had it to the limit; I can't be your man</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > I ain't more than a minute away from walking </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > We can't cry the pain away</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > We can't find a need to stay</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > I slowly realized there's nothing on our side </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" ></span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Out of my life, Out of my mind</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Out of the tears we can't deny</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > We need to swallow all our pride</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > And leave this mess behind</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Out of my head, Out of my bed</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Out of the dreams we had, they're bad</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Tell them it's me who made you sad</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Tell them the fairytale gone bad </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Another night and I bleed</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > They all make mistakes and so did we</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > But we did something we can never turn back right</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Find a new one to fool</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Leave and don't look back. I won't follow</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > We have nothing left. It's the end of our time </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > We can't cry the pain away</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > We can't find a need to stay</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > There's no more rabbits in my hat to make things right </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Out of my life, Out of my mind</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Out of the tears we can't deny</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > We need to swallow all our pride</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > And leave this mess behind</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Out of my head, Out of my bed</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Out of the dreams we had, they're bad</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Tell them it's me who made you sad</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Tell them the fairytale gone bad </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Tell them the fairytale gone bad...</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" > Tell them the faïrytale gone bad...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-4624898425085457441?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-40959355653503800372007-07-17T10:37:00.001+03:002011-11-01T18:18:36.097+02:00<em>Πάλι μιλάω με τις σκιές</em><br /><em>Πάλι με κέρδισε το χθες</em><br /><em>Πάλι αντέχω γιατί υπάρχεις</em><br /><em>Μα και που υπάρχεις μακριά μου με σκοτώνει</em><br /><em>Και δεν ελέγχω της καρδιάς μου το τιμόνι</em><br /><em>Σα με βρίσκουν</em><br /><em></em><br /><em>Ξημερώματα</em><br /><em>Δίχως χρώματα</em><br /><em>Ν'αναλαμβάνει την ευθύνη</em><br /><em>Ότι από μένα έχει μείνει</em><br /><em>Ξημερώματα Πάλι κλάματα</em><br /><em>Κι έτσι όπως κόβεται η φωνή μου</em><br /><em>Ζητάω να'ρθεις στην προσευχή μου</em><br /><em>Αλλά στις μέρες μας δε γίνονται πια θαύματα</em><br /><em></em><br /><em>Στα δύο η ζωή μου έχει κοπεί</em><br /><em>Και πάλι αντέχω γιατί υπάρχεις</em><br /><em>Μα και που υπάρχεις μακριά μου με τρελαίνει</em><br /><em>Και δε γνωρίζω η καρδιά που με πηγαίνει</em><br /><em></em><br /><em>Σα με βρίσκουν</em><br /><em>Ξημερώματα</em><br /><em>Δίχως χρώματα</em><br /><em>Ν'αναλαμβάνει την ευθύνη</em><br /><em>Ότι από μένα έχει μείνει</em><br /><em>Ξημερώματα Πάλι κλάματα</em><br /><em>Κι έτσι όπως κόβεται η φωνή μου</em><br /><em>Ζητάω να'ρθεις στην προσευχή μου</em><br /><em>Αλλά στις μέρες μας δε γίνονται πια θαύματα</em><br /><em></em><br /><em></em><br /><strong><em>Οι μέρες της φωτιάς πώς πέρασαν;</em></strong><br /><strong><em>Το πόσο μ'αγαπάς πώς ξέχασαν;</em></strong><br /><strong><em>Ναι, γι' αυτό σε κλέβουν ναι, και δραπετεύουν.</em></strong><br /><strong><em>Πώς τώρα γίνεσαι φυγή κι ενοχή;</em></strong><br /><strong><em>Μη, μη μου λες την αφορμή δε μου αρκεί.</em></strong><br /><strong><em></em></strong><br /><strong><em>Γιατί, γιατί, γιατί απομακρύνεσαι;</em></strong><br /><strong><em>Γιατί, γιατί, γιατί απ' το όνειρο κρύβεσαι;</em></strong><br /><strong><em>Γιατί, γιατί, γιατί δεν παραδίνεσαι;</em></strong><br /><strong><em></em></strong><br /><strong><em>Τα χάδια σα χαρτί πώς κάηκαν;</em></strong><br /><strong><em>Σε δίσεκτη στιγμή πώς χάθηκαν;</em></strong><br /><strong><em>Ναι, δεν ανασαίνουν ναι, αυτοί που μένουν.</em></strong><br /><strong><em>Πώς όταν καίει το φιλί ως την ψυχή,πώς;</em></strong><br /><strong><em> πώς να φτάσει το κορμί να λυτρωθεί;</em></strong><br /><strong><em></em></strong><br /><strong><em>Γιατι; Γιατι; Γιατί;</em></strong><br /><strong><em>απομακρύνεσαι;</em></strong><br /><strong><em>Γιατί, γιατί, γιατί απ' το όνειρο κρύβεσαι;</em></strong><br /><strong><em>Γιατί, γιατί, γιατί δεν παραδίνεσαι;</em></strong><br /><strong><em></em></strong><br /><strong><em></em></strong><br /><em>απλά ξύπνησα με ένα μήνυμα που μου έβαλε στο μυαλό τα παραπάνω τραγούδια.παλιά και λατρεμένα,ειδικά το δεύτερο.</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-4095935565350380037?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-44471778678761174612007-07-15T12:47:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.097+02:00μετά από ένα μήνα και κάτι, ξανά εδώ..μου έλειψε η φάση αυτή,το ομολογώ.<br />αυτή τη φορά γράφω φορώντας το μαγιώ και στα γρήγορα...<br />ήρθε το καλοκαίρι.η εξεταστική έφυγε(πως είναι άλλο θέμα),οι μέρες στο καμπινγκ πέρασαν(μα θα ξαναρθουν),οι μέρες στη μήλο έρχονται...μακάρι φέτος να είναι η τρίτη φορά που θα επισκεπτώ το νησί αυτό.την ιδέα μας την έδωσαν κάτι παιδιά στο τραίνο επιστροφής στι χαλκίδα που ήταν έτοιμα να σαλπάρουν για το πιο όμορφο νησί κατ'εμέ...<br />είμαι ξενυχτησμένη.σερί,πρώτη φορά για φέτος με ελάχιστο ύπνο με καραούλι στο ασημί yaris της τιτίας,παρκαρισμένο στο κύμα...υπέροχο καλοκαιρινό βράδυ..με μουσική και μπιρίμπα,με γέλια και τραγούδια..<br /><br />όλες αυτές τις μέρες τα συναισθήματα ποικιλλα..πήγα αλκίνοο-μάλαμα.μάρεσε και θέλω κι άλλο.θέλω να ακούσω ένα συγκεκριμένο τραγούδι ξανά.. υπομονή μέχρι τη στενή στις 17.08..<br />άλλο,άλλο,άλλο....<br />όλα αληθινά,όλα ζωντανά,όλα γεμάτα ελπίδα...<br /><strong>όλα είναι εδώ και όλα για πάντα</strong><br /><br />κλείνω...πάω να φορέσω τις γυαλαμπούκες μου,το αντιλιακό μου,το καπελάκι,τα μπρατσάκια και να τρέξω στη θάλασσα...<br /><br />υ.γ. μου λείπεις ήδη όσο δε φαντάζεσαι βαζελάκι...και σε μένα και στη φίλη μου και στη συμπεθέρα μουυυυυ..... δεν θα αργήσουμε να ανέβουμε...και μη ξεχνάς....ΓΙΟΚ ΜΠΑΛΙΚ !!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-4447177867876117461?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-87518875593003869672007-06-11T02:27:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.098+02:00ο ύπνος δεν έρχεται.στο μυαλό της τριγυρίζουν εικόνες.ωραίες στιγμές που δεν μπορεί πλέον να τις νιώσει,ούτε καν να τις θυμηθεί καλά καλά..τα κατέστρεψε όλα.και το πιο μικρό γυαλί το σπασε και αυτό.<br />απογοήτευση.<br />περπατά πάνω σε νερά ήρεμα.<br />η καταιγίδα κρύφτηκε και εκείνη βγαίνει στο δρόμο.μυρίζει βροχή.τα ξέπλυνε όλα.αναμνήσεις και αισθήσεις.<br />απογοήτευση.<br />η καταιγίδα του μυαλού της μόλις έχει αρχίσει και καταφύγιο δε βρίσκει να κρυφτεί.αφήνεται και βρέχεται στις σκέψεις που πριν δίσταζαν να βγούν προς τα έξω.βρεγμένη ως το κόκκαλο δέχεται χωρίς αμφιβολία κάθε σκέψη.αρκεί να έρθει και να φύγει.και αυτή τη φορά μια για πάντα.<br />απογοήτευση.<br />το τελευταίο τσιγάρο του πακέτου που του είχε κλέψει κρυφά,είχε υποσχεθεί στον εαυτό της ότι θα το κρατούσε να το κάνουν μαζί,όταν η μοίρα και η τύχη τελικά τους ένωνε.το καπνίζει μόνη της απόψε ώσπου να καεί και το φίλτρο.να καεί όλο αυτό που νιώθει.ολοκληρωτικά.μια για πάντα.κι ας μένει η πικρή γεύση,να καεί.όλο. απόψε .<br />απογοήτευση.<br />ρέκβιεμ σήμερα για ένα όνειρο 7 χρόνων.για μια φιλία 7 χρόνων.για ένα έρωτα 7 χρόνων.για μια σχέση 7 χρόνων.για αναμνήσεις 7 χρόνων.για σκέψεις 7 χρόνων.για στιγμές 7 χρόνων.μα και για όνειρα 7 χρόνων που δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ και θα μείνουν για πάντα με μοναδικό φόντο τα αστέρια.<br />απογοήτευση.<br />τα νερά αγριέυουν καθώς οι σκέψεις δεν αφήνουν περιθώριο στη λογική.<br />κοιμάται και όταν θα ξυπνήσει όλα θα είναι αλλιώς.<br />θα βγεί στο δρόμο και κάτω από ένα υπέροχο ουράνιο τόξο,θα αφήσει να φύγει μακρυά ένα πράσινο μπαλόνι...ελπίζει...και συνεχίζει να ζει από εκεί που σταμάτησε χωρίς καμία ανάμνηση.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-8751887559300386967?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-47661175452335557392007-06-08T22:59:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.098+02:00...<br />οι ρυθμοί είναι τρελά γρήγοροι και το ρολόι μου μάλλον πρέπει να σπίνταρε και να τρέχει,να τρέχει...<br />σχολή πολλά,φίλοι καλά υγεία το ίδιο,οικογένεια σούπερ.<br /> ......................<br /><span style="color:#cc33cc;">Κλείνεις το παραθύρι σου και σπάζεις για χατήρι σου τη Λέξη που αγαπούσες πιο πολύ ό,τι δεν σε σκοτώνει σε χρεώνει κι ό,τι σε ξεπληρώνει είναι η αφεντιά σου η μισή.</span><br /> ......................<br />είδα όνειρο και φοβήθηκα.ήρθε εκείνος πάλι,με επισκέπτεται συνέχεια τελευταία, και προσπαθούσε να με φιλήσει..τον έδιωχνα.πρώτη φορά μετά από καιρό...αν και μάρεσε που τον έβλεπα τώρα εγώ φοβήθηκα.<br />είπε 'οτι θα ναι μαζί μου στις 29 μαίου. το θέμα είναι πως θα ερχόταν εκείνος ή θα πήγαινα εγώ.<br />φοβάμαι δεν το κρύβω μα τον είδα ξανά.<br /> ......................<br /><br />η ζωή συνεχίζεται και συνεχίζεται.<br />στο σπίτι καλής φίλης με την πιό τέλεια παρέα κι ας λείπουν κάποια άτομα...<br /> ......................<br /><span style="color:#993399;">Μοιάζει να κυβερνά ο καημός μα δε με νοιάζει </span><br /><span style="color:#993399;">Έχει βαθύτερο σκοπό και ας με πειράζει</span><br /><span style="color:#993399;">Κι είναι ο σκοπός λυπητερός και τραγουδάει</span><br /><span style="color:#993399;">Γίνεται ύμνος γιορτινός και όλο γελάει</span><br /><span style="color:#993399;">Κι όλο γελάει...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-4766117545233555739?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-80156107663864929742007-05-02T16:41:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.098+02:00<span style="font-family:times new roman;">ήρθαν λέξεις στο μυαλό και προσπάθησα να βγάλω νόημα.φεύγω αύριο για θεσσαλονίκη.η απόσταση θα μεγαλώσει μα 24 θα μαι πίσω..έχω φρικάρει.με τη σχολή μου,με τα μαθήματα που δε γίνονται έτσι όπως τα φανταζόμουν,με το περιβάλλον που κι αυτό δεν είναι έτσι όπως το φανταζόμουν...το μόνο καλό είναι πως έχω δίπλα μου κάποιους πραγματικούς ανθρώπους και ότι σπουδάζω στην καλύτερη πόλη της ελλάδας.</span><br /><span style="font-family:times new roman;">μπήκα σε άγριο τρυπάκι..μια εδώ μια εκεί.η μισή καρδιά να ναι βόρεια και η άλλη μισή νότια.υπήρχαν και άλλες στιγμές που ένιωσα έτσι στο παρελθόν.πολύ πολύ έντονες και αληθινές,μα η συγκεκριμένη φάση με τρομάζει.είμαι αγχωμένη..για τη σχολή...</span><br /><span style="font-family:times new roman;">όσο είμαι χαλκίδα το μόνο που κάνω είναι να βολτάρω ατελείωτα και να ασχολούμαι με πράγματα που λατρεύω..οι γονεις γκρινιάζουν και αναρωτιούνται και αυτοί τι ακριβώς κάνω στη ζωή μου.πως να τους δώσω να καταλάβουν ότι παρόλο που μαρέσει τρελά αυτό που επέλεξα,νιώθω ότι το πανεπιστήμιο είναι ότι να ναι?? δεν κατηγορώ το απθ σαν απθ αλλά σκέτο σαν π.(<strong>α</strong>ριστοτέλειο <strong>π</strong>ανεπιστήμιο <strong>θ</strong>εσσαλονίκης).νιώθω πως τα πράγματα είναι τρελά χύμα και τσαντίζομαι γιατί σαν όχι και πολύ υπεύθυνο άτομο,θέλει ο οργανισμός μου μια α πίεση για να ανταπεξέλθει στο διάβασμα.μα όχι μόνο αυτό αλλά και τα μαθήματα γίνονται όπως ναν ναι..</span><br /><span style="font-family:times new roman;">μα γίνεται 7 άτομα σε μια αίθουσα?ειλικρινά δεν έχω πάει φέτος σε μάθημα με πάνω από 10 το πάρα πολύ άτομα.γίνετια να μη φρικάρεις?άσε που άλλαξε ο οδηγός σπουδών,μπήκαν κατευθύνσεις,δε ξέρω τι μαθήματα ακριβώς θα υπάρξουν στα άλλα εξάμηνα και είμαστε όλοι μετέωροι.</span><br /><span style="font-family:times new roman;">είμαι γκρινιάρα ναι,μα τώρα νιώθω ότι όλα έχουν πέσει μαζεμένα.θέλω εξεταστική γίνεται?θέλω αναρτημένη ύλη να αρχίσω να διαβάζω,να μη κάθομαι..να μη σκέφτομαι την απόσταση,να μη σκέφτομαι τίποτα άλλο που με χαλάει.μακάρι αύριο που θα πάω σχολή να δώ ύλη στον πίνακα ανακοινώσεων.έστω να δώ ποια βιβλία θα πάρουμε..</span><br /><span style="font-family:times new roman;">εεεεεε ανεβαίνω...</span><br /><span style="font-family:times new roman;">εεεεεε δεν μπορώωωω</span><br /><span style="font-family:times new roman;">μόνο εγώ βρέθηκα σε αυτή τη φάση ή υπάρχουν κι άλλοιι???</span><br /><span style="font-family:times new roman;">αίντε υπομονή ησυχιάκι..2 μήνες έμειναν και μετά διακοπέεεεεεςςς...</span><br /><span style="font-family:times new roman;">καλό μήναα...ας πάνε όλες οι μέρες τουτουνου όπως μπήκε η πρώτη..ακριβώς όπως πιάσαμε το μάη..</span><br /><span style="font-family:times new roman;">στο χωριό..μαζεμένα 16 άτομα...6 της ηλικίας μου και οι υπόλοιποι μας σκάγανε μια 8αρα χαλλλλαράαα...ήταν πολύ ωραία..αρνί στη σούβλα,άφθονο κρασί,μουσική,μπαλίτσα για τα μήλα,σαλάτα από τον κήπο της μαμάς,τάβλι και πολύς πολύς έρωτας..λές και ήτνα και η φύση ερωτευμένη έμοιαζε.έφτιαξα και στεφάνι..με κατακόκκινα 30φυλλα...μόνο που έλειπε ο ζησάκος μου,το φανταράκι μας...ήταν στα σκηνάκια όλοι μέρα...υπήρχε ο άλλος ζήσης όμως..:ΡΡΡΡ αλλά παρόλα αυτά αδυνατούσε να καλύψει το αδερφικό κενό μουυ...:):):):)</span><br /><span style="font-family:times new roman;">όλα καλά όλα ωραία.χαίρομαι όταν αρχίζω ποστ μες στη γκρίνια και το κλείνω μες στη χαράα..έβαλα φάμελλο γιαυτό ίσως...στέλνω γράμμα στο μεγάλο πουθενάα!</span><br /><span style="font-family:times new roman;">η αγάπη σου,μου δίνει φτερά</span><br /><span style="font-family:times new roman;">η αγάπη μας,σαρώνει όοοολααααα τα εμπόδιαααα...</span><br /><span style="font-family:times new roman;">θα κάνουμε παιχνίδι στο τάβλι την απόσταση μα θα βγούμε και οι δυο μας νικητές σε αυτή τη παρτιδα,ναι??????</span><br /><br /><em>άνοιξα το μεγάλο πουθενά βρήκα το εισιτήριο στη σελίδα..να κοιμάσαι δίπλα μου ξανά,μεσα στο όνειρο μου σε είδαα...</em><br /><em>η αγάπη είναι ένας θεός...στα θαύματα πες μου αν πιστεύεις.....</em><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-family:times new roman;font-size:180%;" >ανοίγω το παράθυρο και φωνάζω δυνατά ότι η ζωη είναι τέλειααα!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-8015610766386492974?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-62854465636504913842007-04-27T16:08:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.098+02:00<span style="font-family:times new roman;">το blog τελευταία έχει γίνει πολύ πιο ροζουλί από το φόντο του,μα δε φταίω εγώ ειλικρινά...όσοι με ξέρετε,με νιώθετε...έπρεπε να ποστάρω ένα τραγούδι που εδώ και λίγη ώρα με φρίκαρε(με την πιο υπέροχη έννοια..)...δήμητρα γαλάνη και γιώργος καραδήμος...<strong>σε θέλω εδώ</strong> ο τίτλος του,και όλα όσα θέλω να σου πω τα λένε οι στίχοι του...</span><br /><br />Σε θέλω εδώ για να μπορώ όλα όσα ζω να΄ναι δικά μου<br />να΄σαι πληγή απ΄την πληγή<br />να΄σαι χαρά απ΄τη χαρά μου<br />να΄σαι εδώ γιατί η ζωή<br />με ένα σώμα δεν αρκεί<br /><span style="color:#6600cc;">σε θέλω εδώ για να υπάρχω</span><br /><span style="color:#6600cc;"></span><br />Σε θέλω εδώ για να μπορώ<br />να΄χω έναν άνθρωπο δικό μου<br />με τη σιωπή να του μιλώ<br />όπως μιλάω στον εαυτό μου<br />και να μοιράζομαι στα δυο<br />τ΄άστρα το χρώμα το λεπτό<br /><span style="color:#6600cc;">ότι κι αν γίνει καρδιά μου</span><br /><span style="color:#6600cc;">εσύ να΄σαι εδώ</span><br /><br />Να μπορώ να σ΄αγαπήσω<br />να μπορώ να σε μισήσω<br />με το βλέμμα να σου δείξω<br />χωρίς να μιλήσω<br />τι θέλω να πω<br /><br />Σε θέλω εδώ να σε κοιτώ<br />να σε ξυπνώ να σε κοιμίζω<br />σε θέλω εδώ για να μπορώ<br />κάτι από αγάπη να θυμίζω<br /><span style="color:#6600cc;">να΄σαι εδώ γιατί η ζωή</span><br /><span style="color:#6600cc;">με ένα σώμα δεν αρκεί</span><br /><span style="color:#6600cc;">ότι κι αν γίνει καρδιά μου</span><br /><span style="color:#6600cc;">εσύ να΄σαι εδώ</span><br /><br />Να μπορώ να σ΄αγαπήσω<br />να μπορώ να σε μισήσω<br />με το βλέμμα να σου δείξω<br />χωρίς να μιλήσω<br />τι νιώθω<br /><br />Σε θέλω εδώ γιατί η ζωή<br />με ένα σώμα δεν αρκεί<br />ό,τι κι αν γίνει σε θέλω<br />σε θέλω εδώ<br /><span style="color:#6600cc;">σε θέλω εδώ</span><br /><span style="color:#6600cc;"></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:85%;color:#000000;"><strong>μαζί σου, μηδενίζω κάθε απόσταση...</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-6285446563650491384?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-72156635060897163902007-04-22T12:42:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.098+02:00<span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Strawberries, cherries and an angel's kiss in spring </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >My summer wine is really made from all these things </span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >I walked in town on silver spurs that jingled to </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >A song that I had only sing to just a few </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >She saw my silver spurs and said let's pass some time </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >And I will give to you...summer wine </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Oh..oh..oh...summer wine </span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Strawberries, cherries and an angel's kiss in spring </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >My summer wine is really made from all these things </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Take off your silver spurs and help me pass the time </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >And I will give to you...summer wine </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Oh...summer wine </span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >My eyes grew heavy and my lips they could not speak </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >I tried to get up but I couldn't find my feet </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >She reassured me with the unfamiliar line </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >And then she gave to me...more summer wine </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Woh..woh..oh...summer wine </span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Strawberries, cherries and an angel's kiss in spring </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >My summer wine is really made from all these things </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Take off your silver spurs and help me pass the time </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >And I will give to you...summer wine </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Mm...summer wine </span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >When I woke up, the sun was shining in my eyes </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >My silver spurs were gone, my head felt twice its size </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >She took my silver spurs, a dollar and a dime </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >And left me craving for...more summer wine </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Oh..oh..summer wine </span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Strawberries, cherries and an angel's kiss in spring </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >My summer wine is really made from all these things </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Take off those silver spurs, help me pass the time </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >And I will give to you my summer wine </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;" >Oh...oh...summer wine<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">πως να μην ερωτεύεσαι όλο και πιο πολύ όταν ακούς ένα τέτοιο τραγούδι.......