"οι αναμνήσεις να μας καίνε..."

Πάλι μιλάω με τις σκιές
Πάλι με κέρδισε το χθες
Πάλι αντέχω γιατί υπάρχεις
Μα και που υπάρχεις μακριά μου με σκοτώνει
Και δεν ελέγχω της καρδιάς μου το τιμόνι
Σα με βρίσκουν

Ξημερώματα
Δίχως χρώματα
Ν'αναλαμβάνει την ευθύνη
Ότι από μένα έχει μείνει
Ξημερώματα Πάλι κλάματα
Κι έτσι όπως κόβεται η φωνή μου
Ζητάω να'ρθεις στην προσευχή μου
Αλλά στις μέρες μας δε γίνονται πια θαύματα

Στα δύο η ζωή μου έχει κοπεί
Και πάλι αντέχω γιατί υπάρχεις
Μα και που υπάρχεις μακριά μου με τρελαίνει
Και δε γνωρίζω η καρδιά που με πηγαίνει

Σα με βρίσκουν
Ξημερώματα
Δίχως χρώματα
Ν'αναλαμβάνει την ευθύνη
Ότι από μένα έχει μείνει
Ξημερώματα Πάλι κλάματα
Κι έτσι όπως κόβεται η φωνή μου
Ζητάω να'ρθεις στην προσευχή μου
Αλλά στις μέρες μας δε γίνονται πια θαύματα


Οι μέρες της φωτιάς πώς πέρασαν;
Το πόσο μ'αγαπάς πώς ξέχασαν;
Ναι, γι' αυτό σε κλέβουν ναι, και δραπετεύουν.
Πώς τώρα γίνεσαι φυγή κι ενοχή;
Μη, μη μου λες την αφορμή δε μου αρκεί.

Γιατί, γιατί, γιατί απομακρύνεσαι;
Γιατί, γιατί, γιατί απ' το όνειρο κρύβεσαι;
Γιατί, γιατί, γιατί δεν παραδίνεσαι;

Τα χάδια σα χαρτί πώς κάηκαν;
Σε δίσεκτη στιγμή πώς χάθηκαν;
Ναι, δεν ανασαίνουν ναι, αυτοί που μένουν.
Πώς όταν καίει το φιλί ως την ψυχή,πώς;
πώς να φτάσει το κορμί να λυτρωθεί;

Γιατι; Γιατι; Γιατί;
απομακρύνεσαι;
Γιατί, γιατί, γιατί απ' το όνειρο κρύβεσαι;
Γιατί, γιατί, γιατί δεν παραδίνεσαι;


απλά ξύπνησα με ένα μήνυμα που μου έβαλε στο μυαλό τα παραπάνω τραγούδια.παλιά και λατρεμένα,ειδικά το δεύτερο.