<br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-7215663506089716390?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-5925946105724505122007-04-18T17:49:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.098+02:00<span style="font-family:times new roman;">τα μάζεψα και ανεβαίνω αύριο.με μια καθυστέρηση δυο ημερών.αναβολή καλύτρεη λέξη,πιο εύστοχη.η βαλίτσα μου δυσκολεύεται να κλείσει...προσπαθώ να κλειδώσω σε αυτήν κάθε στιγμή από τις διακοπές στη χαλκίδα μα εκείνη αρνείται να τις χωρέσει όλες.θα ξεχωρίσω τις άσχημες και θα κρατήσω τις πιο αληθινές,τις πιο όμορφες,ελπίζοντας να χωρέσουν και να μπορέσω να γεμίσω με αυτές και το σπιτάκι στη θεσσαλονίκη....</span><br /><br /><span style="font-family:Times New Roman;">βγάζω λοιπόν μακρυά στιγμές με δάκρυα πόνου και απογοήτευσης..στιγμές κακίας και απαισιοδοξίας...στιγμές που θυμίζουν παρελθόν που θα μείνει μονάχα παρελθόν...</span><br /><br /><span style="font-family:Times New Roman;">θα κρατήσω εσένα,το πρώτο μας βλέμα,το graffity σου, την μεγάλη παρέα στο σπιτάκι,τη μπιρίμπα,τις αγκαλιές,το χορό στο σταβέντο,τα σκαλιά και το κρύο,το σκυλάκι του αδερφού μου,τα βαπτιστήρια μου,την έκπληξη στο φλόκα,το ατελείωτο λιώσιμο στο ζούμ και το υπέροχο παλέρμο στο κρηπίδωμα...θα κρατήσω ότι έζησα εδώ και 8 μέρες με΄σα στο μυαλό μα και μέσα στη ψυχή γιατί δε θέλω να ξεχάσω τίποτα....α...στα πράγματα της βαλίτσας ανήκουν και τα βαμμένα vansakia μα και τα υπέροχα λαζάνια της μαμάς...</span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;">ανεβαίνω πάνω να συναντήσω φίλους καλούς που μου έλειψαν πολύ.... θα έρθεις και εσύ μαζί μου.έτσι δεν είναι....?</span><br /><br /><span style="font-family:Times New Roman;"></span><br /><br /><span style="font-family:Georgia;"><a href="http://bp1.blogger.com/_80YQqNGznJ8/RiYyKrfru0I/AAAAAAAAAAM/s9bW6IuelmQ/s1600-h/CIMG1040.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5054782790825655106" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_80YQqNGznJ8/RiYyKrfru0I/AAAAAAAAAAM/s9bW6IuelmQ/s320/CIMG1040.JPG" border="0" /></a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-592594610572450512?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-78313132899271959302007-04-14T12:28:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.099+02:00<strong>Πόσο μελαγχόλησε αυτός ο τόπος</strong><br /><br />Σα να μου τέλειωσαν τα χρώματα πριν καν τα αντικρίσω,<br />σαν να κουράστηκα απ΄ τον χρόνο πριν καν να αρχίσω,<br />λίγες στιγμές πριν ζήσω, το κορμί μου πριν προικίσω,<br />σα να γελάστηκα από άνθρωπο λίγο πριν να τον συμπαθήσω,<br />σα να μου γνεψε η καρδιά μου και να ταυτίστηκε με την πιο μαύρη σκιά μου,<br />σα να κλότσησα μακριά τα όνειρα μου,<br />σα να έχασα για ένα λεπτό την ματιά μου και να θάφτηκα στο σκότος,<br />πόσο μελαγχόλησε αυτός ο τόπος;<br /><br />Έχεις ιδέα πως είναι να κολυμπάς μεσ’ στο σκοτάδι και να μην πνίγεσαι;<br />Μονάχος μες στην σκέψη να αφήνεσαι και να δίνεσαι,<br />δεν γίνεσαι γαμώτο είσαι, και για ό,τι είσαι πάντα κρίνεσαι,<br />μη μου θλίβεσαι αγαπημένη, που είσαι τώρα πια χαμένη;, εξαντλημένη, ξοφλημένη! Αφού η αγάπη ήταν το μόνο που δεν ένιωσες, τώρα πάλι να:<br />με τα τέρατα πως έμπλεξες; Και πως θέλεις να ξεμπλέξεις; η ζωή σου είναι….<br />και του θανάτου η έλξη.<br />Άλλο ένα ψέμα κι ένα ακόμη ξωτικό νεκρό στην χώρα των μπορντό ονείρων, των ανύπαντρων ερωτευμένων χήρων, των μισαλλόδοξων μητέρων που κρατάνε τα μωρά υστερόβουλα, κι όλα ανώφελα κι όλα στον τόπο αυτό κοίτα πως γίνονται : ανώδυνα!<br />Αγάπησέ με, σκούπισε το δάκρυ μου με φως και κράτησέ με, αυτός ο τόπος μελαγχόλησε, βοήθησέ με, λιώσε το φεγγάρι μου κάντο βροχή και ξέπλυνέ με, αγάπησέ με…<br /><br /><em>«Αγάπησέ με, σκούπισε το δάκρυ μου με φως και κράτησέ με, αυτός ο τόπος μελαγχόλησε, βοήθησέ με, λιώσε το φεγγάρι μου κάντο βροχή και ξέπλυνέ με, αγάπησέ με…»</em><br /><br />Σαν σωριασμένα βράχια από την θάλασσα ριγμένα,<br />σαν ουρλιαχτά γοργόνων όπως τα φύκια παρατημένα,<br />όσα είχα στην καρδιά μου, όσα πίστευα κι όσα λάτρευα για μένα<br />απογειώθηκαν σα σκόνη κι είναι από τον άνεμο θαμμένα,<br />δεμένος ο ήλιος πίσω από σύννεφα βρεγμένα,<br />σταματημένος ο χρόνος θυμίζει κάτι από εσένα,<br />σαν παγωμένος αυτός ο τόπος μελαγχόλησε λες κι έφυγε για τα ξένα,<br />μα είναι νωρίς ακόμα, δεν μου πάγωσε το αίμα..<br /><br /><em>«Αγάπησέ με σκούπισε το δάκρυ μου με φως και κράτησέ με, αυτός ο τόπος μελαγχόλησε, βοήθησέ με, λιώσε το φεγγάρι μου κάντο βροχή και ξέπλυνέ με, αγάπησέ με…»</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-7831313289927195930?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-54457133051848020142007-04-09T12:55:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.099+02:00το πάσχα τέλειωσε μα οι διακοπές του καλά κρατούν...για πόσο ακόμα?<br />οι μέρες πέρασαν τόσο μα τόσο γρήγορα και το μόνο που θέλω είναι να μείνω κι άλλο πολύ στη χαλκίδα...πολύ πολύ ....<br />χτες τελικά κάναμε τα σχεδόν συνηθισμένα..μετά από ένα γερό ξενύχτι το σάββατο το βράδυ,ο αδερφός μου θέλησε να με ξυπνήσει με πιάνοο...ωχ ωχ στο πόδι από τις 10 με 4 μόλις ώρες ύπνο..πήγαμε στο χωριό κατα τις 12...η μαμά και ο άλλος αδερφός είχαν κάνει πολύ καλή δουλειά..μετα από μισή ώρα το κοκορετσάκι έτοιμο..και τα αβγά στο τραπέζι κομμένα με αλάτι,πιπέρι και λάδι..τέλειο!!<br />σκάσαμε στο φαί..η μαμά εκτός από όλα τα άλλα είχε κάνει και λαζάνια γιατί εγω δε τρώω αρνι..ήταν όμορφα,οικογενειακά..μα κάτι έλειπε στα σίγουρα...έλειπαν τρία πρόσωπα αγαπημένα.....<br />επιστροφή στη χαλκίδα,και αμέσως καφεδάκι στην παραλία..τάβλι,συζητήσεις ατελείωτες και πολλά γέλια..όοτι να ναιιι και όοοτι κάτσειι...το βράδυ πάλι βόλτα με πολύ καλή παρέα...άντε να δούμε πως θα πάμε πάνω.η μισή θέλω να πάω και η άλλη μισή να μείνω εδώωω..<br />και του χρόνου με υγεία πάνω απόλα!<br />χρόνιά πολλά σε όλουυς.......<br /><br /><em>ποιός είσαι εσύ που με κοιτάς?...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-5445713305184802014?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-64869857762566882322007-04-05T11:20:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.099+02:00<div align="justify">ξύπνησα με κλάματα.με είδε η μαμά και μου έφερε τσουρέκι.τέλειο δεν το συζητώ.τα κλάματα για λίγο σταμάτησαν.άρχισαν οταν συνειδητοποίησα πως είναι η 2η φορά στη ζωή μου που τρώω τσουρέκι και κλαίω για κάτι συγκεκριμένο.ε,τότε με έπιασαν τα γέλια.και γελούσα μόνη μουυυ..</div><div align="justify">η μέρα είναι τέλεια.έχει ήλιο,τόσο πολύ που σκεπάστηκαν όολες οι μάυρες σκέψεις..</div><div align="justify">έβαλα κοργιαλά.ένα τργούδι που θα το γράψω και εδώ σε λίγο,στο τέλος του μπλογκ.δεν ξέρω τι να πώωω..όλα θέλω να πάνε καλά..λες να πηγαίνουν κάθε που δαγκώνω τσουρέκι?;ρ</div><div align="justify">μα τα έφτιαξε τέλεια η μαμά μου..</div><div align="justify">ακούς εσύ εκεί πέραααα..είμαι καλάαα...όλα φτιάχνουν.από τη μια στιγμή στην άλλη από το ένα βράδυ στο άλλο..</div><div align="justify">σε λίγο θα ντυθώ,θα γίνω όμορφη και θα πάω για καφέ με τις φιλενάδες μου,που παρεπιπτόντως τελευταία πιστεύουμε ότι παίζουμε στη βέρα στο δεξί...:ρρρρ</div><div align="justify"> </div><div align="justify">μετά από μια κρίση διαρκείας,επανέρχομαι απίστευτα καλά...</div><div align="justify">δεν είμαι μόνη μουυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυ</div><div align="justify">αύριο έρχεται ο φανταρομπροοοοοοοοο!!!!</div><div align="justify"> </div><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Κι αν δεν ήμουνα ποτέ εγώ<br />Αυτό που πάντοτε ζητούσες<br />Ν’ αλλάξω δε μπορώ<br />Κι αν δεν έμοιασα ποτέ εγώ<br />Μ’ αυτό που χρόνια αναζητούσες<br />Συγνώμη δε θα πω<br /> </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;">Τίποτα δεν έχει μείνει εδώ<br />Τώρα αγάπη να θυμίζει<br />Για να κρατηθώ<br />Κι αν το τελευταίο σ’ αγαπώ<br />Της ώρας ήταν ένα ψέμα<br />Δε θα στο ξαναπώ<br /><br />Τίποτα δεν έχει μείνει εδώ<br />Τίποτα να με κρατήσει<br /><br />Θέλω μόνο, θέλω να σ’ αρνηθώ<br />Καρδιά μου<br />Τίποτα δεν έχω πια να πω<br />Το τέρμα μόνος μου κοιτάζω<br />Θέλω απόψε, θέλω<br />Να σ’ αρνηθώ<br />Και να χαθώ<br /><br />Κι αν δεν έμαθες εσύ ποτέ<br />Πόσο αλήθεια σ’ αγαπούσα<br />Φταις εσύ γι’ αυτό<br />Κι αν δεν θέλησες εσύ ποτέ<br />Από μένα να το μάθεις<br />Που φτάσαμε ως εδώ<br /><br />Τίποτα δεν έχει μείνει εδώ<br />Τώρα αγάπη να θυμίζει<br />Για να κρατηθώ<br />Κι αν το τελευταίο σ’ αγαπώ<br />Της ώρας ήταν ένα ψέμα<br />Δε θα στο ξαναπώ<br /><br />Τίποτα δεν έχει μείνει εδώ<br />Τίποτα να με κρατήσει<br />Θέλω μόνο, θέλω να σ’ αρνηθώ<br />Καρδιά μου<br />Τίποτα δεν έχω πια να πω<br />Το τέρμα μόνος μου κοιτάζω<br />Θέλω απόψε, θέλω<br />Να σ’ αρνηθώ<br />Και να χαθώ<br /></span></strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-6486985776256688232?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-68699218270421321072007-04-05T01:52:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.099+02:00Έλα για λίγο να σε δω και ύστερα φεύγεις πάλι<br />είναι η βραδιά μεγάλη κι εγώ μονάχος δεν μπορώ<br />Είμαι εδώ και είσαι εκεί χιλιόμετρα και μίλια<br />Μέχρι τα δυο σου χείλια μοιάζει ο κόσμος φυλακή<br /><br />Να ‘ταν η απόσταση γυαλί με μια να το σπάσω<br />Να ‘ταν η απόσταση γυαλί με μια να το σπάσω<br />Να ‘ταν η απόσταση γυαλί με μια να το σπάσω<br />και ούτε μια στιγμή να μην σε ξαναχάσω, να μην σε ξαναχάσω<br />Να ‘ταν η απόσταση γυαλί<br /><br />Έλα για λίγο να σε δω το άδειο μου κρεβάτι<br />Σαν έρημο παλάτι χωρίς βασίλισσα και εγώ<br />Είμαι εδώ και είσαι εκεί χιλιόμετρα και μίλια<br />Μέχρι τα δυο σου χείλια μοιάζει ο κόσμος φυλακή<br /><br /><span style="font-size:85%;">τελειωσε.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-6869921827042132107?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-64671771300716405842007-04-02T07:23:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.099+02:00τρομαχτικό να ξυπνάς επειδή σε κυνηγούν οι μπράβοι του ασλάνη...ε?( να έχει άραγε μπράβους? και γιατί λέγονται μπράβοι??)...τέσπα...ξύπνησα που ξύπνησα,τι να κάνω πριν έρθουν τα θηριάκια μου για την καθιερωμένη βόλτα στα μαγαζιά,ήρθα να γράψω να βγάλω από μέσα μου πολλάαα...<br />μπακ του χαλκίδα και τα νεύρα τσιτωμένα...ο οργανισμός τίγκα από κρασί τις τελευταίες μέρες,τόσο που δε νομίζω πως θα αντέξω αν και σήμερα πάμε ζουμ(εννοείται πως εκεί θα πάμεεεε)...οι φίλες μου τελικά είναι πιο γιούχου από οσο νόμιζα.γενικά είμαστε ότι να ναι παρέα...σκέφτονται όπως κι εγώ και αυτό είναι πως με τρελαίνει..μαρέσει πολύ γιατί ειλικρινά δε χρειάζετια να τους εξηγήσω αναλυτικά τι και πως νιώθω.αμέσως πιάνουν το νόημα και δίνουν τις καλύτερες συμβουλές.άσε που είμαι σίγουρη πως θα είμαστε για πάντα μαζί.άλλωστε το υποσχεθήκαμε η μια στην άλλη...<br />χτες ήμασταν σε ένα χωριό και στην επιστροφή βγήκα για ένα κρασί με τη μια από τις πέντε..<br />αποφάσισα να τις εξομολογηθώ το φόβο μου,κάτι που προηγουμένως είχα κάνει μόνο σε ένα πολύ πολύ δικό μου άνθρωπο.<br /><span style="font-size:85%;">κατα τη διάρκεια τις εφηβείας,ήρθα σε τρομαχτική επαφή με 3 θανάτους 3 από τα πιο αγαπημλένα μου πρόσωπα,κάτι που έχω ξαναναφέρει στα σίγουρα σε όποιον με ξέρει καλά..έχασα μέσα σε διάστημα 3 χρόνων τη γιαγια,την θεία και τον αγαπημένο μου ξάδερφο..λόγω αυτού είμαι σίγουρη πως πλεον έχω αποκτήσει μια σοβαρότατη φοβία απέναντι στο θάνατο.και το θεμα είναι πως δε φοβάμαι για μένα,μα για τους γύρω μου..δηλαδή πιστεύω συχνα πως μπορεί να μαι άρρωστη ή πως μπορεί να πάθω κάτι από στιγμή σε στιγμή,κάτι τόσο απαισιόδοξο που ειλικρινά δε θα φανταζόμουν ότι έχω...έλεγα λοιπόν πως δεν φοβάμαι για μένα,τόσο όσο στεναχωριέμαι που θα αφήσω τους γύρω μου και πολύ περισσότερο στεναχωριέμαι που θα τρελαθούν οι δικοί μου...βασικά δε ξέρω γιατί τα γράφω όλα αυτά,αλλά στα σίγουρα είναι κάτι που με το που το είπα στην ά ,ξεσπάσαμε και οι δύο σε κλαματα και δώσαμε υποσχέσεις.μάλλον εκεί ήθελα να καταλήξω...</span><br />η φιλία είναι to πιο σημαντικό πράγμα μετα την οικογένεια και νιώθω τόσο τυχερή που εχω αυτους τους φίλους... και φυσικά που έχω και εκείνον.που με το που ακούσει τι σκέφτομαι γιαυτό το θέμα πρώτα θα με βρισει και μετα θα με πάρει μια τεράστια αγκαλιά που μέσα της θα τα ξεχάσω όλα.<br />η ώρα πάει οχτώ και δε ξέρω τελικα που καταλήγει το ποστ αυτό.<br />είναι πρωί ..ξεκινάει μια τέλεια μέρα και είμαιέτοιμη να αρπάξω κάθε στιγμή της και να την κάνω δικιά μου.μόνο δικιά μου....άντε .... μπορεί και δικιά <strong>μας</strong>... βασικά ναι....μπορεί και να γίνει δικιά μας...:)<br /><br />το tatoo είναι για σένα ..το ξέρεις ε?<br /><br />καλή μας μέρα..<br />δεν θα αφήσω το χαμόγελο από τα χείλη.προμισ . -<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-6467177130071640584?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-72694959160757944332007-03-28T12:22:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.100+02:00<em><span style="font-size:85%;">αν και λατρεύω τη φωνή του φάμελλου,το παρακάτω παίζει από τον υπέροχο κωσταντίνο βήτα.αφιερωμένο σε κάποια ψυχή που εμφανίστηκε μετά από καιρό,τόσο ξαφνικά...όπως πάντα όμως...</span></em><br /><em><span style="font-size:85%;"></span></em><br /><br /><div align="right">Έσβησαν οι λέξεις μου μέσα απ' το χαρτί<br />ποιος μαζί σου ήμουνα, τι είχα μοιραστεί<br />Πως η αγάπη άνθισε και πως μαράθηκε<br />κάποιος άλλος ήμουνα, κάποιος που για πάντα χάθηκε<br /><br />Τώρα μες στα χέρια σου νοιώθω ξένος πια<br />την καρδιά μου άκου πως, τώρα αλλιώς χτυπά<br />κι όλα μες στη σκέψη μου αλλιώς φαντάζουνε<br />ίδιους δρόμους περπατώ, όμως πια αλλού με βγάζουνε<br /><br />Κάποιος άλλος ήμουνα, ήμουνα παιδί<br />θα με πήρε η άνοιξη<br />και ίσως να σε πίστεψα μπορεί<br />να έκλαψα, πίσω σου να έτρεξα μπορεί<br />όσο και να πόνεσα, τόσο σε συγχώρεσα<br />κάποιος άλλος ήμουνα μπορεί<br /><br />Τι περνάει απ' το χέρι μου, τι μπορώ ν' αλλάξω<br />τι θα βγει απ' την αρχή, αν τα λογαριάσω<br />ποιος κοντά μου στάθηκε<br />ποιος στ' αλήθεια μ' ένοιωσε<br />ποιος τα δώρα μου άρπαξε<br />κι έπειτα μακριά μου έτρεξε<br /><br />Κάποιος άλλος ήμουνα<br />κάποιος, κάπου, κάποτε μπορεί</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-7269495916075794433?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-19221946382771432512007-03-25T17:51:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.100+02:00τι πιο όορφο από ενα γλυκό απόγευμα με γλυκές σκέψεις..<br />αν ήμουν χαλκίδα η μέρα θα χε κυλήσει αλλιώς...στο μπαλκόνι το πρωί για την παρέλαση,μεσημεράκι στο τραπέζι με τη μαμά μόλις να έχει βγάλει τη ποδιά και τον μπαμπά να γκρινιάζει που έφτιαξε σκορδαλιά με το μπακαλιάρο..κάθε χρόνο η ίδια γκρίνια,κάθε χρόνο τον τσακίζει παρόλα αυτά..:ΡΡ...μετά επίσκεψη στο θείο που γιορτάζει και μετά καφέ στο ζουμ παρέα με τάβλι και γέλια..<br />είμαι θεσσαλονίκη.ξυπνησα αργά μα απολαμβάνω τη μοναξιά μου παρόλο που μου λείπουν κάποια πράγματα..σκέψεις στο μυαλό για τον έρωτα,την ευτυχία,το παρελθόν, το μέλλον...διαδικτυακές συζητήσεις με ανθρώπους που είναι μακρυά μου,άλλοι 500 χιλιόμετρα<br />και άλλοι 7.500 (!!!!!!!),μα που ταυτόχρονα είναι τόσο κοντά μου..<br />η απόσταση είναι μεγάαλο πράγμα...μα όπως είπα και σε κάποια ψυχή και της άρεσε,<br />θα υποθέσουμε ότι είμαστε αστεράκια φωτεινά...σαν αστέρια,συχνάζουμε στον ίδιο ουρανό..<br />άρα όπου κι αν είμαστε στη γή,στον ουρανό είμαστε κοντά...αυτό το παράδειγμα ισχύει φυσικά και για εκείνους που δεν είναι μαζί μας πια...με μια διαφορά...εκείνα είναι ακόμα πιο λαμπερά αστέρια....είναι τα πιο φωτεινά..και είναι μαζί μας.κοντά μας πάντα...!<br /><br />οι όμορφες σκέψεις δε θα λάβουν τέλος,τουλάχιστον για τις επόμενες ώρεες...πολλές ώρεες....<br />και μια συμβουλή.κάθε φορά που κάτι δε παέι καλά,κοιτάμε ψηλά και νιώθουμε δίπλα μας κάθετι όμορφοο....σαν να πέφτει αστέρι,πέφτει και αυτό είτε πάνω μας είτε δίπλα μας με κάθε τρόπο...<br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;"></span></span><span style="font-style: italic;"><br /><span style="font-size:85%;">πάντα θα χαμογελάω και πάντα θα μαι εδώ για σένα...</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-1922194638277143251?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-66000445602456688802007-03-22T16:13:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.100+02:00κι ήμουν σίγουρη πως θα ξυπνούσα για τη σχολή σήμερα!!<br />εδώ και μια εβδομάδα η κατάληψη έλαβε τέλος και η σχολή μες στο μαύρο της το χάλι αποφάσισε να μας δεχτεί(ποιοι πατάαααμεεεε???) στις αίθουσες του τέταρτου ορόφου για μάθημα!!!<br />σήμερα ήμουν αποφασισμένη να πάω μα πως να το κάνω καθώς ξύπνησα στις 2 αντί στις 9 ???<br />δε πειράζει..αύριο πάλι.. ξενύχτησα χτες αρκετά.παρακολούθησα με τον χοπ χοπ το ντοκιμαντερ του schoolwave και ομολογώ ότι ήταν πολύ καλόοο.τα συγκροτήματα που συμμετείχαν,εκτός από την παρουσία τους στη σκηνή και στα παρασκήνια,έντυσαν τη ταινία και με μια μινι συνέντευξη το καθένα.δε ξέρω ποιο απόλα μου έκανε την πιο μεγάλη εντύπωση(οι ροδίτες και οι σκαααααα,ήταν υπέροχοι)μα ως χαλκιδέα δε μπορώ να μη σταθώ στους danger by design από τα τρελά νερά..επιτέλους ας ακουστεί και λίγο πιο έξω πόσο ξενέρωτη πόλη έχουμεεε...τρεντούπολη:ρρ..βέβαια στο βιντεάκι δνε ήτνα ο σταθάκος και πολύ μας έλειπε,αλλά νομίζω πως η συγκεκριμένη παρέα μας εκπροσώπησε τέλεια!!!<br />πάντως διαπίστωση πουβγήκε από όλο αυτό: ωραίο το schoolwave και ωραίοι και οι άνθρωποι γύρω από αυτόο...!<br />η χτεσινή βραδιά συνεχίστηκε με κρασάκι στην αρριανού και με μια ποικιλία που στην πραγματικότητα,ποτέ κανείς δε παρήγγειλε..εεεεεε??<br /><br />βρέχει βρέχει βρέχει κι έχω αγγλικά.κι έχει και πορεία...και ο ουρανός μαυρίζει και η μαμά μου,με παίρνει συνέχεια τηλέφωνο να μου υπενθyμίσει να μαζεύω τα ρούχα από το σκοινί.λες και έχω απλώσεει..(μαριλινα δε νομίζω να με κάνεις κι εσύ έτσι τώρα που ανέλαβες το ρόλο της <span style="font-style: italic;">μητέρααας ?????)</span><br /><br />αύριο θα πάω σχολή στα σίγουραα...<span style="font-size:85%;"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-6600044560245668880?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-23691794796807044572007-03-21T20:24:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.100+02:00φως δεν υπήρχε.ήχος από πουθενά,μονάχα από τη βροχή που έπεφτε στο πλακάκι της βεράντας.άνοιξε το παράθυρο και ξυπόλητη βγήκε στη βροχή.κάτω από τα φώτα της πόλης,κάτω από πέπλο μυστηρίου,εκείνη χόρευε κάτω απτη βροχή.ονειρευόταν στιγμές,ονειρευόταν αλήθειες.έβρεχε όλο και πιο δυνατά.ξάφνου φάνηκε εκείνος.της έπιασε το χέρι και ταυτόχρονα της ζέστανε την καρδιά της.μείνανε για ώρα κάτω απτη βροχή χωρις να μιλήσει κανείς.κοιτάζονταν κι έλεγαν τόσα πολλά και γιαυτό η σιωπή κέρδισε πρωταγωνιστικό ρόλο.κοίταζε τα μάτια του,φωτιά...κοίταζε τα μάτια της,ανάγκη ...<br /><br />σιγά σιγά η βροχή σταμάτησε.τα σύννεφα ταξίδευαν για αλλού και τα φώτα της πόλης φάνηκαν ξανά,δίνοντας ένα κοκκινωπό χρώμα στον ουρανό.από ένα ράδιο ακούστηκε η συβαρίτισσα ... κι οι δυό τους στάθηκαν στην αγάπη που άργησε μια μέρα...<br /><br />άραγε τι απέγιναν...ο καιρός πέρασε και κάθε που έβρεχε,στο μυαλό η εικόνα του τότε.<br />εκείνος αλλού,εκείνη εδώ.<br /><br />απόψε βρέχει.κι η νύχτα την βρήκε στη βεράντα,ξυπόλητη να στέκει κάτω από τις σταγόνες τις βροχής να ακούει ράδιο μόνη.εκείνος αλλού εδώ και μήνες.η βροχή ο μόνος της φίλος.<br /><br />απόψε βρέχει.κι η νύχτα τον βρήκε πίσω από τη τζαμαρία,να προσπαθεί μάταια να ξεδιαλύνει τις ψιχάλες της βροχης από τα δικά του δάκρυα.ακούει ράδιο...εκείνη εκεί,εδώ και μήνες.η εικόνα της, ο μόνος του φίλος.<br /><br />σκέψεις στο μυαλό του πως δεν έπρεπε να την αφήσει.<br />σκέψεις στο μυαλό της πως την άφησε .<br /><br />εκείνος αλλού<br />εκείνη εδώ<br />βροχή<br />δάκρυα<br />τα μάτια της,ανάγκη ...<br />τα μάτια του,ανάγκη ...<br /><br />γυρισμός.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-2369179479680704457?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-68358352706800799142007-03-21T19:14:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.100+02:00<div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">Σε γνώρισα κάποια βραδιά, παραμονές του Κλήδονα</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">σε κάποια γειτονιά που δεν ξεχνάω</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">ήμουν παιδί στα δεκαεννιά, τα χείλη μου ξεκλείδωνα</div> <div class="te"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">να πίνω, να φιλώ και ρωτάω</span><br /><br /><div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">Μια τσικουδιά και άλλη μια, πενήντα χρόνια διαφορά</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">πενήντα χρόνια τσαμπουκά κι ευαισθησία</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">κι ότι μας έδεσε κρυφά, από την πρώτη τη ματιά</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">είναι του έρωτα η αδιάκοπη θυσία</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="no"> </div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">Άκουσα νέα τρομερά, της Αρετούσας τα παιδιά</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">βγάλαν τα μάτια τους για ένα χωράφι προίκα</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">ο Οδυσσέας εμπρηστής, ο Προμηθέας νταβατζής</div> <div class="te"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">κι ο Ερωτόκριτος υπάλληλος του ΙΚΑ</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">Σου φέρνω έναν παλιό σκοπό, ένα τραγούδι σαν κι αυτό</span> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">και το λαγούτο μου θα κάνω εγώ κομμάτια</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">Να ξέρεις, θα 'χω στην καρδιά εκείνη τη ζεστή αγκαλιά</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">κι αυτά τα πύρινα τα φλογερά σου μάτια</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="no"> </div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">Καλή σου νύχτα εκεί ψηλά, κυρά μου Συβαρίτισσα</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">όλα τα λόγια μου σκορπίσματα του αέρα</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">Κι όσα δεν πρόλαβα να πω, νομίζω ήτανε γραφτό</div> <div style="color: rgb(0, 0, 102);" class="te">η αγάπη πάλι άργησε μια μέρα...</div><br /><br /><table id="xpalettetable" style="width: 130px;" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td style="border: 1px solid rgb(187, 187, 187);" unselectable="on" onmouseover="PaletteOver(this)" onmouseout="PaletteOut(this)" onclick="PaletteClick('#333399')" bgcolor="#333399"><img height="1" width="1" /></td></tr></tbody></table><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-6835835270680079914?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-50585129857928825102007-03-20T00:51:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.100+02:00ΑΝ τρελαινόμουν (ακόμα πιο πολύ) ή αλλιώς ΑΝ ο κόσμος ήταν έτσι όπως ήθελα :<br /><ul><li>θα τραγουδούσα συνέχεια στον αγαπημένο μου βουγιουκλάκη</li><li>θα έβγαινα κάθε πρωί στο μπαλκόνι και θα έλεγα καλημέρα σε κάθε γειτόνισσα που απλώνει ρούχα</li><li>θα έπαιρνα τον κουνέλο μου για καφέ μαζί μου</li><li>θα πετούσα με φτερά στη χαλκίδα μόνο και μόνο για να δω την οικογένεια μου</li><li>θα έκανα μόνο όμορφες σκέψεις</li><li>θα έτρωγα κινέζικο κάθε μέρα</li><li>θα τραγουδούσα όλη μέρααααααααααααααααααααααααα</li><li>θα έπαιρνα το τραίνο και θα εξαφανιζόμουν για 2 μήνες.κατα προτίμηση αγγλία ή στη μήλο για κάπου πιο κοντά(το λέω σε περίπτωση που το κάνω,να ξέρετε που θα με βρείτεε..)</li><li>θα μαγείρευα στο μπαμπά μου μανιτάρια και θα έτρωγεε χωρις δεύτερη κουβέντα<br /></li></ul><br /><span style="font-size:85%;">δε νομίζω ότι θα έκανα κάτι άλλο.ίσως έρθει στη συνέχεια...</span><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ μακούς?<br /> ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΕΕΕΕΕΕΕΙΙΙΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ !!!!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-5058512985792882510?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-39419374564728895112007-03-17T02:07:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.101+02:00<div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Ανάθεμα τον αίτιο</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Κι ας το ‘χει αμαρτία</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Να χωριστούμε αγάπη μου</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Χωρίς καμιά αιτία</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="no"><span style="font-size:130%;"> </span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Συ μπαξές κι εγώ φυντάνι</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Να σ' απαρνηθώ δεν κάνει</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="no"><span style="font-size:130%;"> </span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Αγάπα με πουλάκι μου</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Όπως μ' αγαπάς πρώτα</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Τα ξένα λόγια μην ακούς</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Μον' την καρδιά μου ρώτα</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="no"><span style="font-size:130%;"> </span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Συ μπαξές κι εγώ φυντάνι</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Να σ' απαρνηθώ δεν κάνει</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="no"><span style="font-size:130%;"> </span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Χελιδονάκι θα γινώ</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Και θα ’ρθώ στην αυλή σου</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Να κάνω πως επέθανα</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Για να βρεθώ μαζί σου</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="no"><span style="font-size:130%;"> </span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Ας μ' αφήνανε να σ' έχω</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Μέρα νύχτα να σε βλέπω</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="no"><span style="font-size:130%;"> </span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Κλαίει η καρδιά μ' και δεν μερώνει</span></div> <div style="font-style: italic; color: rgb(0, 51, 0);" class="te"><span style="font-size:130%;">Σαν της ερημιάς τ' αηδόνι</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-3941937456472889511?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-28664031758628830342007-03-16T22:11:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.101+02:00κι εκείνη μπαίνει μέσα στο δωμάτιο πατώντας στις μύτες.δεν ανοίγει το φώς,παρα μόνο γεμίζει το άδειο της ποτήρι με κρασί,κόκκινο,κόκκινο σαν τα συναισθήματα που ταλαντεύονται μέσα της.ανάβει τσιγάρο.γονατίζει πίσω από την πόρτα που εκείνος είχε αφήσει πίσω του για πάντα.στο μυαλό εικόνες,μπλεγμένες με τραγούδια,με στίχους που πραγματικά αγάπησαν μαζί.<br />κοιτάζει στο καθρεφτη απέναντι και δεν αναγνωρίζει τον εαυτό της.<br />κλείνει τα μάτια και στο μυαλό εκείνες οι στιγμές.<br />βασανίζεται,κάτι αναζητά μα δε το βρίσκει όπως φαίνεται.κι εκείνος έχει φύγει μακρυά και πίσω δε τολμά μα ίσως και δεν θέλει να κοιτάξει.<br />σηκώνεται και πατάει τον διακόπτη.λατρεύει το σκοτάδι μα αυτό που θα τη συνεφέρει τώρα είναι το φώς.θα σβήσει έστω και για λίγο κάθε εσωτερική πληγή μα θα φανερώσει κάθε εξωτερικό σημάδι..το κρασί χύθηκε στο πάτωμα,το κόκκινο τώρα φαινεται πιο έντονο.το τσιγάρο έσβησε πριν καλά καλά τελειώσει.<br />το κρασί της κάνει παρέα στο λεκέ που άφησε στο πάτωμα εκείνος όταν έσπασε το ποτήρι και το τσιγάρο θα τελειώσει μονάχα όταν το ξανανάψει εκείνος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-2866403175862883034?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-80006105838021708162007-03-15T18:28:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.101+02:00δε φταίω μα τώρα θυμήθηκα τα μπλογκοπαίχνιδα!<br />με κάλεσε ο καλός μου χοπκινς και πρέπει να παίξω γιατί υποτίθεται ότι χτες μου το υπενθύμισε και αυτοπροσώπως.<br />λοιπόοον....<br /><br />μου φαίνονται περίεργες οι λέξεις σου μα θα τα καταφέρω...νομίζω :ρρ<br /><br />" έφαγες την <span style="font-weight: bold;">τυρόπιτά μου</span>, σαβουρώθηκες στα <span style="font-weight: bold;">σκαλιά,</span>τράκαρες το <span style="font-weight: bold;">αμάξι </span>μου δε κατάφερες να πεις <span style="font-weight: bold;">σκουληκομυρμηγκότρυπα</span> ΚΑΙ τωρα μου κάνεις την <span style="font-weight: bold;">πάπια ???????? </span>"<span style="font-weight: bold;"><br /><br /><br />κααι οι 5 αγαπημένες ταινίες<br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></span></span><span style="font-style: italic;">μια βραδιά στο νότινγκ χιλλ</span><br /><span style="font-style: italic;">η σιωπή των αμνών </span><br /><span style="font-style: italic;">ρεκβιεμ σενα όνειρο</span><br /><span style="font-style: italic;">δωμάτιο πανικού</span><br /><span style="font-style: italic;">τοι στορυ</span><span style="font-weight: bold;"><br /><br /><br />καλώ<br /></span>πηγασο<br />ΜΜΕ<br />παναγή<span style="font-weight: bold;"><br /></span>χοπκινς<span style="font-weight: bold;"><br />οι λέξεις είναι αγάπη,αυτί,αερόστατο,ηχείο,φαράσι<br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-8000610583802170816?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-16685717013717497992007-03-15T17:06:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.101+02:00δυναμώνω τους cure και προσπαθώ να διαβάσω τα ρημαδοαγγλικάα...βαριέμααιι..<br />ο ήλιος έχει κάνει για τα καλά την εμφάνισή του,η μέρα έχει μεγαλώσει,το κουνέλι μου δεν κρατιέται άλλο στο κλουβί καιι εγώ πρέπει να μείνω μέσα για διάβασμα,με έναν νερουλό φραπέ,ένα πάκο past papers μέχρι τις 8 τελικά! πάει και η βόλτα που σχεδιάζαμε.ακυρώνεται για μετά το μάθημα,παρέα με τον παο στο μπάσκετ...<br /><br />σειρά εχει το when i say you και εγώ ψιθυρίζω ταυτόχρονα την πεταλούδα.κατακαημένη-κατακαμένη,που θέλω και αγγλικά προφισιενσι :ρρρρ<br /><span style="font-size:130%;"><br />θέλω θέλω θέλω θέλω θέλω</span> να κάνω πολλά πράγματα από εδώ και πέρα μα πως θα τα προλάβωω....?<br /><br />βάζω ένα τραγούδι και κλείνω για σήμερα....σπεσιαλ θενξ στη μαριλίνα στην αλίκη και στην κατερίνα.<br />ξέρουν αυτές γιατί....<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ξεκίνησα βόρεια χωρίς περιθώρια για αναβολή<br />Δεν ξέρω πως βρέθηκα κοντά σου όμως βρέθηκα στην Ανατολή<br />Και γύρω από τον ήλιο μου μια τέντα<br />Δεν πρόλαβα ξανά να πω κουβέντα<br /><br />Τρελαίνεις την πυξίδα μου<br />Και δείχνει όπου πας<br />Μακάρι μόνο να΄ ξερα εσύ αν μ΄ αγαπάς<br />Τρελαίνεις την πυξίδα μου<br />Και όπου κι αν βρεθώ<br />Φεγγάρια μες τα μάτια σου θ΄ ανάβουνε να βλέπω για να ΄ρθω<br /><br />Πορεία μου χάραξες τις νύχτες μου άλλαξες τους χάρτες μου καις<br />Στο Νότο πληγώθηκα, στη Δύση προδόθηκα τι άλλο πια θες<br />Και γύρω από τον ήλιο μου μια τέντα<br />Δεν πρόλαβα ξανά να πω κουβέντα<br /></span> <br />εννοείται συνοδεύεται με χορευτικόοο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-1668571701371749799?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-20121653073841985092007-03-13T13:38:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.102+02:00<div align="justify">καινούριο ποστ, καινούριο τεμπλεητ,καινούρια διάθεση...αλλιώτικη εδώ και καιρόο!!!</div><div align="justify"> </div><div align="justify">πέρασαν μέρες στη ΔΕΤΡΟΠ(πολύ ακριβό το εισιτήριο για έναν απλό επισκέπτη,15ευρώ),γνωριμίες με υπέροχα κρασιά και υπέροχους ανθρώπους.σκοπεύω σε σύντομο χρόνο να γράψω ταπεινά κάποιες προτάσεις για κρασιά καλά και σχετικα φθηνά μα ακόμα είναι νωρίς μιας και το οινόπνευμα ακόμα τριγυρίζει μέσα μου..η διοργάνωση σχετικά καλή μα μπορεί να γίνει και καλύτερη μιας και οι εγκαταστάσεις είναι ήδη πολύ καλές.λίγη οργάνωση βρε Έλληνα,γιατί μας έφαγαν οι ξένοι.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">δυσκολίες αρκετές.μπήκα πρώτη φορά σε κλίμα ανταγωνισμού αν και δεν ήθελα.συνειδητοποίησα ότι τελικά υπάρχει πολύ κακός κόσμος.με χάλασε μια μέρα,με ενδυνάμωσε την άλλη.ένας γνωστός κρασάς,μου τόνισε πως όταν σε πολεμάνε σημαίνει πως ΖΕΙΣ ενώ αντίθετα όταν κανείς δεν ασχολείται με σένα να ανησυχείς πως τα πράγματα δεν πάνε καλά...</div><div align="justify">ηρέμησα κάπως μα ακόμα μέσα μου με τρώει η ένταση και το<strong> μίσος</strong>,η <strong>απέχθεια </strong>εκείνου του τύπου.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">τα σβήνω όλα και κρατώ μονάχα τον τίτλο!!! να γελάς...</div><div align="justify">προτροπή δική σου,και σευχαριστώ...</div><br />υ.γ.πήρα κλουβί για τον νέλο. είναι μεγάλο και νομίζω ότι ο διαβολάκος βρήκε τη χαρά τουυ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-2012165307384198509?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1172040547842914252007-02-21T08:37:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.102+02:00ευχαρισώ πολύ την πρόσκληση του χοπ χοπ για το μπλογκοπαίχνιδο!<br />λοιπόν..5 πράγματα για μενα,άγνωστα ε?...χμμ<br /><br />1.όταν ήμουν μικρή,έβγαινα πάντα στο μπαλκόνι και έψαχνα το πιο φωτεινό αστέρι.η μαμά μου μου έλεγε ότι ήταν ο παππούς μου που είχα χάσει..τώρα βγαίνω στο μπαλκόνι και συνεχίζω να ψάχνω όχι ένα αλλά 5 φωτεινά αστέρια..<br />2.μαρέσει να κάνω φωνητικά όταν τραγουδάει άλλος...και κυρίως ο αδερφός μου..:Ρ(ασχολίαστοοοο)<br />3.στις 2 πρώτες τάξεις του γυμνασίου,σχεδόν κάθε μέρα μασούσα μια τσίχλα και την έδινα μετά στον φίλο μου τον οδυσσέα,που φορούσε σιδεράκια και δεν μπορούσε να τη μασήσει..<br />4.λατρεύω να παιζω ποδοσφαιράκι στο διάδρομο του σπιτιού μου στη χαλκίδα με τουσ αλλους δυο αδερφούς μου,και τον τρίτο σο δωμάτιο να κάνει το διαιτητή.<br />5.θα μπορούσα να κάνω άνετα και πολύ ευχάριστα ένα ταξίδι πολύυ μακρινό,μόνο και μόνο για να ακούσωκάτι αληθινό από κάποιον που με έχει πληγώσει.<br /><br />μου έρχονται στο μυαλό κι άλλα μα αυτά είναι τα 5 πρώτα :)<br />καλώ κι εγώ k*<br /> pegasus<br /> anissoropos<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-117204054784291425?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1171285543237963732007-02-12T15:00:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.102+02:00λείπεις 4 ολόκληρα χρόνια μακρυα μου...μα είσαι εδώ...σε περιμένω..σε έχω ανάγκη...<br />έλα για λίγο ρε γαμώτο..τι ζητάω...? να με ξαναγκαλιάσεις όπως παλιά...<br />και το μόνο που απομένει είναι η ανάμνηση και η ελπίδα .....<br /><br /><strong>σε θέλω πολύ απόψε που όλα μικραίνουν και οι ώρες πεθαίνουν κοιτάζω το χρόνο που λιώνει.. θα ρθεις να με βρεις γιατί όλα σε θέλουν σε θέλει και η νύχτα σαν μέρα που λάμπει και φέρνει τον κόσμο ξανά να ρθείς να με βρείς γιατί δεν αντέχω ακόμα μιαν ώρα χαρά δεν ζητώ και ούτε λύπη αντέχω εσένα δεν έχω εδώ το εδώ πουθενά το τώρα ποτέ αν δεν έρθεις η θάλασσα πλάι τα γέλια μας λάθος οι φίλοι δεν φύγαν και οι δρόμοι ένα αντίο απόψε εάν δεν έρθεις εδώ να ρθεις..</strong> <em><span style="font-size:85%;">αλκίνοος ιωαννίδης-απόψε</span></em><br /><em><span style="font-size:85%;"></span></em><br /><strong>Κάθε φορά που κοιτάζω τη φωτιά θα τη θυμάμαι από όσα έχεις φέρει και όπου υπάρχει και φέγγει ξανά καλοκαίρι χρώματα γύρω και αστέρια γλιστράνε μες τα ποτήρια μας τα ανθισμένα κράτα μια γεύση μια σου γουλιά και για μένα έλα κοντά έλα κοντά.... χιλιάδες ήλιοι αστράφτουν μαζί ορμάει ο κόσμος να μπει στο όνειρό σου.. δεν θα νικήσω θα νικάς πάντα εσύ για ότι είναι λίγο ας μοιάζει πολύ για ότι είναι για πάντα ας είναι για τώρα θα φύγω τώρα σαν νεροποντή μεσοχώρα</strong>. <em><span style="font-size:85%;">αλκίνοος ιωαννίδης- έλα κοντά...</span></em><br /><em><span style="font-size:85%;"></span></em><br /><strong><em><span style="font-size:85%;"> ... ότι κι αν γίνει εγώ θα μαι εδώ ... και εσύ για πάντα μέσα μου...</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">σε λατρεύω</span></em></strong><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">θα σου προσέχω</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-117128554323796373?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1170237894813491892007-01-31T11:44:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.102+02:00<div align="justify">Κι έρχεται η στιγμή του αποχωρισμού,που δεν ξέρεις,δε νιώθεις τι πρέπει να κρατήσεις και τι να αφήσεις να φύγει μακρυά παρέα με το πρόσωπο που αποχαιρετάς...Δύσκολη στιγμή,μα πιο δύσκολο το μετά, που παλεύεις να ζήσεις με την εικόνα του και μόνο.Ούτε φωνή ούτε ακρόαση.Κάτι παλιές φωτογραφίες στο κινητό στον υπολογιστή και σε χαρτί είναι τα μόνα που θα σου θυμίζουν το προσωπό του.Και εσύ συνεχίζεις.Έτσι είπες,έτσι υποσχέθηκες.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">Φεύγεις και εσύ μακρυά,ακόμα λίγο πιο μακρυά του.Στο μυαλό εικόνες του χθες,κυριευμένες από όλες τις αισθήσεις..Η απόσταση ολοένα και μεγαλώνει,δε το θες μα δε μπορείς να το διορθώσεις...Πώς να είσαι μαζί του όταν δε μπορείς να ζήσεις μαζί του...Όταν δε μπορείτε να κάνετε παρέα μικρά μικρά πράγματα..όταν δε μάθατε στην ουσία ποτέ να τα κάνετε..όταν δε χάρηκες ποτέ ένα ηλιοβασίλεμα μαζί του ή πολύ πιο απλά όταν δε μπόρεσες ποτέ να ζήσεις μια στιγμή μαζί του χωρίς να φοβάσαι ότι θα τελειώσει γρήγορα και η επόμενη θα αργήσει πολύ να ξαναέρθει...</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><em>Δυσκολίες,Προβλήματα,Απόσταση,Θύμιση,Όνειρα,Ανάγκη,Ελπίδα,Τραγούδια,Αγάπη,Διακοπές</em></div><div align="justify">λέξεις με τις οποίες θα ζείτε και οι δύο στα σίγουρα...</div><div align="justify">Υπομονή...</div><div align="justify">μη ξεχνάς</div><div align="justify"><em></em> </div><div align="justify"><em></em> </div><div align="justify"><span style="font-family:trebuchet ms;"><strong><em>ο γυρισμός είναι ταξίδι </em><span >και</span><em> κάθε ταξίδι είναι γυρισμός....</em></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-117023789481349189?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1169820515641498072007-01-26T15:58:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.103+02:00και μετά αναρωτιέμαι γιατί με χαλάει συχνά η πόλη αυτή...<br />συχνές συναντήσεις,απρόσμενες και ανεπιθύμητες.θέλω να ανέβω θεσσαλονίκη και αυτό θα κάνω αύριο...δεν είμαι στα καλύτερα που θα μπορούσα.δε βοηθά ούτε τα σύννεφα στον ουρανό,ούτε οι γύρω μου,ούτε εσύ και πολύ περισσότερο, ούτε εγώ η ίδια ...<br /><br />κλείνομαι μέσα στο παιδικό δωμάτιο και βάζω τα κλάματα..νιώθω ότι η καρδιά μου θα σπάσει από τα χιλιάδες συναισθήματα...και εσύ απλά πατάς το C ....εγώ θα το έλεγα D από το delete.Αυτό κάνεις στην ουσία.εγώ καλώ και εσύ απορρίπτεις,δηλαδή διαγράφεις.Διαγράφεις στιγμές,βλέμματα και ανθρώπους... βαρέθηκα...<br /><br />καιρός να κάνω κάτι και για μένα.μετακόμισα αλλα και στο καινούριο σπίτι είσαι και εσύ μέσα.δε σε βγάζω όμως...<br /><br />χαζη ?? !!! ........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116982051564149807?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1168688391128923482007-01-13T13:31:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.103+02:00πριν 4 χρόνια ο χατζηγιάννης έβγαλε "το σαγαπώ"....τώρα ως απάντηση έβγαλε το φίλοι και εχθροί...το προτιμώ νομίζω....<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Το σαγαπώ</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Ήμουνα μικρός για τόσα αινίγματα, </span><br /><span style="font-style: italic;"> και όμως τα απάντησα μωρό μου, </span><br /><span style="font-style: italic;"> έκανα με σένα τόσα ανοίγματα, </span><br /><span style="font-style: italic;"> τώρα έχω κλειστεί στον εαυτό μου. </span><br /> <br /><span style="font-style: italic;"> Σου ριξα τα δίχτυα μα δεν πιάστηκες, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Ξέρεις να ξεφεύγεις απ' το θέμα, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Ίσως έχεις δίκιο που φυλάχτηκες, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Απ' το σ' αγαπώ και από μένα. </span><br /> <br /><span style="font-style: italic;"> Είναι επικίνδυνα εδώ, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Γι' αυτό καλύτερα που φεύγεις, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Χρόνια προσπαθώ, αυτό που χρόνια αποφεύγεις, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Κι άλλο αν μείνεις θα δεθώ, γι' αυτό καλύτερα που φεύγεις, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Χρόνια προσπαθώ, αυτό που χρόνια αποφεύγεις, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Το σ' αγαπώ, το σ' αγαπώ. </span><br /> <br /><span style="font-style: italic;"> Σου δωσα τα πάντα κι όμως στάθηκες, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Σ' όλα αυτά που μου κρατάς κρυμμένα, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Ίσως έχεις δίκιο που αντιστάθηκες, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Και στο σ' αγαπώ, μα και σε μένα. </span><br /> <br /><span style="font-style: italic;"> Είναι επικίνδυνα εδώ, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Γι' αυτό καλύτερα που φεύγεις, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Χρόνια προσπαθώ, αυτό που χρόνια αποφεύγεις, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Κι άλλο μείνεις θα δεθώ, γι' αυτό καλύτερα που φεύγεις, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Χρόνια προσπαθώ, αυτό που χρόνια αποφεύγεις, </span><br /><span style="font-style: italic;"> Το σ' αγαπώ, το σ' αγαπώ.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Φίλοι και Εχθροί</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Πως με δικάζουν όσα δε ξέχασα</span><br /><span style="font-style: italic;"> Πως με τρομάζουν οι λόγοι που σ'έχασα</span><br /><span style="font-style: italic;"> Δεν τους κατάλαβα ποτέ τελικά</span><br /><span style="font-style: italic;"> Εγώ δεν έβαλα στη σχέση φωτιά</span><br /> <br /><span style="font-style: italic;"> Τι 'ναι άβυσσος τι</span><br /><span style="font-style: italic;"> Τι 'ναι η δική σου ψυχή</span><br /> <br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> Θέλω ξανά να σου πω είναι επικίνδυνα εδώ</span><br /><span style="font-style: italic;"> Όμως τώρα θα φύγω εγώ</span><br /><span style="font-style: italic;"> Μη ζητάς να με βρεις ένα ξένο θα δεις</span><br /><span style="font-style: italic;"> Αντιμέτωποι θα 'μαστε εμείς</span><br /><span style="font-style: italic;"> Μάχη πρώτης γραμμής είναι θέμα τιμής</span><br /><span style="font-style: italic;"> Ως το τέλος εχθροί συνεπείς</span><br /><span style="font-style: italic;"> Μη ζητάς να με βρεις ενα ξένο θα δεις</span><br /><span style="font-style: italic;"> Αντιμέτωποι θα 'μαστε εμείς</span><br /><span style="font-style: italic;"> Φίλοι κ' εχθροί</span><br /> <br /><span style="font-style: italic;"> Αλλάζω στάση μήπως κι αλλάξουμε</span><br /><span style="font-style: italic;"> Απεναντί σου θα 'μαι αν βουλιάξουμε</span><br /><span style="font-style: italic;"> Φίλοι αποτύχαμε ας δούμε κι ως εχθροί</span><br /><span style="font-style: italic;"> Ας δοκιμάσουμε έτσι απ 'την αρχή</span><br /> <br /><span style="font-style: italic;"> Τι 'ναι άβυσσος τι</span><br /><span style="font-style: italic;"> Τι 'ναι η δική σου ψυχή<br /><br /></span><span style="font-size:78%;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">ήρθε η ώρα να διαλέξεις,δε σου φαίνεται ?</span></span><span style="font-style: italic;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116868839112892348?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1168602496043667512007-01-12T13:35:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.103+02:00έχω πολλά στο μυαλό μου..και άλλα τόσα μέσα μου...μπορεί και παραπάνω...<br />πυρετός και λαιμός και μυτίτσα...είμαι στη χαλκίδα και τη νιώθω άδεια ! τι λείπει ?<br /> <span style="color: rgb(51, 102, 255);">γαλάζιο μυστικό<br /><br /></span>Μπες στη θλίψη μου και βρες,<br />μια λέξη πες μου αν θες<br />αν θες να σ' αγαπήσω<br /><br />Όταν τα μάτια σου κοιτώ,<br />το βάθος τους μη φοβηθώ<br />να μπω να περπατήσω<br /><br />Στο δειλινό σου να κρυφτώ,<br />τότε που φεύγεις<br />που μ' αποφεύγεις και σε κυνηγώ<br />Μέσα στη νύκτα να σε συναντώ,<br />αγάπη αν είν' αυτό<br /><span style="font-weight: bold;"> πάρε με μαζί σου</span><br /><br />Μα λες τη θλίψη μου φωτιά,<br />στον ουρανό μικρή φωτιά<br />και πώς να την αγγίξω<br /><br />Ρωτάς ποια λέξη σου ζητώ,<br />που αν την πεις θα σ' αγαπώ<br />«φοβάμαι», ψιθυρίζω<br /><br />δε μποοοορρρρρρώωωωωωωωωωωωωωωω ! ! !<br /><br />υ.γ. μισώ αυτούς που δε πιστεύουν στα όνειρα...<br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116860249604366751?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1166837395932209582006-12-23T03:11:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.103+02:00η αδυναμία μου στα τραγούδια του φάμελλου,γνωστή...έχω καιρό να γράψω εδώ πέρα και το τραγούδι του τίτλου ήταν η αφορμή για το σημείωμα αυτό...<br /><br />τα πάντα γύρω μου κινούνται σε ένα εορταστικό κλίμα,σε ένα κλίμα "χαράς", "Ευτυχίας" και μιας γενικότερης ζωντάνιας.κάθε τέτοιες μέρες αναρωτιέμαι γιατί είμαστε πολλοί απο εμάς(βάζω κι εμένα μέσα),συχνά,τόσο μίζεροι ώστε να μη θέλουμε να ζούμε κάθε μέρα,κάθε στιγμή σαν να ναι μια απέραντη,χρωματιστή γιορτή...<br /><br />δεν θέλω να μαι όμως τόσο απαισιόδοξη..είμαι καλά..σχεδόν δηλαδή γιατί το πρόβλημα με το δόντι με έχει ταλαιπωρήσει αφάνταστα..κατα τάλλα είναι όλα όμορφα..όλα αληθινά...φίλοι καλοί,περιβάλλον ζεστό και μια οικογένεια που μου ανοίγει συνεχώς απλόχερα χιλιάδες αγκαλιές...<br /><br />ώρα για ύπνο...ώρα για όνειρα...<br />κλείνω με ευχές...έυχές για υγεία,αγάπη,συμπόνοια,ευτυχία,φιλότιμο,έρωτα...ευχές για μια υπέροχη ζωή...<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">κλείνω τα ματούθκια μου και ονειρεύομαι τα χριστούγεννα που μας βρήκαν μαζί..δίπλα δίπλα στο γιορτινό τραπέζι,να μου βάζεις κόκα κόλα και να μου αλλάζεις τους ελληνικούς χαρακτήρες στο πρώτο μου κινητό,σε κινέζικους...ονειρεύομαι εσένα,το χαμόγελό σου,το άγγιγμα σου και την πιο γλυκια και ζεστή αγκαλιά που έχω νιώσει ποτέ...να ξέρεις πως και φέτος δίπλα μας θα είσαι...όπως κάθε μέρα,κάθε ώρα,κάθε δευτερόλεπτο τα τελευταία τρισήμιση χρόνια.............<span style="color:#ffffff;">χριστούγεννα ήρθαν πάλι μα είσαι πάλι μακρυά μου..</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116683739593220958?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1162514453727814262006-11-03T02:37:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.104+02:00Είσαι απλά ένας μεγάλος ηλίθιος και ένας μεγάλος υποκριτής! εγώ φταίω όμως. συνέχισε όπως θες εσύ το παιχνιδάκι σου.εγώ πετάω το πιόνι μου-σου?- στο καλάθι με τα άχρηστα,τα περασμένα και φεύγω..μακρυά σου και μακρυά από κάθετι που σε θυμίζει και πονάει. μείνε με το ταμπλό εσύ και κούνα το πράσινο όσες φορές θες.τα ζάρια τα πήρα εγώ..την τύχη μου εγώ θα την κρατάω πια..όχι τα λόγια σου και πολυ περισσότερο όχι οι πράξεις σου... όχι εσύ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116251445372781426?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1162430438586930532006-11-02T02:51:00.000+02:002011-11-01T18:18:36.104+02:00<span style="font-family: lucida grande;">πριν λίγη ώρα γύρισα από μια υπέροχη συναυλία...μία μέρα πριν το φεστιβάλ θεσσαλονίκης και αρκετοί υποψήφιοι από το περσυνό,συγκεντρώθηκαν στο καφε αμερικαιν και τραγούδησαν σαν μια μεγάλη παρέα...<br /><br />πήγα χάρη στην προτροπή δυο πολύ αγαπημένων μου προσώπων.του χοπ και της ΜΜΕ μου...παραλίγο να μην πάω και να χάσω και τη συνάντηση με τον ζακ αλλά και μια όμορφη άλλη,γνωριμία..γυρνώντας συνειδητοποίησα σε πόσο μεγάλο βαθμό,η μουσική,έχει συμβάλλει στο να συναντήσω υπέροχους ανθρώπους.ανθρώπους αληθινούς,με κοινά ενδιαφέροντα,κοινές σκέψεις και ασχολίες...χαμογέλασα απλά για όλες τις στιγμές που έχω περάσει μαζί τους,αλλά και μακρυά τους..<br /><br />ένιωσα πολύ όμορφα σήμερα..έκλεισα και για ζακ-στάθη την κυριακή(έτσι ΜΜΕ?)...Όλα πάνε πολύ καλάα...ξύπνησα άσχημα,με μηδενική διάθεση...μα οι δικοί μου άνθρωποι με βοήθησαν..όπως επίσης βοήθησε και η ανακοίνωση της συναυλίας μάλαμα-αλεξίου-αλκίνοου...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">αλλα νέα??</span><br />-θα χιονίσει στην πάρνηθα..<br />-η εύβοια έχει την τιμητική της αυτές τις μέρες ...και κακοποίηση ανηλίκου,και βιασμός σε σχολείο,και πλημμύρες στα ψαχνά,και βιντεάκια στο κινητό ακατάλληλου περιεχομένου..<br />-έκλεισαν σχολές απο τα πολυτεχνεία αθηνών και πάτρας<br />-φεβρουάριο δρογώσης-στεφάνου, μάλλον στον μύλο..<br /><br />θα κλείσω με τραγούδι....<br /><br /></span><span style="font-weight: bold;">Αγαπητικό- Πέτρος Παπαλεοντίου"Θαμώνες"<br /><br /></span><div class="te">Τι λόγια να σου πω</div> <div class="te">Που είσαι μακριά, εδώ ανήκεις</div> <div class="te">Τι χρώμα να σου βρω</div> <div class="te">Να έχεις φυλακτό, να σεργιανίζεις</div> <div class="no"> </div> <div class="te"><br />Μην κλείνεις το ακουστικό</div> <div class="te">Πες μου μονάχα το όνομα σου</div> <div class="te">Θα περιμένω στο Σταθμό</div> <div class="te">Παντοτινά την ομορφιά σου</div> <div class="no"> </div> <div class="te"><br />Αγγίζεις τη φωτιά</div> <div class="te">Και φεύγεις φοβισμένη, δες τον ήλιο</div> <div class="te">Κομπόσκοινο πικρό</div> <div class="te">Θα σου χαρίσει κρίνο, πιες τον οίνο</div> <div class="no"> </div> <div class="te"><br />Μην κλείνεις το ακουστικό</div> <div class="te">Πες μου μονάχα το όνομα σου</div><div class="te">Θα περιμένω στο Σταθμό</div> <div class="te">Παντοτινά την ομορφιά σου</div><br /><span style="font-size:78%;">(ευχαριστώ που μου το έμαθες...)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116243043858693053?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1161875402090267112006-10-26T17:52:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.104+02:00άλλη μια μέρα κολλημένη με το τραγούδι των όναρ,άλλη μια μέρα πιο καλά απο την προηγούμενη..ναι..επιτέλους..όλα πάνε καλά,πήραν τον δρόμο τους και εγώ παίρνω αύριο πρωί το δρόμο για γιάννενα...ήταν να βρίσκομαι και εγώ τώρα στη μαδρίτη μαζί με το μπρο,αλλά καλύτερα έτσι...πως θα αποχωριζόμουν τον horacio για άλλη μια φορά..? ξύπνησα από το τηλ σήμερα.ο αδερφός μου μου είπε οτι ο τρελοαργεντίνος έχει στο κομοδίνο του την αγελάδα που του έχω χαρίσει και μάλιστα συνηθίζει να της λέει καλημέρα..(η τρέλα μου-μου-μου-μου έφτασε ως την ισπανίαα..)<br /><br />η σχολή πάει τέλεια,τα μαθήματα αυτό το εξάμηνο είναι τρομερά και δε ξέρω ποιο να πρωτοδιαλέξω..στα σκαριά και μια δουλειά που θα φανερωθει τη βδομάδα που θα αρχίσει.προς το παρών βάζω στο δίσκο το <span style="font-weight: bold;">εκτός τόπου και χρόνου</span> και φεύγωω....<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />αλλάζει κάθε που βραδιάζει<br />το όνειρο μου μοιάζει να ναι ποταμός..<br />σκοτάδι του έρωτα σημάδι<br />το όνειρο του άδη είναι ο ουρανός...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116187540209026711?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1161642818111694782006-10-24T01:31:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.104+02:00ένα τραγούδι που απλά έχω λατρέψειι...το πέτυχα τυχαία σε έναν σταθμό.δεν το είχα ξανακούσει.. όναρ ...<br /><br /><div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="te">Αν νιώθεις πως αργεί να ξημερώσει πάλι</div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="te">αν τρέχεις να προλάβεις μια καινούργια μάχη</div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="te">Θα 'μαι εδώ το χέρι αν θες να σου κρατήσω</div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="te">Θα 'μαι εδώ στα όνειρά σου να σε συναντήσω</div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="no"> </div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="te">Πέτα με ψηλά δωσ' μου φτερά να σ' ακολουθήσω</div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="te">πάρε με μακριά δωσ' μου φτερά να σε ξαναβρώ</div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="no"> </div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="te">Αν βλέπεις γκρίζα σύννεφα να σε τυλίγουν</div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="te">αν έχεις χίλια κύματα για να σε πνίγουν</div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="te">Θα 'μαι εδώ το χέρι αν θες να σου κρατήσω</div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="te">Θα 'μαι εδώ στα όνειρά σου να σε συναντήσω</div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="no"> </div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="te">Πέτα με ψηλά δωσ' μου φτερά να σ' ακολουθήσω</div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="te">πάρε με μακριά δωσ' μου φτερά να σε ξαναβρώ...</div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic;" class="no"> </div><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116164281811169478?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1161039141914019132006-10-17T00:45:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.104+02:00<em>Στις βραδινές περιπλανήσεις μας</em><br /><em>μες στης πόλης τον αχό</em><br /><em>τις θαμπές φωνές των άγνωστων</em><br /><em>σκορπάει ο αέρας εκεί κι εδώ</em><br /><em>Μου κρατάς το χέρι σε κρατώ</em><br /><em>με κοιτάς για μια στιγμή</em><br /><em>το μεγάλο μας το όνειρο</em><br /><em>σου εξηγώ με ένα φιλί</em><br /><br />Και μετά δεν μιλάμε πολύ<br />γιατί το όνειρο ζει στη σιωπή<br />Με το βλέμμα στους περαστικούς<br /><span style="color:#000099;">να ‘χα χίλιες σιωπές να ακούς </span><br /><br />Στις βραδινές περιπλανήσεις μας<br />στης καρδιάς τις διαδρομές<br />πώς γεμίζει η νύχτα χρώματα<br />πώς φωτίζονται οι σκιές<br />Και δεν βρίσκω λόγια να σου πω<br />γιατί όλα έχουν φωνή<br />το μεγάλο μας το όνειρο<br />σου εξηγώ με ένα φιλί<br /><br /><em>Και μετά δε μιλάμε πολύ</em><br /><em>γιατί το όνειρο ζει στη σιωπή</em><br /><em>Με το βλέμμα στους περαστικούς</em><br /><em>να ‘χα χίλιες σιωπές να ακούς</em><br /><em></em><br /><em><span style="color:#ff6600;">- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -</span> </em><br /><em>Βγες στο μπαλκόνι να δεις<br />το φεγγάρι που φέγγει την πόλη<br />και <span style="color:#3333ff;"><span style="color:#000099;">θυμήσου δικές μας στιγμές</span><br /></span>δες στα μάτια μου μπογιές<br />που χρωματίζουν θάλασσες<br /><br />Και τρέξε με τη σκέψη σου<br />πιο γρήγορα απ’ το φως<br />μ’ ανάσα γρήγορη, ζεστή</em><br /><em><span style="color:#000099;">αγάπησέ με<br /></span><br />Βγες στο μπαλκόνι να δεις<br />το φεγγάρι που αφήνει την πόλη<br />και θυμήσου τις όμορφες στιγμές<br />δες στα μάτια μου φωτιές<br />που κυματίζουν θάλασσες<br /><br />Κι άγγιξε το λαιμό μου ροζ<br />με τα χείλη σου τα υγρά<br />μ’ ανάσα γρήγορη, ζεστή<br />αγάπησέ με</em><br /><br /><span style="color:#ff6600;">- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - </span><br /><span style="color:#ff6600;"></span><br /><span style="color:#ff6600;"><br /><em><span style="color:#000000;">Ταξίδι έγινα μαζί σου<br />μέσα στον κόσμο σου να μπω<br />Πλανήτες φώτισα μαζί σου<br />Βοριάς εσύ, νοτιάς εγώ<br />Αστέρι έπεσα για λίγο<br />στην αγκαλιά σου ο ουρανός<br />Ήλιος που καίει η ματιά σου<br />Φωτιά εσύ, νερό εγώ<br />Γλυκιά στιγμή για μας θα ζει<br />Εσύ είσαι εγώ κι εγώ εσύ<br /><br />Εγώ κι εσύ θα πει θεός<br />Εγώ κι εσύ μαζί θεός<br />Κι όταν μ' αγγίζεις όλα είναι φως<br />Εγώ κι εσύ θα πει θεός<br /><br />Θύελλες σου 'φερα να παίξεις<br />τραγούδια να 'χεις να γελάς<br />Το «σ' αγαπώ» σου, χίλιες λέξεις<br />Μες στη σιωπή μας μου μιλάς<br />Γλυκιά στιγμή για μας θα ζει<br />Εσύ είσαι εγώ κι εγώ εσύ<br /><br />Εγώ κι εσύ θα πει θεός<br />Εγώ κι εσύ μαζί θεός<br />Κι όταν μ' αγγίζεις όλα είναι <span style="color:#3333ff;">φως<br /></span>Εγώ κι εσύ θα πει θεός</span><br /></em></span><br /><span style="color:#ff6600;">- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - </span><br /><span style="color:#ff6600;"></span><br /><span style="color:#000000;">Δεν θα ‘θελα εδώ Θεός να επέμβει<br />και ας ξέρω, φως μου, πως τυφλά τον υπακούς<br />Σκυφτός εγώ, γονατιστός, θα του ζητούσα</span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="color:#000000;">να μην επέμβει στους θολούς σου δισταγμούς<br /><br />Μη σε φέρει, μη σε στείλει, μη σ’ αγγίξει τόσο δα<br />και <span style="color:#000099;">επιτέλους αν σε στείλει να σε στείλει εδώ ξανά</span><br /><br />Χέρια μου αδειανά, Χριστέ !<br />Άδεια μου αγκαλιά, Χριστέ μου !<br />Χέρια μου αδειανά, Χριστέ !<br />Άδεια μου αγκαλιά<br /><br />Αν και για μένα αγγελούδια δεν υπάρχουν<br />μόλις σε ιδώ κοντεύουν να επαληθευτούν<br />Αχ θα τα εσύναζα και θα τα εκλιπαρούσα<br />με τις φλογίτσες τους στο πλάι σου να σταθούν<br /><br />Να σου φέγγουν να βαδίζεις εν χαρίτι ομορφιάς<br />σαν Χριστός πάνω απ’ τη λίμνη και σε μένα να γυρνάς<br /><span style="color:#3333ff;"><br /><span style="color:#000099;">Βαμμένος είμαι στην αγάπη<br />έτσι ήσουν πάντοτε κι εσύ<br />Πιστεύω σ’ ένα μονοπάτι<br />που θα ‘μαστε μαζί</span><br /></span><br />Κι έτσι ας καίνε οι λαμπάδες στα μονοπάτια στα βουνά<br />κι εκείνη πάντα θα επιστρέφει, κάθε στιγμή παντοτινά</span><br /></span><br /><span style="color:#ff6600;">- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - </span><br /><br /><span style="color:#000000;"><em>Έτσι που ήρθες κι έφυγες δε σ’ έμαθα ποτέ<br />Πίσω απ’ τα δυο σου μάτια πήγες και κρύφτηκες<br />Σαν τραγουδάκι μου ’μεινες<br />π’ όλο ξεχνάω τους στίχους<br /><br />Και σε σφυρίζω, σε σφυρίζω<br />Στα στενά σε μουρμουρίζω<br />Μες τα λόγια σου βραχνιάζω<br />Σε μπερδεύω σε φωνάζω<br />Κι είναι και τώρα όπως και τότε<br />Όπως τα βράδια που μου λείπεις<br />Σαν το τσιγάρο που αργοσβήνει<br />Το άγγιγμά σου που μ’ αφήνει<br /><br />Πως άρχισες και τέλειωσες δεν έμαθα ποτέ<br />Σε μια σταλίτσα γέλιο πήγες και κρύφτηκες<br />Σαν τραγουδάκι μου ’μεινες<br />π’ όλο ξεχνάω τους στίχους</em></span><br /><em></em><br /><em><span style="color:#ff0000;">- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -</span> </em><br /><em></em><br /><strong><span style="color:#000099;"><em>Σ'</em> <em>είδα χθες στον ύπνο μου, να μ' έχεις αγκαλιά,<br />Ξύπνησα και δίπλα μου, μονάχα ερημιά<br /><br />Δάκρυ που κυλάς στο μαξιλάρι μου<br />ζάλισε με ν' αποκοιμηθώ<br />Πως ξαπλώνει στο κρεβάτι πλάι μου<br />άλλη μια φορά να ονειρευτώ</em></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><em></em></span></strong><br /><strong><span style="color:#000099;"><em>Γέλαγες στον ύπνο μου, με γέμιζες φιλιά<br />Ξύπνησα και δίπλα μου γελούσε η μοναξιά</em></span></strong><br /><em></em><br /><span style="color:#000000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116103914191401913?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1160882928766616572006-10-15T05:44:00.001+03:002011-11-01T18:18:36.105+02:00<em>η απουσία του τόσο καιρό στοιχείωνει τη ψυχή σου...αναστατώνει τη καρδιά σου,κλέβει το χαμόγελο από τα χείλη σου,τη λάμψη απτο πρόσωπό σου...</em><br /><br />φοβάσαι...το ξέρω το βλέπω στα μάτια σου όταν μιλάς για εκείνον...σκοτεινιάζουν,χαμηλώνουν στο έδαφος και εσύ με μιας χάνεις το χαμογελό σου.θες να κλάψεις μα δε βρίσκεις πού.. θες να κρατηθείς από κάπου μα κανένα χέρι,κανένα στήριγμα δεν είναι αρκετό να σε βοηθήσει..να σε συνεφέρει..κάνεις προσπάθειες να ξεχάσεις μα πάντα γυρνάς πίσω.βάζεις τέλος και ξανά τα ίδια.<br /><br /><br />συναντάς τη μορφή του.βράδυ.λίγο πριν ξημερώσει και έτσι κι εσύ μπορείς εύκολα να κρύψεις ο ξαφνιασμένο βλέμμα,το μουδιασμένο χαμόγελο,το τρεμάμενο χέρι...μπορείς να κρύψεις τα συναισθήματα σου,όμως?τον έρωτα που σε κυρίευσε,την ευτυχία που σου χάρισε και την πληρότητα που μάταια προσπαθούσε να σου προσφέρει?είσαι μόνη και πονάς...και εκείνος μπορεί και να το καταλάβει ή και να το κατάλαβε,δε ξέρεις...<br />χαμογελάς ψυχρά,διακριτικά και ξεκλέβεις μερικές ματιές από τις τρυπούλες της πολυθρόνας για να δεις μια φορά ακόμα το χαμόγελο του, τα υπέροχα μάτια του που καθρεφτίζουν με μιας όλη την αλήθεια του...και τότε κλαις..ξεσπάς.σηκώνεσαι και φεύγεις τρέχοντας.τρέχεις,τρέχεις,τρέχεις...όπως στα πιο άσχημα σου όνειρα που θες να φύγεις μακρυά μα κάτι σε κρατά προσκολλημένο στο χώμα,έτσι και τώρα...φεύγεις τρέχοντας,μα ξέρεις πως τα δάκρυα σου έχουν μείνει εκεί.και αυτό είναι ότι πιο σημαντικό του έδωσες-έδειξες-ένιωσες.<br />φεύγεις...περπατάς σε μια έρημη παραλία,πατάς πάνω στα κύματα προσπαθώντας να τσαλαπατήσεις την εικόνα του,μα καταβάθος τη δική σου,θες...στέκεσαι σκυφτή στην άκρη του βράχου και κοιτάς τη γαλάζια λωρίδα που απλώνεται στα μάτια σου...σκέφτεσαι την πτώση μα ξάφνου σηκώνεσαι και αρχίζεις ξανά να τρέχεις,γρήγορα αυτή τη φορά,πετώντας από πανω σου και απο μέσα σου κάθετι δικό του...από το πρώτο του χαμόγελο μέχρι τη τελευταία του λέξη.το τελευταίο του φιλί...τα πέταξες όλα..συνεχίζεις να τρέχεις ακόμα πιο γρήγορα..για να πας ακόμα πιο μακρυά του...κρύβεσαι όμως από τον ίδο σου τον εαυτό.αυτόι νιώθεις...σταματάς απότομα και αμέσως γυρνάς πίσω τρομαγμένη, προσπαθώντας να μαζεψεις ξανά τα κομμάτια που πέταξες..τα μαζεύεις ένα ένα...τα μάζεψες όλα...όχι για εκείνον..αλλά για δικό σου καλό...<br /><br />σταματάς να κρύβεσαι πίσω από τις λέξεις..έζησες κάτι υπέροχο.το τέλος ήρθε μα εσύ έχεις ανάγκη όταν γυρνάς πίσω,όταν τον αντικρίζεις,να τα θυμάσαι όλα..να μη μετανιώνεις.. να τον συναντάς και γύρω να υπάρχει φως και όχι σκοτάδι...να τον σκέφτεσαι και να ξανανιώνεις..να θυμάσαι με νοσταλγία κάθε στιγμή σας και όχι με πικρία.<br /><br />το ξερες καιρό μα φοβόσουν να το πεις... ερωτεύτηκες..δέθηκες...αγάπησες... με λάθος άνθρωπο μα ένιωσες συναισθήματα σπάνια.... <strong>α λ η θ ι ν ά</strong> . . . .<br /><br />κοιμήσου ..αύριο όλα θα ναι καλύτερα.διώξε κάθετι άσχημο από το μυαλό σου και σκέψου μονάχα όλα αυτά τα όμορφα πράγματα που υπαρχουν μέσα στη ψυχή σου... θα βρεις και κάτι δικό του...<br />κοιμήσου .. όλα αύριο θα ναι καλύτερα...<br /><br /><em><span style="font-size:78%;color:#003300;">ΕΛΑ, ΞΑΠΛΩΣΕ... ΑΣΤΕΡΙΑ ΚΑΡΦΩΣΕ Η ΝΥΧΤΑ, ΣΕΙΡΑ...ΚΛΕΙΣ'ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΙ ΑΦΗΣΟΥ ΑΠΛΑ ΝΑ ΣΕ ΠΑΝ' ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ...ΓΕΛΑ ΛΙΓΟ... ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΝΟΙΓΩ ΖΩΗ ΚΙ ΑΓΚΑΛΙΑΣΒΗΣ'ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΚΙ ΑΚΟΥ ΑΠΛΑ ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ...ΠΕΦΤΕΙ Τ'ΑΣΤΕΡΙ ΜΑΣ! ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΕΥΧΗ:ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΝΑ 'ΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣΚΙ Ο,ΤΙ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΠΡΙΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΝΑ 'ΝΑΙ Η ΚΡΥΦΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ...ΜΗΝ ΤΡΟΜΑΖΕΙΣ... ΚΑΚΟ ΜΗ ΒΑΖΕΙΣ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟΦΤΑΝΕΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΦΤΑΝΩ ΕΓΩ ΚΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΣΟΥ...ΠΕΦΤΕΙ Τ'ΑΣΤΕΡΙ ΜΑΣ! ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΕΥΧΗ:ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΝΑ 'ΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣΚΙ Ο,ΤΙ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΠΡΙΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΝΑ 'ΝΑΙ Η ΚΡΥΦΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ...</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116088292876661657?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1160882888378323832006-10-15T05:44:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.105+02:00<em>η απουσία του τόσο καιρό στοιχείωνει τη ψυχή σου...αναστατώνει τη καρδιά σου,κλέβει το χαμόγελο από τα χείλη σου,τη λάμψη απτο πρόσωπό σου...</em><br /><br />φοβάσαι...το ξέρω το βλέπω στα μάτια σου όταν μιλάς για εκείνον...σκοτεινιάζουν,χαμηλώνουν στο έδαφος και εσύ με μιας χάνεις το χαμογελό σου.θες να κλάψεις μα δε βρίσκεις πού.. θες να κρατηθείς από κάπου μα κανένα χέρι,κανένα στήριγμα δεν είναι αρκετό να σε βοηθήσει..να σε συνεφέρει..κάνεις προσπάθειες να ξεχάσεις μα πάντα γυρνάς πίσω.βάζεις τέλος και ξανά τα ίδια.<br /><br /><br />συναντάς τη μορφή του.βράδυ.λίγο πριν ξημερώσει και έτσι κι εσύ μπορείς εύκολα να κρύψεις ο ξαφνιασμένο βλέμμα,το μουδιασμένο χαμόγελο,το τρεμάμενο χέρι...μπορείς να κρύψεις τα συναισθήματα σου,όμως?τον έρωτα που σε κυρίευσε,την ευτυχία που σου χάρισε και την πληρότητα που μάταια προσπαθούσε να σου προσφέρει?είσαι μόνη και πονάς...και εκείνος μπορεί και να το καταλάβει ή και να το κατάλαβε,δε ξέρεις...<br />χαμογελάς ψυχρά,διακριτικά και ξεκλέβεις μερικές ματιές από τις τρυπούλες της πολυθρόνας για να δεις μια φορά ακόμα το χαμόγελο του, τα υπέροχα μάτια του που καθρεφτίζουν με μιας όλη την αλήθεια του...και τότε κλαις..ξεσπάς.σηκώνεσαι και φεύγεις τρέχοντας.τρέχεις,τρέχεις,τρέχεις...όπως στα πιο άσχημα σου όνειρα που θες να φύγεις μακρυά μα κάτι σε κρατά προσκολλημένο στο χώμα,έτσι και τώρα...φεύγεις τρέχοντας,μα ξέρεις πως τα δάκρυα σου έχουν μείνει εκεί.και αυτό είναι ότι πιο σημαντικό του έδωσες-έδειξες-ένιωσες.<br />φεύγεις...περπατάς σε μια έρημη παραλία,πατάς πάνω στα κύματα προσπαθώντας να τσαλαπατήσεις την εικόνα του,μα καταβάθος τη δική σου,θες...στέκεσαι σκυφτή στην άκρη του βράχου και κοιτάς τη γαλάζια λωρίδα που απλώνεται στα μάτια σου...σκέφτεσαι την πτώση μα ξάφνου σηκώνεσαι και αρχίζεις ξανά να τρέχεις,γρήγορα αυτή τη φορά,πετώντας από πανω σου και απο μέσα σου κάθετι δικό του...από το πρώτο του χαμόγελο μέχρι τη τελευταία του λέξη.το τελευταίο του φιλί...τα πέταξες όλα..συνεχίζεις να τρέχεις ακόμα πιο γρήγορα..για να πας ακόμα πιο μακρυά του...κρύβεσαι όμως από τον ίδο σου τον εαυτό.αυτόι νιώθεις...σταματάς απότομα και αμέσως γυρνάς πίσω τρομαγμένη, προσπαθώντας να μαζεψεις ξανά τα κομμάτια που πέταξες..τα μαζεύεις ένα ένα...τα μάζεψες όλα...όχι για εκείνον..αλλά για δικό σου καλό...<br /><br />σταματάς να κρύβεσαι πίσω από τις λέξεις..έζησες κάτι υπέροχο.το τέλος ήρθε μα εσύ έχεις ανάγκη όταν γυρνάς πίσω,όταν τον αντικρίζεις,να τα θυμάσαι όλα..να μη μετανιώνεις.. να τον συναντάς και γύρω να υπάρχει φως και όχι σκοτάδι...να τον σκέφτεσαι και να ξανανιώνεις..να θυμάσαι με νοσταλγία κάθε στιγμή σας και όχι με πικρία.<br /><br />το ξερες καιρό μα φοβόσουν να το πεις... ερωτεύτηκες..δέθηκες...αγάπησες... με λάθος άνθρωπο μα ένιωσες συναισθήματα σπάνια.... <strong>α λ η θ ι ν ά</strong> . . . .<br /><br />κοιμήσου ..αύριο όλα θα ναι καλύτερα.διώξε κάθετι άσχημο από το μυαλό σου και σκέψου μονάχα όλα αυτά τα όμορφα πράγματα που υπαρχουν μέσα στη ψυχή σου... θα βρεις και κάτι δικό του...<br />κοιμήσου .. όλα αύριο θα ναι καλύτερα...<br /><br /><em><span style="font-size:78%;color:#003300;">ΕΛΑ, ΞΑΠΛΩΣΕ... ΑΣΤΕΡΙΑ ΚΑΡΦΩΣΕ Η ΝΥΧΤΑ, ΣΕΙΡΑ...ΚΛΕΙΣ'ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΙ ΑΦΗΣΟΥ ΑΠΛΑ ΝΑ ΣΕ ΠΑΝ' ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ...ΓΕΛΑ ΛΙΓΟ... ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΝΟΙΓΩ ΖΩΗ ΚΙ ΑΓΚΑΛΙΑΣΒΗΣ'ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΚΙ ΑΚΟΥ ΑΠΛΑ ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ...ΠΕΦΤΕΙ Τ'ΑΣΤΕΡΙ ΜΑΣ! ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΕΥΧΗ:ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΝΑ 'ΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣΚΙ Ο,ΤΙ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΠΡΙΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΝΑ 'ΝΑΙ Η ΚΡΥΦΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ...ΜΗΝ ΤΡΟΜΑΖΕΙΣ... ΚΑΚΟ ΜΗ ΒΑΖΕΙΣ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟΦΤΑΝΕΙ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΦΤΑΝΩ ΕΓΩ ΚΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΣΟΥ...ΠΕΦΤΕΙ Τ'ΑΣΤΕΡΙ ΜΑΣ! ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΕΥΧΗ:ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΝΑ 'ΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣΚΙ Ο,ΤΙ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΠΡΙΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΝΑ 'ΝΑΙ Η ΚΡΥΦΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ...</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116088288837832383?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1160632628726781612006-10-12T08:38:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.105+02:00ένα ακόμη φριχτό βράδυ.ο πόνος τεράστιος..παρακαλούσα συνεχώς να ξημερώσει...σε λίγο θα επισκεφτώ τον οδοντίατρο γιατί δε πάει άλλο..απονεύρωση και τα δικά μοου τα νεύρα πιο τσιτωμένα από ποτέ...δεν αντέχω άλλο να διαιωνίζω εγώ η ίδια μια κατάσταση απίστευτα ψυχοφθόρα..πρέπει να βρω ξανά τη χαμένη μου διάθεση,πρέπει να ηρεμήσω και να σκεφτώ και πάλι θετικά και λογικά..<br /><br />αύριο θα μαι χαλκίδα..και σε δύο μέρες από τώρα θα ξυπνώ κάτω από το πάπλωμα του παιδικού μου δωματίου έχοντας τη μαμά μου να κάνει φανερή τη παρουσία της και φυσικά τον αδερφό μου στο δίπλα δωμάτιο... :) ... κι όλο περιμένωωω τη στιγμή αυτή..κι ας πρόκειται για 3 μονάχα πρωινά,θέλω τόσο πολυ να δω τους γονείς και ταδέερφια μου...<br /><br />το πρόγραμμα έχει ήδη οριστεί...θα φτάσω στη χαλκίδα θα δω τους γονείς και κατα τισ 9 θα κατηφορίσω στο στέκι να συναντήσω φίλους αγαπημένους-αδερφικούς που τόσο μου έχουν λείψει.συναισθήματα τρελά έντονα...αγωνία αλλά και άγχος...ανυπομονησία στο φούλ... καθώς περνά η ώρα προστίθεται και η απέραντη ευτυχία... η ευτυχία που γεννάται από τις αναμνήσεις,τη νοσταλγία και τις αληθινές στιγμές του καλοκαιριού...<br /><br />νιώθω όμορφα μονάχα στη σκέψη ότι θα τους συναντήσω...θα γυρίσω πολύ πιο δυνατή,το ξέρω...μπορεί να πάω και στο ζακ..αρκει να βρώ εισιτήριο επιστροφής..έχω και εντολή από μια hubba-φιλενάδα μου να πώ στο στάθη ότι θέλει να τον παντρευτεί..εμ γίνεται να μη δε πάωω?<br /><br />ώρα νακλείνω...πάει εννιά και θα πάρω τον κύριο οδοντίατρο τηλέφωνο.. :)<br />πονάααωω...πολύυυ !!! ουχ και το ξέχασα λιγάκι τον πόνο.. τέσπα.δε θα κλείσω έτσι...<br />βάζω να παίζει για ακόμη μια φορά το τραγούδι που μου έκανε συντροφιά ολόκληρο το βράδυ...<br /><br />σευχαριστώ...ειλικρινά ήταν δώρο για μενα και ας μη το έκανες σκόπιμα :)<br /><br /><table class="lyrics" border="0" cellpadding="4" cellspacing="0" width="100%"><tbody><tr><td style="font-weight: bold;" class="row3" valign="top" width="90%">Πού να 'σαι αλήθεια το βράδυ αυτό<br />που είμαι μόνος, μα τόσο μόνος<br />και που μαζί μου παίζουν κρυφτό<br />πότε η θλίψη και πότε ο πόνος<br /><br />Πού να 'σαι αλήθεια το βράδυ αυτό<br />που με χτυπάει τ' άγριο τ' αγέρι<br />να 'ρθεις και μ' ένα φιλί καυτό<br />να με γεμίσεις με καλοκαίρι<br /><br />Ας ερχόσουν για λίγο<br />μοναχά για ένα βράδυ<br />να γεμίσεις με φως<br />το φριχτό μου σκοτάδι<br />και στα δυο σου τα χέρια<br />να με σφίξεις ζεστά<br />ας ερχόσουν για λίγο<br />κι ας χανόσουν μετά<br /><br />Πού να 'σαι, να 'ρθεις το βράδυ αυτό<br />σ' αυτούς τους δρόμους που σ' αγαπούνε<br />το ντουετάκι τους το γνωστό<br />τα βήματά μας να ξαναπούνε<br /><br />Πού να 'σαι να 'ρθεις το βράδυ αυτό<br />που 'γινε φύλλο ξερό η ελπίδα<br />να 'ρθεις κοντά μου να φυλαχτώ<br />από του πόνου την καταιγίδα<br /><br />Ας ερχόσουν για λίγο<br />μοναχά για ένα βράδυ<br />να γεμίσεις με φως<br />το φριχτό μου σκοτάδι<br />και στα δυο σου τα χέρια<br />να με σφίξεις ζεστά<br />ας ερχόσουν για λίγο<br />κι ας χανόσουν μετά<br /><br /></td><td class="lyrics2" align="left" valign="top" width="5%"><br /></td></tr><tr><td colspan="3" align="center" bgcolor="#d1dceb" height="18" valign="middle" width="100%"><br /></td></tr></tbody></table><br /><span style="font-size:85%;">υ.γ.(1) : το παραπάνω με τη φωνή ενός πραγματικού μου φίλου....<br />υ.γ.(2) : από προσωπική ολονύχτια εμπειρία,το νερό της θεσσαλονίκης δεν πίνεται τελικά με τίποτα...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116063262872678161?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1160429188016792092006-10-10T00:24:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.105+02:00το παρακάτω γιατί απλά μαρέσει πολύ ...<br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes a crane to build a crane</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes two floors to make a story</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes an egg to make a hen</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes a hen to make an egg</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> There is no end to what I'm saying</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes a thought to make a word</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> And it takes some words to make an action</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> And it takes some work to make it work</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes some good to make it hurt</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes some bad for satisfaction</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la la la life is wonderful</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la la la life goes full circle</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la life is wonderful</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes a night to make it dawn</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> And it takes a day to make you yawn brother</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> And it takes some old to make you young</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes some cold to know the sun</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes the one to have the other</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> And it takes no time to fall in love</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> But it takes you years to know what love is</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> And it takes some fears to make you trust</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes those tears to make it rust</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes the dust to have it polished</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la la la life is wonderful</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la la la life goes full circle</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la la la life is wonderful</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It is so...</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes some silence to make sound</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> And it takes a loss before you found it</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> And it takes a road to go nowhere</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes a toll to make you care</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It takes a hole to make a mountain</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la la life is wonderful</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la la life goes full circle</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la la life is wonderful</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la la life is meaningful</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la la life is wonderful</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> Ah la la la la la</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It is so...wonderful...</span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 204); font-weight: bold;"> It is so meaningful... </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116042918801679209?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1160281639554149012006-10-08T07:10:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.105+02:00κοιμήθηκα νωρίς με πονοκέφαλο.ξύπνησα νωρίς από τη βροχή.<br />με μελαγχολεί η βροχή.μου φέρνει στο νου στιγμές από το παρελθόν,τις ευτυχισμένες αλλά και τις άλλες..εκείνες που τις θυμάσαι και σε πονάνε.σε πονάνε όχι γιατί δεν ήταν γεμάτες από ευτυχία,μα γιατί ξέρεις πως οι στιγμούλες αυτές ανήκουν πια στο χτές...πως δεν μπορείς με κανένα τρόπο να τις ξαναζήσεις...<br />βρέχει και σήμερα.δε μπορώ να κοιμηθώ..όλα στο μυαλό περιέργα και μπερδεμένα...ζωγραφίζω με το νου εικόνες με τα πιο όμορφα χρώματα..γεμάτες φώς μα και δάκρυα...θέλω να γίνει κάτι και να μπω μέσα τους.να κρυφτώ,να χαθώ απο αυτό που ζω τώρα και να μπω σε μια <span style="font-weight: bold;">εικόνα μαγική</span>....<br /><br /><div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="te">Σήμερα τα χρώματα μεγάλωσαν μετά τη βροχή</div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="te">Σήμερα τα πήρες και ζωγράφισες μια εικόνα μαγική</div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="te">κι εγώ από μέσα θα περάσω, η πόρτα είν' ανοιχτή</div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="no"> </div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="te">Στην μαγική σου εικόνα, που όλα μονοιάζουν μάτια μου</div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="te">κι όλα είναι μέσα σ' όλα, έσβησαν τα σκοτάδια μου</div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="no"> </div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="te">Μέσα στα χέρια σου οι εποχές ένα ποτάμι που κυλά</div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="te">Σ' αρχαίες πόλεις, σ' εξοχές κι έπειτα χύνεται ξανά</div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="te">στην μαγική σου εικόνα</div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="no"> </div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="te">Σήμερα είμαι ένα φύλλο που πέφτει στη γη στα πόδια σου</div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="te">Σήμερα είμαι μια μικρή σιωπή ανάμεσα στα λόγια σου</div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="te">Δε θέλω τίποτα ν' αλλάξω τούτη τη στιγμή</div> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="no"> </div> <div class="te"><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;">Στην μαγική σου εικόνα,που όλα μονοιάζουν μάτια μου</span> <div style="color: rgb(153, 51, 153); font-weight: bold;" class="te">κι όλα είναι μέσα σ' όλα, έσβησαν τα σκοτάδια μου.....</div> <div class="no"> </div> </div> <div style="font-weight: bold;" class="no"> Μ.Φάμελλος<span style="font-size:85%;"><br /><br /><span style="font-weight: normal;">ο τίτλος είναι ένας στίχος παρμένος από το τραγούδι του Στάθη Άρτινου "οι άγγελοι μαθαίνουν να πετάνε.." εκπληκτικό...</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-116028163955414901?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1159864397969195402006-10-03T11:22:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.106+02:00χτες το ομολογώ ήταν τα πιο παράξενα γενέθλια...παρέα με 5 καλούς φίλους,φάγαμε κινέζικο και είδαμε όλα τα σηριαλ...από τον ποντίκη,στο παρα πέντε και φυσικά στον υπέροχο παπακαλιάτη.δεν έλειψαν τα τραγούδια,η κιθάρα,οι ρίμες,τα χαμόγελα,οι αναμνήσεις,τα τραγουδάκια γενεθλίων στα ελληνικά και στα αγγλικά,η γλυκόξινη με τα πατατάκια,οι γαρίδες,οι παπαροκάδες του φίλτατου,η ελπίδα και φυσικά το supergirl ...<br /><br />Έκανα ευχες...εύχομαι να πραγματοποιηθούν...<br />νοστάλγησα,δάκρυσα,γέλασα,σκέφτηκα,ζήτησα,γύρισα,έφυγα και πίσω ξανά...<br /><br />ξύπνησα με τη φωνή δυο αγαπημένων προσώπων.έδινα μάθημα σήμερα.τα πήγα πολύ καλά..ίσως έφταιγαν οι δυο φωνούλες...η πρώτη με τα ισχυρά επιχειρήματα και η δεύτερα,αυτης της παλαβής που μου τραγουδούσε μέσα στο αυτί μοθ....<span style="font-weight: bold;">ξύπνα αγάπη μουυυυυυυυυ.....<br /><br /><br /></span>ευχαριστώ ειλικρινά...<br /><br />και γυρνώ στη συνήθεια....<br />νοσταλγία,δάκρυα,γέλια,σκέψεις,αναζητήσεις,γυρισμός,φευγιό,επιστροφή ....<span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><br /></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115986439796919540?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1159707929445624662006-10-01T15:53:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.106+02:00<pre><span style="font-weight: bold;">You can tell by the way</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">She walks that she's my girl</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">You can tell by the way she talks she rules the world</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">You can see in her eyes that no one is her Chi</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">She's my girl, my Supergirl</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">And then she'd say, it's OK, I got lost on the way</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">But I'm a Supergirl and Supergirls don't cry</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">And she'd say, it's allright, I got home late last night</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">But I'm a Supergirl and Supergirls just fly</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">And then she'd say that nothing can go wrong</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">When you're in love what can go wrong</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">And then she'd laugh the night time into the day</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Pushing her fears further along</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">And then she'd say it's OK I got lost on the way</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">But I'm a Supergirl and Supergirls don't cry</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">And she'd say it's allright I got home late last night</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">But I'm a Supergirl and Supergirls just fly</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Then she'd shout down the line tell me she's got no more time</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Cause she's a Supergirl and Supergirls don't hide</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Then she'd scream in my face, tell me to leave, leave this</span><br /><span style="font-weight: bold;">place</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Cause she's a Supergirl and Supergirls just fly</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Yeah she's a Supergirl, a Supergirl</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">She's sowing seed,s she's burning trees</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">She's sowing seeds, she's burning trees</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Yeah, she's a Supergirl, a Supergirl</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">A Supergirl, my Supergirl</span><br /><br /><br /><span style="font-family:georgia;">02.10.2002- 02.10.2006 </span><br /></pre><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115970792944562466?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1159070057390675842006-09-24T06:48:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.106+02:00...έτσι λεει ένα γνωστό τραγούδι. το ακολουθώ πιστα και πάω ακόμα παραπέρα...<br /><br />άραγε θυμάσαι ποια είναι η αγαπημένη μου ταινία?η αγαπημένη μου στιγμή απτα παιδικά μου χρόνια?άραγε θυμάσαι πως είναι η φάτσα μου όταν ξυπνάω ή ακόμα και το πως σφίγγω τα δάχτυλά μου όταν νιώθω αμηχανία?<br /><br />άραγε θυμάσαι πως σου τραγουδούσα στο τηλέφωνο,πως σου ζητούσα να μου λύσεις απορίες μου? θυμάσαι πως μαρέσουν τα μακαρόνια, ή το παγωτό?<br /><br />έχεις ξεχάσει άραγε, ή θυμάσαι έστω και λίγο κάποια πράγματα που συνήθιζα να κάνω?...<br /><br />εγω δε ξεχνώ..να πάρει..δε ξεχνώ ούτε τα πιο μικρά πράγματα που έκανες...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115907005739067584?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1159021432874603062006-09-23T16:44:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.106+02:00πριν λίγο έφτασα σπίτι..ένα ταξίδι αστραπή στην αθήνα μα χίλιες και, υπέροχες στιγμές στο μυαλό μου... όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι...<br /><br />πριν 2 εβδομάδες η κολλητή μου που σπουδάζει αθήνα με πήρε τηλέφωνο και με προσκάλεσε στην αθήνα,στο αίθριο του μεγάρου,να δούμε παρέα τον αλκίνοο.εννοείται πως αμέσως η απάντησή μου ήταν θετική,παρόλο που στις 23 θα τον έβλεπα και θεσσαλονίκη(σημ.μάλλον αναβάλλεται η εν λόγω συναυλία).όταν το ανακοίνωσα στους φίλους μου όλοι με δούλευαν μα το ήθελα τόσο πολύ.τελικά ο dante με ακολούθησε!(όχι που δε θα ερχόταν :Ρ) ...<br /><br />χτες,8 ακριβώς το πρωί το τρένο μας αναχώρησε για αθήνα..γύρω στις 3 φτάσαμε και κατευθείαν πήγαμε για καφεδάκι στην πλάκα με την πολυαγαπημένη μου φίλη.εντάξει λέγαμε χαζά και γενικότερα τα νέα μας ώσπου πήγε 5.30...τ΄τε συνάντησα τον αγαπημένο μου ΜΜΕ που κατάφερε για ακόμα μια φορά να μου φτιάξει τη διάθεση.το κατερινάκι μαζί με τη νέα της δουλίτσα με γέμισε ακόμα πιο πολύ χαρά που κατάφερα και κατέβηκα έστω και για μισή μέρα στην πρωτεύουσα!<br /><br />8 η ώρα ήμασταν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών,την ενδυμασία μας δε τη σχολιάζω...εγώ ο νίκος και η αναστασία στη σειρα 19 και στισ θέσεις 8,9 και 10 απολαύσαμε ένα υπέροχο πρόγραμμα με κυπριακά αλλά και τραγούδια από τις προσωπικές δισκογραφίες του μίλτου και του αλκίνοου.ήταν όλα μαγικά...στην κυριολεξία δεν τους χόρταινα...ήμουν ενθουσιασμένη και πεπεισμένη ότι καλά κάναμε και πραγματοποιήσαμε το ταξίδι αυτόο..όταν τελείωσε η συναυλία τον επισκεφτήκαμε στα καμαρίνια.ήταν γλυκήτατος όπως πάντα.. μου μετέδωσε αμέσως την αύρα του...την ενέργεια του..<br /><br />η βραδιά συνεχίστηκε εξίσου όμορφα.με άλλους δύο φίλους από χαλκίδα ήπιαμε,τραγουδήσαμε και χορέψαμε στο συνηθισμένο μας ρεμπετάδικο στου ψυρή.μετά ταξί και τετράωρο νάνι στη σπιταρώνα της αναστασίας ώσπου να πάρουμε ξανα το τρένο για την επιστροφή..<br /><br /><br />ο καιρός μας τα χάλασε και πιθανότατα η συναυλία εδώ να μη γίνει,μα δε θέλω να στεναχωρηθώ...πέρασα ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ...είχα ότι ακριβώς ήθελα...φίλους καλούς και καλή μουσική...και εννοώ περισσότερο τον αλκίνοο που για άλλη μια φορά γέμισε τη ψυχή μουυ...<br /><br /><span style="font-style: italic;"></span><span style="font-size:85%;">ευχαριστώ πολλά στον dante που τον καημένο τον τραβούσαμε με την κολλητή μου σε μέρη που δε πάει και ίσως να μας βαρέθηκε...<br />ευχαριστώ στον αλκίνοο και τον μίλτο για το υπέροχο δίωρο<br />και σε κάποιον που αν και μακρυα,βρέθηκε για λίγο κοντά μου...<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >πάλι η μουσική θα κάνει θαύματα , </span><span style="font-size:130%;">πράγματι έκανε . . .</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115902143287460306?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1158827921891850962006-09-21T11:36:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.107+02:00και ξυπνάς με ένα όνειρο.άκυρο όνειρο.πας ασυναίσθητη και πατάς το play,ακούς επιλογές από αλκίνοο,δυναμώνεις την ένταση και μπαίνεις κάτω από το νερό προσπαθώντας να συνέλθεις από αυτό που σε ξύπνησε..το νερό καυτό κι ας εσύ το μισείς.θες να κάψει το όνειρο και αυτά που άφησε.<br /><br />μια καινούρια μέρα ξεκίνησε και αυτή πάλι χαμένη είναι.τι κι αν ξημέρωσε...αφού ξημέρωσε <span style="font-weight: bold;">πάλι</span> με τις εικόνες αυτές είναι ολόιδια με τη χτεσινή.<br /><br />σήμερα όμως το λές και το ξαναλές.θα ξεκολλήσεις τα αγγίγματά του από το δέρμα σου,θα σβήσεις τον ήχο του από μέσα σου,θα χαμογελάσεις για άλλους ανθρώπους και όχι γιαυτόν ...<br /><br />άντε να τα καταφέρεις αυτή τη φορά..ποια είναι άραγε? <span style="font-style: italic;">η τελευταία ελπίζω ...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115882792189185096?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1158781670987750092006-09-20T22:23:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.107+02:00έχουν περάσει πολλές μέρες από την τελευταία φορά που έγραψα κάτι εδώ..μάλιστα το τελευταίο ποστ σβήστηκε..ναι ναι..μόνο του επέλεξε το δρόμο για τον κάδο ανακύκλωσης..<br />ακούω στην επανάληψη το μινοράκι από τη συναυλία του μελωδία..ο αλκίνοος είναι υπέροχος..μου είχε λείψει..μου έλειψε η αύρα του...<br /><br />φθινοπώριασε για τα καλά...έξω βρέχει και το σπίτι ολοένα και παγώνει..τα βιβλία με περιμένουν πάνω στο γραφείο,τα κεράκια ολοκαίνουρια έτοιμα να πάρουν φωτιά...ανάβω ένα..το αγαπημένο μου....στο μυαλό έρχονται εικόνες...κλείνω τα μάτια και ζητώ να γυρίσω το χρόνο πίσω..23 ιουλίου ήταν..σάββατο ξημέρωνε κυριακή...ένα από τα πιο όμορφα ξημερώματα στη χαλκίδα..<br /><br />όλα έχουν τελειώσει και όλα είναι ακόμα εδώ...<br />ο έρωτας έφυγε...μα ο πόνος μένει...<br />και το γιατί έχει πάρει τη θέση του προσώπου σου στο μυαλό μου.. δεν είναι κρίμα..?<br /><br />σαφήνω πίσω..ελπίζω να το εννοώ...<br /><br /> σκουπίζουμε λοιπόν τα μάτια,σβήνουμε το κεράκι και κάνουμε πιο όμορφες σκέψεις...<br />την πόλη στην οποία ζω,τους ανθρώπους που έχω γύρω μου(και δίπλα και λίγο πιο μακρυα(<span style="font-size:85%;">για σενα λέω άρχοντα)<span style="font-size:100%;">) μα ιδιαίτερα τη γνώριμη αγκαλιά που ξέρω ότι θα με συντροφεύει όπου κι αν πάω-πάει....<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115878167098775009?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1156606541148620762006-08-26T18:20:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.107+02:00πάει και τελείωσε έγινε το αγάπημενο μου τραγούδιιι...<br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">Πρώτη μου φορά κοιτώ τα μάτια σου</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> και πνίγομαι σε θάλασσα βαθιά</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> κάτι πας να πεις μα είναι ανώφελο</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> κατάλαβα, σιωπή στα ξαφνικά</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> Δεν τελειώνει έτσι η αγάπη</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> δεν τελειώνουν όλα τόσο απλά</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> μια παρένθεση άνοιξε κι ο χρόνος σταματά</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> Δεν τελειώνει έτσι η αγάπη</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> μια καρδιά που ξέρει ν΄αγαπά</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> σαν φωτιά που σιγοκαίει χτυπάει παντοτινά</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> Μοιάζει πιο μικρός ο κόσμος γύρω μου</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> η εικόνα σου στοιχειώνει το μυαλό</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> και με πιάνει Θεέ μου το παράπονο</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> που σ΄αγαπώ μα δεν είναι αρκετό</span><br /> <br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> Δεν τελειώνει έτσι η αγάπη</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> δεν τελειώνουν όλα τόσο απλά</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> μια παρένθεση άνοιξε κι ο χρόνος σταματά</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> Δεν τελειώνει έτσι η αγάπη</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> μια καρδιά που ξέρει ν΄αγαπά</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;"> σαν φωτιά που σιγοκαίει χτυπάει παντοτινά </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115660654114862076?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1156603640795478592006-08-26T17:45:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.107+02:00πριν λίγες ώρες έσκασε μήνυμα που εκτός των άλλων έγραφε ότι έχω πάψει να γράφω και στο μπλογκ...μα δε ξέρω τι να γράψω..δεν ξέρω τι να πώ,πως να το πώ,να το παραδεχτώ, να το εξομολογηθώ...<br /><br />όλα είναι περίεργα,έτισ όπως ποτέ δεν ήταν.θέλω να κάνω πράγματα,να αρχίσω να ζω αληθινά,να ζω στιγμές γεμάτες.όχι ότι δεν το κάνω εδώ χαλκίδα αλλά σίγουρα το κάνω σε πολύ μικρότερο βαθμό από ότι θα το έκανα πάνω..<br /><br />θέλω να πάνε όλα καλα...γίνεται?<br /><br />χτες ήμουν στο αγαπημένο μου μαγαζί.κλειστά όλα και το ράδιο να παίζει.ξαπλωμένη στην καρέκλα με τα πόδια δεμένα στα κάγκελα και τα μάτια κολλημένα στον ουρανό στο αγαπημένο μου αστερι,σιγοτραγουδούσα..σε σκεφτόμουν...<span style="font-style: italic;">θα μαι πάντα εδώ το χέρι να σου κρατάω...<br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"></span></span></span></span>ξυπνάααω απότομα..γύρω μου ποτήρια γεμάτα...<br /><br />τα δάκρυα δε μου πάνε τελικά.όλα θα φτιάξουν..μακρυα οι μάυρες σκέψεις..μακρυά...<br /><span style="font-style: italic;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115660364079547859?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1155742719152942562006-08-16T18:24:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.108+02:00κοιτάζοντας το κερί,η φλόγα του με καίει.<br />δεν αντέχω.έχω κατακλυστεί από φλόγες.<br />με κυνηγούν και τις κυνηγώ κι εγώ..<br />αφήνομαι στο χρώμα τους και στη δύναμή τους<br />και τα ξεχνάω όλα.<br />κι εσένα..εσένα πιο πολύ απο όλους.από όλα..<br /><br />τρέχω..μακρυά..μακρυά σου κι όμως κάτι με κρατά.<br />κάτι μου πιάνει τα πόδια και δε μαφήνει.<br />όπως στο χειρότερό μου εφιάλτη,που θέλω να τρέξω κι όμως τα πόδια μου κολλημένα στο πάτωμα...<br /><br />φύγε από τη σκέψη μου και άσε με να φύγω κι εγώ...μακρυά..<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΔΕ ΖΗΤΑΩ ΣΥΓΓΝΩΜΕΣ<br />ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΓΝΩΜΕΣ<br />ΑΚΟΥΩ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ<br />ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΩ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΗΣ ΘΕΛΗΜΑ<br />ΚΙ ΕΤΣΙ ΣΥΧΝΑ ΔΕΝ ΨΑΧΝΩ ΤΑ ΩΦΕΛΙΜΑ<br />ΜΑ ΑΝΑΖΗΤΩ ΕΠΙΜΟΝΑ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΡΩΤΑ<br />ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΑΚΙΑ ΦΤΕΡΩΤΑ<br />ΝΑ ΠΕΤΑΝΕ ΤΡΙΓΥΡΩ<br /><br />ΚΡΑΤΗΣΑ ΜΙΑ ΦΡΑΣΗ ΑΠΟ ΟΤΙ ΜΟΥ ΧΕΣ ΠΕΙ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ<br />ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ ΚΑΘΩΣ ΣΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΑ ΕΝΑ ΧΑΔΙ<br />ΚΑΙ ΕΝΑ ΛΙΒΑΔΙ ΓΕΜΑΤΟ ΚΙΤΡΙΝΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ<br />ΜΑ ΕΣΥ ΜΟΥ ΕΙΠΕΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΜΟΙΑΖΕΙ ΑΣΤΕΙΟ<br />ΑΛΛΑ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΝΩ ΕΓΩ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ<br />ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΑΝΥΠΟΠΤΑ<br />ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΓΩΘΟΥΜΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ<br />ΘΕΕ ΜΟΥ, ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ<br /><br />ΠΑΘΟΣ ΗΜΟΥΝ<br />ΚΙ ΟΧΙ ΛΑΘΟΣ<br />ΤΩΡΑ ΦΕΥΓΩ<br />ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ<br /><br />ΜΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ ΜΕΤΑΝΙΩΝΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΑΝΩ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΜΙΑ ΛΕΞΗ/ΜΗ ΜΟΥ ΛΕΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ<br />ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΤΩΡΑ ΘΑ ΣΑΙ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΔΕ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΜΑ ΘΑ Μ' ΗΘΕΛΕΣ ΠΙΣΩ/ΜΟΝΗ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ<br /><br />ΜΗ ΖΗΤΑΣ ΑΛΛΗ ΕΞΗΓΗΣΗ<br />ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ<br />ΜΕΣ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΟΥ<br />ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ<br /><br />ΕΚΑΝΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ Ο ΚΑΝΟΝΑΣ ΕΛΕΓΕ<br />ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΗ ΚΑΙ ΕΞΟΙΚΕΙΩΣΗ ΜΕ ΚΑΘΕ ΣΟΥ ΤΡΕΛΑ<br />ΧΟΡΟΥΣ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ, ΚΟΛΥΜΠΙ ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΙΟ<br />ΓΥΜΝΟΙ ΣΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ ΜΕ ΞΑΠΛΩΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΟΜΠΡΕΛΑ<br /><br />ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΛΛΑΞΕ<br />ΘΑ ΞΕΚΟΥΜΠΩΣΩ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ<br />ΔΕΝ ΘΑ ΜΙΛΑΩ ΣΟΥΑΧΙΛΙ ΣΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΣΟΥ<br />ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΕΛΑΗΔΟΥΝ ΕΛΕΚΤΡΟΝΤΑΝΣ ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ<br /><br />ΦΩΤΑ ΛΑΜΠΟΥΝ<br />ΟΠΩΣ ΠΡΩΤΑ<br />ΜΟΝΗ ΕΙΜΑΙ<br />ΚΙ ΕΙΣΑΙ ΠΙΟΝΙ<br /><br />ΜΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ ΜΕΤΑΝΙΩΝΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΑΝΩ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΜΙΑ ΛΕΞΗ/ΜΗ ΜΟΥ ΛΕΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ<br />ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΤΩΡΑ ΘΑ ΣΑΙ ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΔΕ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΜΑ ΘΑ Μ' ΗΘΕΛΕΣ ΠΙΣΩ/ΜΟΝΗ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ<br /><br />ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ<br />ΠΗΡΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΕΝΑΝ ΑΣΤΕΙΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ<br />ΠΟΥ ΧΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΕΝΑ ΚΙΤΡΙΝΟ ΔΕΜΑ<br />ΜΕ ΔΥΟ ΤΟΥΛΙΠΕΣ ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΨΕΜΑ<br /><br />ΚΑΙ ΕΒΡΕΧΕ ΜΙΚΡΕΣ ΠΥΓΟΛΑΜΠΙΔΕΣ<br />ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ<br />ΠΟΥ 'ΧΕΙΣ ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΤΣΑΝΤΑ<br />ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ΜΗ ΖΗΤΑΣ ΑΛΛΗ ΕΞΗΓΗΣΗ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ΜΕΣ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΟΥ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ</span><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115574271915294256?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1155693893295760232006-08-16T04:56:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.108+02:00μόλις γύρισα σπίτι από μια ατελείωτη έξοδο στο αγαπημένο μου στέκι εδώ στη χαλκίδα..από τις έντεκα το βράδυ είχαμε αράξει εκεί και φύγαμε τώρα πρίν λίγο...το μυαλό θολωμένο και οι σκέψεις μπερδεμένες..πολύ...<br />αύριο κιόλας αρχίζουν αν αποχωρούν 2 κολλητές μου για αθήνα,διάβασμα και εξεταστική..σειρά θα πάρει και η τρίτη για ρόδο και μετα απο λίγο η τέταρτη πάλι για αθήνα και τέλος εγώ με την πέμπτη για τη βόρειο ελλάδα.<br />δεν θέλω...δεν θέλω να χωριστώ ξανα με εκείνες..με τους δικούς μου ανθρώπους,με το δικό μου στέκι,με τα παιδιά που γνώρισα το καλοκαίρι αυτό...το ξέρω πως κάτι τέτοιο δ εγίνεται μα με πονάει που σε λίγο φεύγω,όσο κι αν παρακαλάω να φύγω.<br /><br />μπερδεύομαι,πονάω,ζητάω,αποζητάω κι ας ξέρω ότι με το που ανέβω κάποια από όλα αυτά θα έχουν αλλάξει..απλά να..μου είναι τόσο περίεργο να σκέφτομαι ότι πέρασα φέτος το καλοκαίρι και πολύ περισσότερο ότι θα βλέπω τις κολλητές μου όταν κατεβαίνω εγώ χαλκίδα ή ότνα εκείνες ανεβαίνουν πάνω.<br /><br />είμαι μπερδεμένη...<br />πάω για ύπνο...έλα κοντά μουυ κι εσύ...μονάχα να μου κρατήσεις το χέρι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115569389329576023?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1155231526511705132006-08-10T18:44:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.108+02:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115523152651170513?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1155205125719100942006-08-10T13:02:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.108+02:00το υπέροχο ολόγιομο φεγγάρι του ευγούστου ξεκίνησε πριν λίγες ώρες το ταξίδι του για την επιστροφή...του χρόνου πάλι τέτοιες μέρες θα το συναντήσουμε ξανά..θα μας κάνει παρέα άλλο ένα βράδυ και θα μας κλέβει το βλέμμα από κάθετι άλλο..<br /><br />έτσι κι εγώ χτες..κάθε που δεν ήθελα να σε κοιτάξω,κοίταζα ψηλά..παρακαλούσα την αδερφή ψυχή μου να κοιτάζει κιαυτή..να αισθανθώ τον πραγματικό μου φίλο κοντά..το ποτό ατελείωτο..μπάνιο νυχτερινό και αμέσως μετά στεγνά ρούχα,λευκό μπουκάλι κρασί στο χέρι και συνεχής χορός με τις φίλες μου για να φύγει κάθε αρνητική ενέργεια.για να φύγεις εσύ από το μυαλό μου..και έφυγες..παρόλο που ήσουν δίπλα μου,στη σκέψη μου δεν ήσουν..και δε θα είσαι ποτέ ξανα...<br /><br />έσκασε μήνυμα χτες στο κινητό που το είδα και το συνειδητοποίησα το ξημέρωμα πια..<br />"θα περάσουν οι μέρες..ναι ο χρόνος μου τάζει πως το φως της αυγής,σβήνει κάθε σκοτάδι..."<br />σευχαριστώ...ξέρεις εσύ...ανέβαινω σε λίγο πάνω...σε πολύ λίγο και τότε θα φτιάξουν όλα και για τους δυό μας...<br /><br />κλαίω..κλαίω και θα το κάνω ώσπου να σβήσει κάθε σπίθα που έχω μέσα μου για σένα...θα σβήσει ...<br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-size:85%;">όση ώρα έγραφα έπαιζε στην επανάληψη ο αιώνιος σταθμός... ειλικρινά ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου τα δυο άτομα που το τραγουδάνε...είναι λύτρωση να σε συντροφεύουν σε τέτοιες στιγμές,αυτά τα τραγούδια...<br /><br /></span></span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">θα περάσει και θα φτιάξουν όλα...<br />το ποτήρι γέμισε ξαφνικά και δε θα αφήσω κανέναν και τίποτα να μου το ξαναδειάσει...<br /><br />υ.γ.παρόλες τις δυσκολίες της ψυχής η χθεσινή βραδιά ήταν υπέροχη...<br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115520512571910094?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1155112082296227682006-08-09T11:24:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.108+02:00κόπηκα στα σήματα στο είπα..? δύο λάθη πάλιιι..δε πειράζει..<br />είμαι ευτυχισμένη στο είπα?...<br />απόψε έχει πανσέληνο το ξέρεις?...<br />ραντεβού στις αλυκές αργα το βράδυ..<br />νωρίτερα σε περιμένω στη συναυλία για το δημήτρη...πρέπει να πάμε..όλοι...<br />είμαι καλά στο είπα?<br />κόπηκα στα σήματα...:P:P<br />σαγαπάω το ξέρεις?...<br />μου λείπεις....<br />περιμένω να σε ξαναδώ κάποια στιγμή,σύντομα..3 χρόνια είναι πολλάα..<br />έλα απόψε ε? τουλάχιστον στο όνειρο μου,εκεί κάπου σε μια ξαπλώστρα...<br />μου έλειψες...<br />σαγαπάω...<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-style: italic;">έλα μαζί μου μια νύχτα μόνο,βήμα με βήμα<br />σα γλάροι ξέγνοιαστοι να ταξιδέψουμε πάνω απτο κύμα<br />εμείς κι η αγάπη μας για ένα άλλο όνειρο,για άλλη φωλιά<br />τον έρωτά μας θεό να κάνουμε και βασιλιάα...<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115511208229622768?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1154969143227384322006-08-07T19:10:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.108+02:00<span style="color: rgb(153, 51, 153);">και εκείνη κάθισε σκυφτή σε μια άκρη δίπλα στο κύμα,και ονειρευόταν...</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">για πρώτη φορά μετά από 2 χρόνια και κάτι μήνες η καρδιά υποδέχτηκε νέα συναισθήματα.δυνατά συναισθήματα...μικρούς χτύπους στο σώμα που δε συγκρίνονται με τίποτα άλλο παρά με τα άπειρα καρδιοχτύπια που δημιουργούνται όταν τον κοιτάζει στα μάτια..όταν αισθάνεται το χαμόγελο του να σχηματίζεται στα χείλη του...όταν τον βλέπει,ένα ρίγος την κυριεύει,την κάνει να σωπαίνει,να δακρύζει και να τρέμει..να τρέμει από αγωνία όταν εκείνος πλησιάζει,όταν την κοιτά,όταν της μιλάει...όταν απλώνει το χέρι του...νιώθει σαν εκείνος αποζητά να της αγγίξει τη ψυχή..και το κάνει..πράγματι το κάνει...έχει τόσο δύναμη..τόσο πολύ δύναμη..τα μάτια του περνούν μέσα από το σώμα της και βρίσκουν καταφύγιο δίπλα στη ψυχή της.έχει ανάγκη την ηρεμία..και εκείνη το ίδιο..έχει ανάγκη την αγάπη και μια ζωή γεμάτη εικόνες όμορφες..καινούριες γιαυτόν..καινούριες γιαυτήν...μια ζωή γεμάτη άστρα που μπορείς να τα πλησιάσεις με ένα απλά άγγιγμα..και τότε τα πιάνεις..τα κρατάς σφιχτά στο χέρι σου,δεν τα αφήνεις..εκείνος μπορεί με το άγγιγμα του να της προσφέρει χιλιάδες αστέρια...και εκείνη θέλει όσο τίποτα άλλο να τα δεχτεί...να φτιάξει μαζί του έναν ουρανό,πιο όμορφο από ποτέ...ένα νέο ουρανό που θα την ακολουθεί όπου κι αν πάει.θα τον αφήσει.όπως την άφησε κι αυτός αλλά για άλλους λόγους.εκείνος φοβάται μα εκείνη γνωρίζει...<br />φοβάται το δέσιμο..τον πόνο...τις πληγές..<br />γνωρίζει πως ερωτεύτηκε αληθινά..γνωρίζει τις πληγές αλλά θα τις αγνοήσει.<br /><br />του απλώνει το χέρι της και τον προτρέπει να κοιτάξουν μαζί πάνω..τον ουρανό..23 λαμπερά αστέρια και ένα φεγγάρι που θα γίνει σε λίγες ώρες ολόγιομο.ελπίζει να μπορέσει να το κοιτάζει όλο το βράδυ στην αγκαλιά του.κι ας είναι το πρώτο και το τελευταίο που θα κοιτάξουν μαζί.<br />και θα συνεχίσουν τις ζωές τους πιο ήρεμα από ποτέ..άγγιξαν παρέα κάτι άπιαστο.έζησαν μαζί κάτι όμορφο...<br />θα περάσουν οι μέρες,οι μήνες,τα χρόνια μα θα ξαναβρεθούν..και θα φτιάξουν σίγουρα τότε μια ζωή κοινή..για όσο πάει ..όσο κρατήσει.του το υποσχέθηκε.ότι κάποτε θα είναι μαζί..αληθινά μαζί...<br /><br />τότε που εκείνη θα προσπαθήσει,τότε ακόμα πιο πολύ,θα προσπαθήσει να διώξει κάθε του πόνο,κάθε του άσχημη ανάμνηση.τότε που θα προσπαθήσει να τον κάνει να ξεχάσει..να νιώθει μόνο ευτυχία,αγάπη και πληρότητα.και θα τα καταφέρει..το ξέρει..<br />τότε που εκείνος θα είναι έτοιμος να νιώσει,να πάψει να πονά...θα μπορεί να δίνει..όχι σε εκείνη,σαυτήν και τώρα δίνει,αλλά θα μάθει πανω απόλα να δίνει στον εαυτό του.το αξίζει..όσο τίποτα άλλο και εκείνη το ξέρει καλά...<br /><br />η αγάπη άργησε μια μέρα..<br />αλλά τίποτα δε χάθηκε..τίποτα δε χάνεται...<br />είναι δίπλα σου να το θυμάσαι..να το νιώθεις κάθε που στα μάτια σου σκάνε πυροτεχνήματα...<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">σιγά σιγά σηκώνεται από την ακρογιαλιά,φοράει το σωσίβιό του και ετοιμάζεται να βουτήξει στα κύματα...δε φοβάται την τρικυμία πια..εχει μαζί της κάτι δικό του....εκείνον....</span><span style="font-style: italic;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115496914322738432?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1154800148548849012006-08-05T20:43:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.109+02:00είμαι παράφορα ερωτευμένη με το <span style="font-weight: bold;">again</span> των <span style="font-weight: bold;">archive ... </span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> You're tearing me apart</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Crushing me inside</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> You used to lift me up</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Now you get me down</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> If I</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Was to walk away</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> From you my love</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Could I laugh again ?</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> If I </span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> Walk away from you</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> And leave my love</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> Could I laugh again ?</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Again, again...</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> You're killing me again</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> Am I still in your head ?</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> You used to light me up</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Now you shut me down</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> If I</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Was to walk away</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> From you my love</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Could I laugh again ?</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> If I</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Walk away from you</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> And leave my love</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Could I laugh again ?</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> I'm losing you again</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"><span style="color: rgb(51, 0, 51);"> Like eating me inside</span></span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> I used to lift you up</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Now I get you down</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Without your love</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> You're tearing me apart</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> With you close by</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> You're crushing me inside</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Without your love</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> You're tearing me apart</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Without your love</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> I'm dazed in madness</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> Can't lose this sadness</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> I can't lose this sadness</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Can't lose this sadness</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> You're tearing me apart</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Crushing me inside</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Without your love</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> (you used to lift me up)</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> You're crushing me inside</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> (now you get me down)</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> With you close by</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> I'm dazed in madness</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> Can't lose this sadness</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> It's riping me apart</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> It's tearing me apart</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> It's tearing me apart</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> I don't know why</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> It's riping me apart</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> It's tearing me apart</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> It's tearing me apart</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> I don't know why</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> I don't know why</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> I don't know why</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> I don't know why</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Without your love</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Without your love</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);"> Without your love</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> Without your love</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 0, 51);"> It's tearing me apart</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115480014854884901?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1154611187786151052006-08-03T15:36:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.109+02:00<span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(204, 102, 0);"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">επιστροφή στη χαλκίδα εδώ και δύο μέρες. η μήλος μια κούκλα... η παρέα απίστευτη. τα σκηνικά πολλά και διάφορα τα οποία όπως υποσχέθηκα στους νέους μας φίλους από τη λάρισα θα καταγραφούν στο μπλόγκ αυτό..<br /><br />ας ξεκινήσω λοιπόν από ένα βράδυ στο μοναδικό κλαμπάκι του νησιού που μας άρεσε.albastro νομίζω λεγόταν...καθισμένοι όλοι σε γωνιακό τραπέζι,ντυμένοι στην τρίχα(:ΡΡ),αποφασίζουμε να παίξουμε θάρρος ή αλήθεια.η αλήθεια ως επιλογή απαγορευόταν άρα παίζαμε μόνο θάρρος...έρχεται η σειρά μου...βγάζω τα πέδιλα μου τα πετάω στην άκρη,πηγαίνω στη μέση της πίστας και αρχίζω με τρέλα να χορεύω το love generation...για μένα θεωρείται κατόρθωμα μιας και με δυσκολία χορευω σε κλαμπ..η συνέχεια άνηκε στις υπόλοιπες..η μια πήρε αγκαλιά τα ηχεία,η δεύτερη τον dj η τρίτη πήγε στο σερβιτόρο και του χάζεψε και η τέταρτη έκανε την ινδιάνα...<br /><br />το βράδυ ήταν πολύ επεισοδιακό..ακολούθησε μυστική παρακολούθηση(τύφλα από το κρασί και τις βότκες),σύρσιμο στο μπαλκόνι παρακολουθώντας τον τρελό του νησιού να ψέλνει.γέλιο ατελείωτο το οποίο συνεχίστηκε και την επόμενη μέρα από το λεοφορείο,στο σαρακήνικο,από το "σπιτικό" στην πλώρη και από εκεί στην παραλία του λαγκαδά με μπύρες,μουσική και φυσικά παλέρμοο..δέκα άτομα καταφέραμε να ξεσηκώσουμε το νησί και να καταφέρουμε ακόμα και την βόσσου να τραγουδήσει μαζί μας την άνοιξη στις 4 το πρωί..<br /><br />στιγμές απίστευτες όπως τα ουρλιαχτά από το ποντίκι που είδαμε στο δρόμο,στιγμές γεμάτες φόβο για τις οχιές...στιγμές βουτηγμένες στο κρασι και στα δάκρυα,στιγμες με τις 4 καλύτερες φίλες μου,αγκαλιά ξαπλωμένες στην άμμο να κοιτάμε τον ουρανό και να ονειρευόμαστε..<br /><br />τελευταίο βράδυ έφτασε..η υπέροχη νεράιδα,θλιμμένη όπως τη λέω, σχεδιασμένη στο πόδι μου από τον καλλιτέχνη του νησιού(να σαι καλά),το wish you were here από τον ίδιο με την τέλεια κιθάρα,οι κομμένες σαγιονάρες και ο γύρος του λιμανιόύ ξυπόλητη να τραγούδαω με την φούστα-σημαία στο χέρι και φυσικά το άπειρο γέλιο με το πατητό ...<br /><br />δέκα κομμάτια καρπουζόπιτα παρακαλώ,κρατήστε μου για του χρόνου.θα περάσουμε να τα πάρουμε πριν αράξουμε στην ίο.το υποσχεθήκαμε άλλωστε ο ένας στον άλλον.του χρόνου μαζί διακοπές και ίσως ένα μικρό πέρασμα από το νησί της μήλου πρώτα που χορεύει ακόμα στο ρυθμό της άνοιξης...<br /><br />special thnx στους Γιάννη x 2 , Aντώνη ,Γιώργο , Κωσταντίνο<br />και φυσικά στην τιτία,την ίτσα,την αντυ και το πιθήκι ...<br /><br />και του χρόνου με υγεία πάνω απόλα ....<br /><br />αααα<br /><br />δε ξεχνάω με τίποτα την παντομίμα στο πλοίο την ώρα του γυρισμού...<br /><br /><span style="font-size:180%;">έχει σκοτάδι εδω μέσαααααααααααααα!!!!!<br /><br /><span style="font-weight: bold;"></span><span style="font-size:100%;">τα λέμε στη σαλονίκη σε λίγες μέρεεες...</span><br /></span><br /><br /></span></span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115461118778615105?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1153720546976811812006-07-24T08:45:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.109+02:00<span style="font-weight: bold;"> ....που <span style="font-style: italic;">μ'αφησες να σκεπαστώ με τα φτερά σου ...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115372054697681181?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1153070843000128452006-07-16T20:14:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.109+02:00<div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">Πόσους δρόμους πρέπει να πάρω</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">για να ησυχάσει η ψυχή</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">Πόσες θάλασσες να ψάξω</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">για να βρω ένα νησί</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="no"><span style="font-size:130%;"> </span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">Όσα και αν προλάβω, τα παίρνει ο άνεμος</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">Τα παίρνει ο άνεμος</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">Όσα και αν προλάβω, τα παίρνει ο άνεμος</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">Τα παίρνει ο άνεμος μακριά</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="no"><span style="font-size:130%;"> </span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">Πόσες φορές να σηκώσω</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">τα μάτια μου ψηλά</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">ώσπου να δω τον ουρανό μου</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">και να λυτρωθώ ξανά</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="no"><span style="font-size:130%;"> </span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">Όσα και αν προλάβω...</span></div> <div style="color: rgb(0, 0, 102); font-weight: bold;" class="no"><div class="no"><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:130%;" >Τα παίρνει ο άνεμος...</span> <div class="te"><span style="font-size:130%;">Όσα και αν προλάβω, τα παίρνει ο άνεμος</span></div> <div class="te"><span style="font-size:130%;">Τα παίρνει ο άνεμος μακριά...<br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(255, 102, 102);"><span style="font-weight: bold;">ώρα να φεύγω,προσπαθώντας έστω και για λίγες μέρες να ζήσω για λίγο αληθινά και όμορφα..να ζήσω λίγο χωρίς χαζες σκέψεις,χωρίς πόνο...να ζήσω ξέγνοιαστα...ραντεβού την επόμεη κυριακή κάπου αυτή την ώρα...ελπίζοντας όμως γεμάτη με παραπάνω εμπειρίες και στιγμές..<br />καλά να περάσουμε..και ας είναι...ας αφεθούμε στον άνεμο..να πάρει κι εμάς...<br /></span></span></span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115307084300012845?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1152971093882586682006-07-15T16:33:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.109+02:00στον ύπνο μου είδα τον αλκίνοο..ήταν καθισμένος σε ένα παγκάκι σε μια πλατεία και περίμενε την αδερφή του(????) που ήταν η κοπέλα του αδερφού μου,ο οποίος όμως είχε μετανιώσει και δεν ήθελε να την παντρευτεί..και άντε τώρα εγώ να σηκώσω τα μούτρα μου και να πάω στον αλκίνοο να του πώ κάτι τέτοιοο..<br />ξύπνησα μεσα στο άγχος :Ρ:Ρ και ευτυχώς ήταν όνειρο.. μίλησα πολύ για τον αλκίνοο το βράδυ,τον παρομοίασα και με τον κούκλο σερβιτόρο του <span style="font-style: italic;">παραδείσου</span> και έτσι τσουκ ήρθε στον ύπνο μουυ...<br />το παρακάτω με τη φωνή του παραλίγο γαμπρού μουυ,που ανυπομονώω να ακούσω λαιββ...<br /><br /><div class="te">Της πόλης τα φωτάκια</div> <div class="te">σαν κάρβουνα αναμμένα</div> <div class="te">σε μία μεγάλη θράκα</div> <div class="te">που καίει συνεχώς</div> <div class="te">Οι νύχτες μαγεμένες</div> <div class="te">του φεγγαριού τσουλήθρα</div> <div class="te">κι η αγάπη μας μένει</div> <div class="te">ξανά στο προσεχώς</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Έξω από την πόρτα σου</div> <div class="te">μια θάλασσα θ' απλώσω</div> <div class="te">και θα σου κεντήσω</div> <div class="te">μια χρυσή ακρογιαλιά</div> <div class="te">με την τρύπια βάρκα μου</div> <div class="te">κρυφά θα σε σιμώσω</div> <div class="te">και θα ναυαγήσω</div> <div class="te">στη γλυκιά σου αγκαλιά</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Της πόλης τα φωτάκια</div> <div class="te">θα πάρουνε το δρόμο</div> <div class="te">και θα γενούν αστέρια</div> <div class="te">ψηλά στον ουρανό</div> <div class="te">Η πόλη θα κοιμάται</div> <div class="te">και θα έρθεις σαν αέρας</div> <div class="te">για να με ξημερώσεις</div> <div class="te">σε κόσμο μαγικό</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Μπρος στα σκαλοπάτια σου</div> <div class="te">παράσταση θα στήσω</div> <div class="te">θα 'ρθουνε ορχήστρες</div> <div class="te">με τρομπόνια και βιολιά</div> <div class="te">Σαν ανάψει η γιορτή</div> <div class="te">θα πιω και θα μεθύσω</div> <div class="te">να βρω λίγο θάρρος</div> <div class="te">να σου δώσω δυο φιλιά</div> <div class="no"> </div> υ.γ. δικό σουυ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115297109388258668?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1152704059580134432006-07-12T14:17:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.110+02:00<span style="font-weight: bold;">τρίτη 11 ιουλίου :</span> μια κατα τάλλα συνηθισμένη μέρα,με ξύπνημα το μεσημέρι,χουζούρεμα,φαγητό,όχι μάθημα οδήγησης,βόλτα στην παραλία και πάλι χουζούρεμα...<br />το τηλέφωνο στισ 5 χτυπάει και η κολλητή μου με προειδοποιεί ότι το βράδυ θα πάμε αλυκές.σε μια μεγάλη παραλία που έχει πολλά beachobara(Που λεει και ένας φίλος μου),όπου ένα απο αυτά λόγω του στρογγυλού φεγγαριού έκανε πάρτυ..χωρίς να μπορώ να αρνηθώ,μουρμούρισα ένα οκ μιας και η ιδέα με χάλασε αφού το μέρος είναι μακρυά και μετα χρειαζόμουν ταξι για να γυρίσω..<br />η ιδέα μου έρχεται όταν πια είχα αλλάξει το τρίτο πλευρό για το απογευματινό χουζούρεμα."θα πω ότι θα κοιμηθώ στην αναστασίαα"..έτσι κι έγινε.πάω κουνιστή λυγιστή στον μπαμπά μου κι με γλυκήτατο ύφος κερδίζω τη μάχη..τώρα λοιπόν το μόνο που έμενε ήταν να φτιάξει κάπως η διάθεση μου..<br />ετοιμάστηκα,και πριν τη παραλία πήγα για καφέμε ξαδέρφια και αδερφό...ναι ναι η διάθεση ανέβαινε...<br />γύρω στις έντεκα φτάσαμε αλυκές..έχοντας 3 μπουκάλια μαυροδάφνη στις τσάντες,στρώσαμε στην άμμο και κοιτάζαμε το φεγγάρι..η αφεντιά μου έιχε ξαπλώσει σε ξαπλώστρα και είχα απόλα θέα.κόσμο,φεγγάρι,θάλαασσσα..<br />η ώρα πέρασε και ένα παιδί άρχισε να γδύνεται(απο μέσα φορούσε μαγιώ) και έπεσε στη θάλασσα.ακολούθησαν άλλοι 2 αλλά εμείς ήμασταν διστακτικές.η μια φίλη μου έιχε λιώσει πάνω στη ξαπλώστρα,κοιμόταν για κανα 4ωρο,η άλλη ήταν με το έτερον ήμιση(χτες τα καλάαα),η τρίτη φορούσε τζιν και δεν έιχε μαγιώ και η τέταρτη έιχε ρώσους επισκέπτες..:Ρ<br />παρόλα αυτά μπήκαμε μέχρι το γόνατο μεσα και χορεύαμε ασταμάτητα στη θάλασσα,ώσπου οι άλλοι αρχίζουν και πλατσουρίζουν πάνω μας και γινόμαστε λούυτσααα...βγαίνουμε βρεγμένες έξω,κι συνεχίζουμε το χορό αν και το κρύο ήταν ήδη τσουχτερόο...<br />ήταν μαγικά..υπέροχα... συνεχίστηκε μέχρι τις 7.30 το πρωί...<br /><br />δεν έρω αν έχω ζήσει πιο όμορφες στιγμές..πολύ γέλιο και ωοσταλγία για τα παλιά...<br />το μόνο πρόβλημα είναι πως μόνο ν ατα γράψω μπορώ προς το παρων,μιας και δεν έχω φωνή καθόλου.... :):)<br /><br />και εις άλλα με υγεία..<br />ευχαριστώω παλιομπάζααα..<br />(<span style="font-size:85%;">δεν έχω θλίψη μα μου χει λείψει το κοριτσάκι αυτό που αγάπησες τυχαίαα...)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115270405958013443?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1152314116982903942006-07-08T02:02:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.110+02:00<span style="font-family: webdings;"></span><span style="font-family: arial;">πριν αρκετά χρόνια,δεκαετία κοντά, ο αλκίνοος καθόταν ξημερώματα σ'ένα παγκάκι στην παραλία της χαλκίδας και αναζητούσε ένα μαγαζί σαυτή την πόλη που να μπορεί να κάτσει,να πιει ένα ποτό και να ακούσει καλή μουσική.περνούσαν από την παραλία κάτι νεαροί και τους ρώτησε αν υπήρχε κάτι τέτοιο εκεί τριγύρω και εκείνοι γελώντας απάντησαν πως όχι..φυσικά όχι...μεσα στην απελπισία του λοιπόν έγραψε τους παρακάτω στίχους...<br /><br /></span><span class="largetext"><br /><span style="color: yellow;"><span style="font-size: 18px; line-height: normal;">Λάθος πόλη</span></span><br /><br />Αγνωστη πόλη πως βρέθηκα εδώ<br />καφενεία και δρόμοι και σπίτια<br />ζωό αδέσποτο μονάχος γυρνώ<br />νυχτοπούλι που τρέμει την νύχτα<br /><br />Κίτρινα φώτα,σκοτάδια αδειανά<br />δυο αιώνες,δυο χρόνια,μια μέρα<br />η μνήμη ουρλιάζει και με σπρώχνει ξανά<br />στο εδώ,στο αλλού,στο πιο πέρα<br /><br />Λάθος πόλη,λάθος ζωή διάλεξε η ζωή μου<br />μείνε μαζί μου...<br />Λάθος πόλη,λάθος στιγμή διαλέξαν τα ονειρά μου<br />μείνε κοντά μου...<br /><br />Ολοι κοιτάζουν,δεν με βλέπει κανείς<br />κι ούτε ένα βλέμμα να σε θυμίζει<br />το κρυμμένο πένθος μιας μεγάλης γιορτής<br />το αόρατο τείχος του χτίζει<br /><br />Ξημέρωσε,φεύγει τ'ουρανού η πληγή<br />πουθενά τ'ονομά σου δεν είδα<br />στης Τυφλίδας το κάστρο κλαίει ένα παιδί<br />κι εγώ κλαίω μονάχος στην Χαλκίδα<br /><br />πιάνομαι απόψε κι εγώ από το τραγούδι αυτό που ποτέ δεν έχω ακούσει.. βρίσκομαι σε εντελώς λάθος πόλη..αααιντε και περνά ο καιρός...<br /><br />όλα είναι τόσο μα τόσο ήρεμα..τίποτα δεν έχει συνταράξει την καθημερινότητα,παρα μόνο μια τυχαία συνάντηση στην αθήνα...μια συνάντηση που πιθανότατα να μη σημειωθεί ξανά,αλλά ήταν ωραίααα..<br /><br />βαριέμαι βαριέμαι βαριέμαι..<br />σταματάω να γκρινιάζω στο βλογκ.πάω να πιάσω κάποιον καημένο στο μσν :Ρ<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115231411698290394?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1151706153265616652006-07-01T01:21:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.110+02:00σε μια γωνιά της παραλίας κλείνω τα μάτια και ονειρεύομαι την όμορφη πόλη που άφησα για λίγο πίσω μου....<br /><br />τα δάκρυα κυλούν και το μυαλό κολλάει σε εικόνες και στιγμές.<br />η απουσία μεγάλο πράγμα μα η νοσταλγία ακόμα μεγαλύτερο..<br />κι εσύ εκεί,κι εγώ εδώ.<br />βγαίνω στο μπαλκόνι να δω τη θάλασσα<br />να σε ψάξω κάπου ανάμεσα στα νερά της..<br />περιμένω..θα περιμένω..<br />είναι αλλιώς και το ξέρω..<br />δε μπορεί να μη θυμάσαι..να μην ένιωσες...<br />στο μυαλό μου κολλημένο εκείνο το τρίλεπτο...<br /><pre style="font-family: lucida grande; font-style: italic;">And I still hold your hand in mine.<br />In mine when I'm asleep.<br /><br /><br /></pre><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115170615326561665?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1151122129284595822006-06-24T07:05:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.110+02:00<div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">Θα περάσουν οι μέρες</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">ναι, ο χρόνος μου τάζει</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">πως το φως της αυγής</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">διώχνει κάθε σκοτάδι</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="no"> </div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">Κι όπως φεύγουν οι μέρες</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">και σε παίρνουν μακριά</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">σαν λουλούδι η καρδιά μου</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">στον αέρα σκορπά</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="no"> </div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">Δεν μου μένει τίποτα</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">Τίποτα να κάνω</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">τίποτα να πω</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="no"> </div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">Δεν μου μένει τίποτα</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">κι όμως σ' αγαπάω</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">κι είμαι ακόμα εδώ</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="no"> </div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">Και περάσανε οι μέρες</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">όπως μου έταξε ο χρόνος</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">μα στο φως της αυγής</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">δεν θαμπώθηκε ο πόνος</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="no"> </div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">Κι είναι οι μέρες βροχή</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">που το τζάμι χτυπά</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">να γινόσουνα o ήλιος</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">να γυρνούσες ξανά</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="no"> </div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">Δεν μου μένει τίποτα</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">Τίποτα να κάνω</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">Τίποτα να πω</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="no"> </div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">Δεν μου μένει τίποτα</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">κι' όμως σ' αγαπάω</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="te">κι' είμαι ακόμα εδώ</div> <div style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;" class="no"><br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">δε μου μένει τίποτα να κάνω πια..θα βυθιστώ στον εαυτό μου και θα βγω στην επιφάνεια μόλις ξεχάσω...</span></span></span></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115112212928459582?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1150543545027794262006-06-17T14:24:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.110+02:00<div class="te">Σβήσε ένα φως, βάλε να πιούμε</div> <div class="te">πάρε το χέρι μου, δώσ' μου φωτιά</div> <div class="te">Λίγο να σε χαρώ πριν κοιμηθούμε</div> <div class="te">κι αύριο ξέχνα με οριστικά</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Φύγε πρωί σαν κάθε μέρα</div> <div class="te">μ' ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά</div> <div class="te">Μ' ένα μικρό φιλί, μια καλημέρα</div> <div class="te">και μη με ξαναδείς ποτέ ξανά</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Πάει καιρός που θες να φύγεις</div> <div class="te">πάρε το χέρι μου, πες το γλυκά</div> <div class="te">Όπως με κοίταξες κάποιον Απρίλη</div> <div class="te">και μου 'πες σ' αγαπώ πρώτη φορά<br /><br />ερμηνεία-στίχοι-μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115054354502779426?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1150542125304351992006-06-17T13:32:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.110+02:00<span style="font-family: verdana;">Μετά από υπέροχες στιγμές παρέα με το φεγγάρι,που ξεκίνησαν στην παραλία της θεσσαλονικής και τελείωσαν κάπου το πρωί σε ένα μπαλκόνι στην Αγίου Δημητρίου,είμαι σίγουρη τώρα πια τι θέλω,τι ζητάω...θέλω να είμαι καλά να μπορώ εγώ και οι δικοί μου άνθρωποι να ζούμε τις στιγμές όσο πιο έντονα γίνεται..χτες όλα ήταν όμορφα παρόλο που αποφάσισα να ξεχάσω ανθρώπους και καταστάσεις.Είναι πολύ δύσκολο τελικά να μεταδώσεις σε κάποιον τα συναισθήματα σου και ακόμα πιο δύσκολο εκείνος να τα νιώσει τόσο ώστε να μη χρειάζεται να πει τίποτα για να σε κάνει να νιώσεις άβολα.Πολλές φορές οι άνθρωποι αναγκάζονται να βάλουν ένα τέλος,ένα τέλος που μπορεί να πονέσει στην αρχή αλλά αργότερα σίγουρα ο πόνος αυτός θα μειωθεί..και θα μείνει μια μικρή μικρή πληγή που θα ματώνει μονάχα όταν το επιτρέπουν οι πιο κρυφές και ανομολόγητες σκέψεις...όταν η νοσταλγία το ζητά και το προσμένει.έτσι θέλω και για μένα να κλείσει όλο αυτό..δεν με νοιάζει ο πόνος αλλά με νοιάζει η θύμιση και ο "πόνος που κουβαλά εκείνη μαζί της" ...<br /><br />θα πέσω για ύπνο..να ξεχάσω,λίγο,κάπως...<br />θα αναζητήσω τη γνώριμη αγκαλιά της πέμπτης.την αγκαλιά που μου φανέρωσε για ακόμα μια φορά πόσο αληθινά συναισθήματα υπάρχουν..πόση ανάγκη έχουμε για αληθινούς φίλους και ανθρώπους..σευχαριστώ...για όλα...μα πιο πολύ γιατί τώρα πια μου έδειξες πως θα είμαστε πάντα ο ένας δίπλα στον άλλον..όταν το σκέφτομαι αυτό κάθε πίκρα λιγοστεύει...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">αν ακούς στις μουσικές σου πετώ ..............</span><br /></span><span style="font-family: verdana;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"></span></span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"></span></span><br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-115054212530435199?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1149624704953891192006-06-06T22:51:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.111+02:00<span style="font-family: trebuchet ms;"><span style="font-style: italic;">πριν από 4 με 5 χρόνια πρωτάκουσα το τραγούδι που</span><span style="font-family: trebuchet ms;"> <span style="font-style: italic;">υπάρχει στον τίτλο..οι αγαπημένοι όναρ πάντα με ηρεμούσαν..πάντα μου δημιουργούσαν εικόνες στο μυαλό.Το τραγούδι αυτό το σιγοψιθυρίζω εδώ και αρκετές μέρες,έχοντας αντικρύσει πάρα πάρα πολλά...δεν μπορώ να καταλάβω τί ακριβώς γίνεται στον κόσμο..όλα κινούνται γρήγορα και περίεργα..δε μαρέσει όλο αυτό και ξέρω ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα απολύτως για να το διορθώσω,δυστυχώς.<br /><br />τι το γεγονός με τον άλεξ, τι όλα αυτά που γίνονται με τις καταλήψεις,με τις αντιδράσεις της πολιτείας,των ανθρώπων,νέων ή όχι,τι όλα αυτά που σκέφτομαι και πιστεύω...<br /><br />δεν αισθάνομαι και πάρα πολύ καλά, η διάθεση μου είναι λίγο περίεργη αλλά ευτυχώς δίπλα μου είναι ένας άνθρωπος που λατρεύω..δεν ξέρω τι γίνεται..συζητούσα με ένα φίλο μου τις προάλλες για το μέλλον.επέμενε ότι δεν θέλει να αποκτήσει παιδιά μόνο και μόνο γιατί το μέλλον του φαίνεται αβέβαιο,και κυρίως πολύ χειρότερο από το παρών.Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την άποψη του αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι σίγουρα το αύριο θα διαφέρει από το τώρα ...<br />φοβάμαι..για πολλά...<br />δε μαρέσει να μιλάω έτσι αλλά προς το παρών μόνο αυτά μπορώ να πώ...<br />γκρ....όλα θα πάνε καλάα..<br />ξύπνα φτάσαμεε............<br /></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-114962470495389119?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1149339883238852892006-06-03T16:01:00.001+03:002011-11-01T18:18:36.111+02:00<span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">σ'αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πώ ...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-114933988323885289?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1148899503976494562006-05-29T13:19:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.111+02:00ακόμα μια εβδομάδα,μια διαφορετική διάθεση,ένα αλλιώτικο χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη...ακούω ένα τραγούδι που τελευταία με έκανε και κόλλησα...τώρα με τι με ποιόν πώς και πότε δεν ξέρω..αλλά εγώ κόλλησα και νομίζω ότι αυτό είναι καλό..<br />βάζω τέρμα το friday im in love και νιώθω σα να φωνάζω τον αδερφούλη μου να το τραγουδήσουμε παρέα όπως κάνουμε στο αυτοκίνητοο κάθε φοράαα...κάθε φοράα που νυστάζει και για να τον ξυπνήσω το τραγουδάω acapellaa..:P<br /><br />χτες για ακόμα μια φορά ένιωσα πολύ όμορφα,παρέα με ανθρώπους ξεχωριστούς..έλειπε βέβαια ένας για να νιώσω ότι οι στιγμές ολοκληρώνονται αλλά ξέρω ότι ήταν καλά και αυτός εκεί που ήταν..<br /><br />έπεσα για ύπνο κρατώντας σφιχτά αγκαλιά μου μια μικρή σκέψη..ξύπνησα και η σκέψη είχε παραμέινει δίπλα μου..με ακολουθεί ακόμα...μια σκέψη που γεμίζει και πάλι τη ψυχή μου..πέρασαν δύσκολες μέρες..θα ρθουν ίσως και άλλες..αλλά θα πάνε όλα καλά...<br /><br />δίπλα μου έχω την ιστορία ΜΜΕ έτοιμη να την πάρω αγκαλιάα (ουτοπικόο) και να αρχίσω να την καλοπιάνω μπας και δούμε κανένα βαθμό.. :)<br /><br />όλα θα πάνε καλάα...άιιντε και τελειώνουμεεεεε...αίντε και θα παίξω τάβλι....αίντε και θα έρθει και η ξαδέρφη μουυυ...αίντεε και θα σε δώ ξανάα....<br /><br /><span style="font-weight: bold;">εγώ πατώ στον ουρανό,βαδίζω στον ωκεανό<br />πάνω στο κύμα περπατώ εσένα σαν κοιτώ...<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">(μία απουσία <span style="font-weight: bold;">και</span> στον κύριο μν8 παρακαλώ..)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-114889950397649456?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1148336184530401202006-05-23T01:10:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.111+02:00δε θέλω άλλο πια μεγάλα λόγια<br />θέλω πράξεις..μόνο πράξεις..<br /><br /><br />θέλω να γυρίσεις από εκεί.σε χρειάζομαι.άκου πόσο μόνη νιώθω να πάρει.θα σε πάω εγώ αυτή τη φορά βόλτα.θα φανώ εγώ δυνατή,αρκεί να έρθεις.<br /><br />πνίγομαι σε θάλασσα από αλήθειες σκληρές..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-114833618453040120?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-17014456.post-1147698404416583172006-05-15T16:00:00.000+03:002011-11-01T18:18:36.111+02:00θα ήθελα τη βοήθεια σας για κάτι που νομίζω ακούγεται πολύ τις τελευταίες μέρες...έχω μια εργασία που αφορά τους επικοινωνητές και το ρόλο τους...προτίμησα λοιπόν να απορρίψω τα προτεινόμενα από τον καθηγητή θέματα και να γράψω για τους bloggers..υλικό έχω αρκετό αλλά θα επιθυμούσα και τη δική σας γνώμη για να μπορώ να την καταγράψω όσο μπορώ στατιστικά..και για να μιλήσω με μεγαλύτερη σαφήνεια,το θέμα είναι οι επικοινωνητές και η επιρροή τους στο σύνολο...<br />σας ευχαριστώ πολύ πολύ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/17014456-114769840441658317?l=aberel.blogspot.com' alt='' /></div>Ησυχιαhttp://www.blogger.com/profile/02405539925282756566noreply@blogger.com10